คุณพ่อพาผมไปเที่ยวที่จังหวัดสุราษฎร์ธานีมาครับ ได้แวะไปที่ตรงสถานีรถไฟที่อำเภอพุนพินด้วยครับ ตรงนี้มีตลาดท่าข้าม มีแม่น้ำตาปี แล้วก็มีสะพานจุลจอมเกล้าด้วยครับ คุณพ่อพาไปดูแล้วเล่าประวัติศาสตร์ตั้งแต่สมัยที่เขาสร้างทางรถไฟและสะพานด้วย

ที่ตลาดท่าข้ามผมได้ไปเห็นป้ายตรงที่จอดรถโดยสารประจำทางสาย 705 เขาเขียนป้ายตรงข้างล่างว่า พุนพิน ควนสามัคคี ผมเกิดความสงสัยว่าที่ป้ายเขาสะกดคำว่า ควน ผิดหรือเปล่าครับ แล้วทำไมพุนพินถึงต้องควนสามัคคี

คุณพ่อผมเขาแอบหัวเราะด้วยครับ แล้วบอกว่าที่เขาเขียนนั้นสะกดถูกแล้ว ผมเองคงจะเข้าใจผิด พอดีป้ายเขาใช้เว้นวรรค แทนที่จะมีขีดคั่นอยู่ตรงกลาง จริง ๆ แล้วข้อความในป้ายควรจะเป็น พุนพิน – ควนสามัคคี คือเป็นที่จอดรถโดยสารที่วิ่งระหว่างอำเภอพุนพิน กับ บ้านควนสามัคคี

แล้วคุณพ่อก็ชี้ให้ดูอีกป้ายหนึ่ง ซึ่งเป็นป้ายที่จอดรถโดยสารประจำทางสาย 82009 ที่เขาเขียนว่า พุนพิน นาสาร ก็คือเป็นที่จอดรถโดยสารที่วิ่งระหว่างอำเภอพุนพิน กับ อำเภอนาสาร

คุณพ่อเล่าว่า ควนสามัคคี เป็นชื่อของหมู่บ้าน อยู่ที่ตำบลพรมคร อำเภอเคียนซา จังหวัดสุราษฎร์ธานี ครับ ต้องลงไปทางใต้ของอำเภอพุนพินอีกประมาณ 40 กิโลเมตร ครับ

คุณพ่อยังเล่าต่อว่าหมู่บ้านนี้เดิมชื่อว่า ควนชะอวด คำว่า ควน เป็นภาษาทางใต้ที่หมายถึง เนินดิน ส่วนที่ชื่อชะอวด เพราะคนที่มาตั้งถิ่นฐานอยู่ที่นี่เป็นกลุ่มแรก ๆ คือคนจากอำเภอชะอวด จังหวัดนครศรีธรรมราช ครับ ตอนหลังมีการร่วมแรงร่วมใจกันสร้างโรงเรียน ก็เลยเริ่มเรียกชื่อโรงเรียนก่อนว่า โรงเรียนควนสามัคคี ก่อนที่จะมาใช้เรียกชื่อหมู่บ้านครับ

ได้มาเที่ยวกับคุณพ่อก็สนุกแบบนี้แหละครับ ได้ความรู้ด้วยครับ เข้าใจแล้วแต่ผมก็ยังคิดถึงคำว่า ควนสามัคคีอยู่เลยครับ

ถึงผมจะเข้าใจผิดเรื่องป้าย พุนพิน ควนสามัคคี แต่ผมก็คงคิดไม่ผิดนะครับที่อยากจะเห็น คนไทยควรสามัคคี ครับ

ข้าวหอมเองครับ