วันพฤหัสบดี ที่ 6 พฤศจิกายน 2551
หัวใจโคจร
Posted by
กีรติ
,
ผู้อ่าน : 99
, 22:02:59 น.
พิมพ์หน้านี้
|
มันต้องเป็นความบังเอิญแน่ๆ บังเอิญที่เราพบกันทุกครั้ง บังเอิญที่ทำให้เรานั่งตรงข้ามกัน และบังเอิญที่ฉันรอให้คุณอ่านนิตยสารเล่มโปรดจบแล้วถึงจะเป็นคราวของฉันหยิบต่อจากคุณ ทำไมไม่เป็นฉันนะที่ได้อ่านก่อนคุณ และเป็นคุณที่รอฉันบ้างกลิ่นหอมๆของพญาสัตบรรณ ดอกไม้ที่ทรงเสน่ห์เริ่มส่งกลิ่นหอมๆไปทั่วถนนที่ก้าวเข้าสู่ฤดูหนาว ฤดูที่มีแต่เรื่องของฉัน มันทับรอยให้เห็นเป็นชั้นๆ ทุกๆปี เมื่อสี่ปีก่อน ฉันได้พบ ได้รั....
|
วันพุธ ที่ 29 ตุลาคม 2551
บาดแผลของลูกจันทน์
Posted by
กีรติ
,
ผู้อ่าน : 94
, 01:01:52 น.
พิมพ์หน้านี้
|
ลูกจันทน์ลูกแล้วลูกเล่าร่วงหล่นสู่พื้นกระด้างและหยาบหนาบอบช้ำและเศร้าสร้อยนานนับนาทีที่มดตัวน้อย...น้อยบรรจงไต่ตามหาบางอย่างบนลูกจันทน์มีแผลมดน้อยตั้งคำถาม นี่หรือคือชีวิต ความหอมสุดท้ายที่ได้เชยชมความสุขที่แท้คืออะไรในยามไหนกันที่เรียกว่าความจริงแท้บาดแผลอันร้าวลึกความมืดปกคลุมลูกจันทน์กำลังหลับอย่างอ่อนเพลียมีหยาดฝนประพรมทว่าลิ้มรสได้ต่างจากครานั้น ที่เคยอยู่บนต้นสูงตระหง่านสะท้านหนาวและเยือกเย็นจั....
|
วันพฤหัสบดี ที่ 25 กันยายน 2551
เหี้ยเอย.
Posted by
กีรติ
,
ผู้อ่าน : 149
, 22:05:47 น.
พิมพ์หน้านี้
|
มันเป็นวันที่อากาศร้อนระอุ จำได้ว่าอากาศแบบนี้เป็นสัญญาณบอกว่าอีกในไม่ช้าจะมีฝนตกลงมาชดเชยความร้อนที่แผดเผาและแทนที่ด้วยความชุ่มฉ่ำ ช่วยให้อากาศเย็นยะเยือกลง นี่คือความสมดุลของธรรมชาติ สรรพสิ่งถือกำเนิดจากอะไรหนอ แล้วอะไรหรือที่ทำให้สิ่งเหล่านั้นสูญสลายไป ผมเคยคิดเล่นๆเมื่อครั้งยังเป็นเด็กว่า อะไรที่ทำให้สิ่งต่างๆมีความหลากหลายแตกต่าง? แล้วอะไรที่ทำให้เราต่างกัน? ใช่ดวงจิตวิญญาณหรือเปล่าเสียงเรียกเ....
|
วันศุกร์ ที่ 1 มิถุนายน 2550
งัวเลิศ
Posted by
กีรติ
,
ผู้อ่าน : 103
, 21:21:50 น.
พิมพ์หน้านี้
|
เสียงอะไรบางอย่าง ดังออกมาจากห้วงสำนึกเสียงนั้นคุ้นเคย และยังแจ่มชัดทุกท่วงจังหวะเสียงนั้นเพรียกหา เส้นเสียงปริ่มว่าจะขาดใจเสียงเจ้าทุยเพื่อนยากตัวนั้นที่ฉันเห็นมันวันสุดท้ายดวงหน้าของเจ้าทุยชื่องัวเลิศบอกกับฉัน..ช่วยด้วย..ช่วยด้วยเสียงของมันแปลได้ดังนั้นฉันละสายตา มองเงินในกำมือพ่อพ่อจ๋าท้องนาของเราเมื่อไรจะได้ดำสักทีเล่าพ่อจ๋าท้องของลูกเริ่มร้องแล้ว หนูหิวข้าวพ่อจ๋าท้องทุ่งเริ่มรกร้าง เราจักทำอย่าง....
|