วันนี้เป็นวันดี ที่ชาวไทยต่างโล่งใจที่ ในหลวงของเราทรงหายจากพระอาการ ประชวร และทรงเสด็จกลับวัง

ถ้าลูกได้ดู TVได้เห็นภาพที่แสนประทับใจ ลูกก็คงกลั้นน้ำตา แห่งความยินดีไว้ไม่อยู่เหมือนพ่อนะครับ

แม้ว่าช่วงนี้พ่ออาจจะไม่ค่อยได้อัพบล็อกบ่อย เพราะพ่อไม่ค่อยสบาย งานก็เยอะเลยไม่ค่อยได้พักผ่อน แต่สบายใจได้พ่อยังไหว พ่อจะสู้จนกว่าจะส่ง "ลูกนิวส์"และ"ลูกปุ้ย"จนถึงฝั่งนั่นแหละพ่อจึงจะพัก เอามาเข้าเรื่องกันนะสำหรับ วันนี้ พ่อจะขยายความต่อใน

ข้อที่5 ของ36แผนที่ชีวิตพ่อ คือ

จงปฏิบัติต่อผู้อื่น เช่นเดียวกับที่ต้องการให้คนอื่นปฏิบัติต่อเรา

ข้อนี้ลูกคงจะเข้าใจดี ถ้าลูกอยากให้เกรงใจเราๆเราก็ต้องรู้จักเกรงใจผู้อื่น ไม่ว่าจะเป็นใคร ครูบาอาจารย์ เพื่อนฝูง เราต้องรู้จักเอาใจเขามาใส่ใจเรา เพราะความเกรงใจเป็นสมบัติของผู้ดี

ถ้าลูกอยากให้มีคนรักเราๆก็ต้องรักและเข้าใจผู้อื่นก่อนเช่นกัน ความรักความอาทร เป็นการให้อย่างหนึ่งที่มีคุณค่า มากกว่าการให้ใดๆ

เพราะการให้สิ่งของ ข้าวปลา อาหาร ไม่นานก็ใช้หมด แต่ถ้าเราให้ความรัก อย่าว่าแต่คนด้วยกันเลย สัตว์ต่างๆก็ต้องการความรักเช่นกัน

และอีกอย่างที่พ่ออยากจะบอก คือทุกสิ่งทุกอย่างจะต้องเริ่มที่ตัวเรา ถ้าเราตั้งโจทย์ดี ผลลัพท์ก็จะดีเช่นกัน

ถ้าลูกอยากเป็น นักพูดที่ดี ลูกต้องเป็นนักฟังที่ดีก่อน

ถ้าลูกอยากเป็น นักเขียนที่เก่งๆ ลูกก็ต้องเป็นนักอ่านที่ดีก่อน

ถ้าลูกอยากเป็น นักดนตรีเก่งๆอย่างที่ลูกฝัน ลูกก็ต้องหมั่นฝึกซ้อม

ทำอย่างไรก็มักจะได้อย่างนั้นเสมอ เหมือนกับ วลีที่ว่า "ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว"นั่นแหละลูก 

วันนี้พอแค่นี้ก่อนนะ พ่อหายดีแล้วพ่อจะ เล่าสู่ฟังใหม่

ขอขอบคุณ ล่วงหน้าสำหรับ ความเห็นดีๆของบล็อกเก้อร์ทุกท่านที่กำลังจะตามมา