พิมพ์หน้านี้
| "แม่ไม่ไปกรุงเทพฯนะลูก"นี่คือประโยคที่ทำเอาความหวังและการรอคอยของฉันสูญสิ้นและมลายหายไปในทันทีที่แม่พูดจบฉันรอคอยวันที่ 1 มีนาคม 2551 ด้วยใจที่จดจ่อเพราะงานของแม่ทำให้มีโอกาสได้เจอแม่เร็วขึ้นตั้งเดือนนึงแน่ะลูกที่คิดถึงแม่อย่างสุดหัวใจเช่นฉันจึงนับถอยหลังคอยวันที่จะได้ "กอด" แม่ให้หายคิดถึงแต่เมื่อคืนแม่ให้เหตุผลว่า มีเพื่อนหลายคนที่พอเสร็จธุระที่ชุมพรแล้วจะเดินทางกลับภูเก็.... |