ขอขอบคุณ  http://www.blogth.com/blog/Colorliving/Love_Car/1159.html

ยังจำได้ไม่มีวันลืมถึงวันที่เพื่อนสนิทคนหนึ่งวิ่งเข้ามาหาพร้อมกับรูปของนายที่ถ่ายแบบลงนิตยสาร  The boy 

พร้อมกับวันถัดมาที่วิ่งเข้ามาหาพร้อมกับจดหมายฉบับหนึ่งที่เป็นของนายที่นายเขียนถึงเพื่อนของฉัน

ยังจำได้ถึงวันที่นายยังผอม  ไว้หนวดเหนือริมฝีปากแดง  พร้อมกับรอยยิ้มที่มีลักยิ้มพริ้มเพรา 

ฉันหลงใหล  ปลาบปลื้ม  ชื่นชอบ  "นาย"  ตั้งแต่บัดนั้น

จนกระทั่งเวลาผันผ่านมาเนิ่นนาน  10  กว่าปีแล้วนะนายรู้มั้ย

10  กว่าปีที่ผู้หญิงคนหนึ่งหลงใหลในความเป็นนาย

10  กว่าปีที่  "บ้ารักนาย"  อย่างไม่เคยละทิ้งความรู้สึกแบบนี้ไปไหน

ยังจำภาพวันที่ตัวฉันใส่ชุดนักเรียน ม.ต้น  ขี่มอเตอร์ไซค์ตากสายฝนที่กระหน่ำขึ้นเขาไปหานาย

ยังจำภาพวันนั้นที่นายยกเก้าอี้ที่ตัวเองต้องใช้นั่งให้สัมภาษณ์มาให้ฉันนั่งแทนได้ไม่ลืมเลือน

ยังจดจำละคร  หนัง  ที่นายแสดงได้แม่นยำ

ยังจดจำภาพนายถือไมค์บรรเลงบทเพลงที่ถึงแม้จะเป็นมินิอัลบั้มได้เป็นอย่างดี

ยังใช้เพลงของนายเขียนแทนความในใจของฉันในสมุด  friendship  ก่อนเรียนจบให้เพื่อนได้ทุกถ้อยคำ

ยังคงจำถ้อยคำถากถางของใครที่ไม่เข้าใจความรู้สึกของฉันในการชอบนายได้เสมอ

ยังจำความรู้สึกดีใจที่มี  "โอกาส"  ได้เห็นนายแสดงละครเวทีได้ติดตาและตรึงใจ

และอีกมากมายความประทับใจที่ฉันจะยังคงมีนายอยู่ในใจเสมอและจะมีให้ตลอดไป

เมื่อคืน...บังเอิญกดปุ่มรีโมทไปเจอข่าวบันเทิงที่สัมภาษณ์ถึงโครงการแต่งงานของนายในอนาคต

ความรู้สึก  "คิดถึง"  นายอย่างจับใจก็บังเกิดขึ้นในหัวใจของฉัน

นายอ้วนขึ้นเยอะ  แต่หน้าตาสดใส  หน้าที่การงานมั่นคง  ชีวิตความรักราบรื่น

มีความสุขจังที่เห็นนายมีชีวิตที่ดีและมีความสุข

ฉันจะยังคงเฝ้ามองนายแบบนี้ตลอดไปนะนายต่อ  นันทวัฒน์  อาศิรพจนกุล

จาก...ฉันแฟนคลับของนาย