ไม่เคยไปดูหนังแล้วงงแบบนี้มาก่อน

ไม่ได้งงหนังหรอกนะ แต่งงคนดูหนังต่างหาก

เรื่องของเรื่องก็คือ ผมงงกับความคิดของคนดูหนังสมัยนี้มากๆ ตั้งแต่มีคนโพสในอินเตอร์เน็ต และเล่าต่อๆกันว่า "รักแห่งสยามเป็นหนังเกย์" ซึ่งตอนนั้นผมก็ไปดูมาแล้วตั้งแต่เริ่มฉายวันแรก (อย่าเข้าใจผิด เพื่อนผู้หญิงมันชวนผมไปดูเพราะได้บัตรฟรี เห็นอย่างงี้สเปกหนังของผมคือแนวทริลเลอร์เท่านั้นนะ -*-) ก็ไม่เห็นเป็นหนังเกย์อะไรเลย โอเค อย่างมากก็มีฉากพระเอกจูบกับเพื่อนผู้ชายด้วยกันแค่ฉากเดียว ก็ยอมรับว่าฉากนั้นดูเกย์ไปหน่อย

แต่ผมไม่เข้าใจ แค่มีฉากแบบนั้น คนดูก็เอาไปเล่าลือกันว่าเป็นหนังเกย์กันไปแล้วเหรอ ตอนผมไปเล่าให้เพื่อนฟังว่าไปดูรักแห่งสยามมาแล้วนะ เพื่อนยังร้องยี้และพูดว่า "แกไปดูมาได้ไง นั่นหนังเกย์นะโว้ย"

บอกตรงๆ ผมงงมาก

งงกับความคิดของคนสมัยนี้... พอแค่มีฉากเลิฟซีนของชายรักชายแค่นี้ก็ขยะแขยงกันแล้ว

งงกับความคิดของคนสมัยนี้... พอมีคนบอกว่าเป็นหนังเกย์คนก็เชื่อตามลมปาก

งงกับความคิดของคนสมัยนี้... ชอบให้ความสำคัญกับจุดเล็กๆที่อยู่บนกระดาษมากกว่า

ไม่อยากจะพูดว่าคนไทยดูหนังกันไม่เป็นเหมือนนักวิจารณ์หนังที่มีชื่อเสียงบางท่าน (ไม่รู้เขาใช้อะไรเป็นตัววัดว่าคนๆนั้นดูเป็นหรือไม่เป็น) แต่อยากจะถามเพื่อนๆชาวไทยว่า เราไปอคติกับสิ่งที่ขัดกับความคิดของตัวเองมากเกินไปหรือเปล่า

ถึงผมจะไม่ได้ประทับใจรักแห่งสยาม(แต่ยอมรับว่าเนื้อเรื่องแจ๋ว) ไม่ได้มีผลประโยชน์ใดๆกับเรื่องนี้(นอกจากเสียค่าเติมน้ำมัน500บาทตรงแถวปากซอยใกล้บ้าน) และไม่ได้เป็นเกย์(ผมยังห่อเหี่ยวกับผู้ชายด้วยกัน และปึ๋งปั๋งกับผู้หญิงนมโตอยู่นะ) แต่ผมก็ไม่เห็นด้วยที่จะตัดสินหนังว่าน่าขยะแขยง เพียงเพราะว่าเรื่องนี้เป็นเกย์

และถ้าหนังเรื่องนี้เป็นเกย์ ก็แล้วจะทำไมอ่ะ จำเป็นมั้ยที่คนดูหนังเกย์จะต้องเป็นเกย์ งั้นคนที่ดูหนังตุ๊ดก็ต้องเป็นตุ๊ด คนที่ดูหนังสงครามก็ต้องเป็นทหาร ดูหนังไซไฟต้องเป็นนักบินอวกาศ ดูหนังแฟนตาซีต้องเป็นหมีขั้วโลกใส่เกราะทองน่ะสิ

อย่าพึ่งเชื่อในสิ่งที่คนเขาล่ำลือกันครับ