ผมอายุ 10 ขวบแล้วครับ เรียนอยู่ชั้น ป.5 ตัวผมไม่โตหรอกครับ เพราะเวลาเข้าแถวถ้าเขาเอาคนตัวเล็กไว้หน้า ผมก็ต้องได้อยู่แถวหน้า ๆ เวลานั่งเรียนผมก็ต้องนั่งหน้า เพราะผมสายตาสั้นครับ พ่อแม่ยังไม่ใส่แว่นกันเลยครับ แต่ผมใส่แล้ว

เรื่องแรกที่ผมอยากเล่าให้ผู้ใหญ่ฟังก็คือ กระเป๋านักเรียนของผมที่เป็นแบบเป้สะพายหลัง หนักจังเลยครับ เคยเอาไปชั่งที่ตาชั่งชั่งน้ำหนัก กระเป๋าผมหนัก 5 กิโลเลยครับ ตัวผมเองหนักแค่ 26 กิโล แต่แบกหนังสือไปโรงเรียนหนักจังครับ

วิชาที่มีหนังสือและสมุดหลาย ๆ เล่ม อย่างวิชาภาษาอังกฤษ วิชาภาษาไทย ผมก็ต้องขนไปทั้งหมดเลยครับ เพราะคุณครูไม่ได้บอกว่าวันไหนจะใช้เรียนเล่มไหน แล้วแต่คุณครูจะมาสอนในชั่วโมงครับ บางทีคุณครูก็ไม่ได้สอนครับ แต่ก็ต้องเอามาโรงเรียนไว้ก่อนเดี๋ยวโดนดุ

ตอนที่คุณครูแนะแนวเขาประชุมผู้ปกครอง ผมได้ยินมาว่ากระเป๋าไม่น่าจะหนักเกิน 2 กิโลครึ่ง จริงหรือเปล่าครับ ไม่งั้นอาจจะมีโทษต่อร่างกาย พ่อแม่ผมเคยไปคุยกับคุณครูเรื่องนี้เหมือนกัน คุณครูบอกว่าก็ให้แบ่งใส่ถุงหรือกระเป๋าแล้วถือมา

ภาพกระเป๋าที่ถ่ายมาให้ดูนี้ เอากล้องพ่อมาถ่ายครับ พ่อบอกว่าคุณครูคิดแก้ปัญหาได้ดี ผมก็ไม่รู้ว่าพ่อเขาพูดเล่นหรือพูดจริง เพราะพ่อผมเขาเป็นคนสนุก ๆ ชอบพูดเล่นครับ แต่ผมเองว่ามันลดน้ำหนักที่หลังได้ แต่ก็ต้องถือถุงหนังสือหนักอีก แล้วยังเกะกะ ขึ้นรถลงรถเด็ก ๆ อย่างผมคงไม่ค่อยสะดวกหรอก

พ่ออนุญาตให้ผมเขียนมาเล่าได้หลังทำการบ้านเสร็จ แล้วจะเอามาลงให้ วันหยุดถึงจะให้ทำเอง ถ้ามีโอกาสผมยังมีเรื่องในใจที่อยากเล่าให้ผู้ใหญ่ฟังอีกหลายเรื่อง อ่านแล้วช่วยเติมความคิดเห็นด้วยนะครับ

ข้าวหอมเองครับ