หนังสือคือชีวิต

หัวใจเดินทาง

ความรู้สึก ความผูกพัน
Permalink : http://www.oknation.net/blog/kherk

วันศุกร์ ที่ 11 กรกฎาคม 2551

อีกมุมหนึ่ง..ของหัวใจ

Posted by เคิร์ก , ผู้อ่าน : 269 , 11:23:44 น.

พิมพ์หน้านี้

ถ้าหากว่าโดมไม่ได้มาที่นี่เมื่อวันอาทิตย์ที่แล้ว เราคงไม่ได้รู้จักกัน..วันอาทิตย์คงเป็นวันว่างที่ไม่มีความหมาย ไร้แรงหวังและกำลังใจใดๆ เช่นเคย.. โดมเขียนโน้ตสั้นๆ เพื่อขอเพลงกับเชนคนเปิดแผ่นของเทคแห่งนี้ ซึ่งเป็นเพื่อนสนิทกันตั้งแต่เรียนมัธยมต้น ทันทีที่เขาก้าวเข้ามาภายใน..เพียงครู่เดียวที่โดมนั่งรอเธอ ร่างของเธอก็ปรากฏให้เขาเห็น เธอเดินเข้ามาพร้อมกับเพื่อน....

ถ้าหากว่าโดมไม่ได้มาที่นี่เมื่อวันอาทิตย์ที่แล้ว เราคงไม่ได้รู้จักกัน..วันอาทิตย์คงเป็นวันว่างที่ไม่มีความหมาย ไร้แรงหวังและกำลังใจใดๆ เช่นเคย.. โดมเขียนโน้ตสั้นๆ เพื่อขอเพลงกับเชนคนเปิดแผ่นของเทคแห่งนี้ ซึ่งเป็นเพื่อนสนิทกันตั้งแต่เรียนมัธยมต้น ทันทีที่เขาก้าวเข้ามาภายใน..เพียงครู่เดียวที่โดมนั่งรอเธอ ร่างของเธอก็ปรากฏให้เขาเห็น เธอเดินเข้ามาพร้อมกับเพื่อน....

Permalink : http://www.oknation.net/blog/kherk/2008/07/11/entry-2

อ่านต่อ

แสดงความคิดเห็น | อ่านความคิดเห็น (43)

วันเสาร์ ที่ 8 มีนาคม 2551

ลมหนาว..ดาวหม่น..และคนอ่อนไหว (4) จบ

Posted by เคิร์ก , ผู้อ่าน : 430 , 19:15:56 น.

พิมพ์หน้านี้

ผมเปลี่ยนมานั่งที่โคนต้นไม้ ณ ตรงที่ ๆ เราเคยนั่งรอชมพระอาทิตย์ตกด้วยกัน ผู้คนยังคงหลงใหลแสงสวยในม่านหมอกเหมือนเดิม ตะวันเริ่มรอนแสงลงเรื่อยๆ ผู้คนที่มาเที่ยวเริ่มทยอยมารวมตัวกันมากขึ้น เพื่อจะบันทึกภาพที่สวยที่สุด ณ ผาหล่มสักแห่งนี้ แปลกดีนะนาง คนเราชอบแสวงหาในสิ่งที่ได้มายากๆ แล้วเก็บไว้ภาคภูมิใจ ที่จริงแล้ว ไม่ว่าตะวันที่นี่หรือที่ไหนๆ ก็ดวงเดีย....

ผมเปลี่ยนมานั่งที่โคนต้นไม้ ณ ตรงที่ ๆ เราเคยนั่งรอชมพระอาทิตย์ตกด้วยกัน ผู้คนยังคงหลงใหลแสงสวยในม่านหมอกเหมือนเดิม ตะวันเริ่มรอนแสงลงเรื่อยๆ ผู้คนที่มาเที่ยวเริ่มทยอยมารวมตัวกันมากขึ้น เพื่อจะบันทึกภาพที่สวยที่สุด ณ ผาหล่มสักแห่งนี้ แปลกดีนะนาง คนเราชอบแสวงหาในสิ่งที่ได้มายากๆ แล้วเก็บไว้ภาคภูมิใจ ที่จริงแล้ว ไม่ว่าตะวันที่นี่หรือที่ไหนๆ ก็ดวงเดีย....

Permalink : http://www.oknation.net/blog/kherk/2008/03/08/entry-1

อ่านต่อ

แสดงความคิดเห็น | อ่านความคิดเห็น (85)

วันเสาร์ ที่ 23 กุมภาพันธ์ 2551

ลมหนาว..ดาวหม่น..และคนอ่อนไหว (3)

Posted by เคิร์ก , ผู้อ่าน : 369 , 13:18:38 น.

พิมพ์หน้านี้

-4- นาง...ผมยอมรับนะว่า การได้รู้จักคุณ ทำให้ชีวิตผมมีความหวังขึ้น ทำให้มีกำลังใจในการอยู่ในโลกนี้อย่างมีความหมาย ซึ่งก่อนหน้านี้ ผมไม่เคยตั้งความหวัง ไม่เคยอยู่เพื่อวันพรุ่งนี้ แต่ผมอยู่ไปวันๆ เท่านั้น คุณคนเดียวที่มาช่วยจุดประกายแห่งชีวิต ประกายแห่งฝันให้กับผม... หมอกคืนนี้ยังลงจัดเหมือนเดิม อากาศเพิ่มความเย็นลงเรื่อยๆ น้ำค้างพร่างพรูบนยอดหญ้า และบนเต็นท์ สัมผัสความหนา....

-4- นาง...ผมยอมรับนะว่า การได้รู้จักคุณ ทำให้ชีวิตผมมีความหวังขึ้น ทำให้มีกำลังใจในการอยู่ในโลกนี้อย่างมีความหมาย ซึ่งก่อนหน้านี้ ผมไม่เคยตั้งความหวัง ไม่เคยอยู่เพื่อวันพรุ่งนี้ แต่ผมอยู่ไปวันๆ เท่านั้น คุณคนเดียวที่มาช่วยจุดประกายแห่งชีวิต ประกายแห่งฝันให้กับผม... หมอกคืนนี้ยังลงจัดเหมือนเดิม อากาศเพิ่มความเย็นลงเรื่อยๆ น้ำค้างพร่างพรูบนยอดหญ้า และบนเต็นท์ สัมผัสความหนา....

Permalink : http://www.oknation.net/blog/kherk/2008/02/23/entry-1

อ่านต่อ

แสดงความคิดเห็น | อ่านความคิดเห็น (50)

วันพุธ ที่ 6 กุมภาพันธ์ 2551

ลมหนาว ดาวหม่น และคนอ่อนไหว (2)

Posted by เคิร์ก , ผู้อ่าน : 339 , 21:59:39 น.

พิมพ์หน้านี้

-3-นางตอนนี้คุณกำลังทำอะไรอยู่นะ คุณยังตามหาฝันอยู่หรือเปล่า ยามห่างไกลบ้านอย่างนี้ ผมทำได้เพียงส่งใจไปหาคุณเท่านั้น ที่นี่มีแต่ความเหงาและความเดียวดายเป็นเพื่อน สิ่งรอบกายเป็นสิ่งไม่คุ้นเคย นางจำบทกวีบทหนึ่งได้ไหม ที่เขียนว่า“ท่ามกลางความหมองของฟ้า กว้างกว่ากว้างคนขวัญคว้างแอบฝันถึงวันหวานฝันถึงเพลงใบไผ่ดอกไม้บานฝันถึงบ้านอันอบอุ่นที่คุ้นเคย”เป็นบทกวีที่ผมชอบมาก เสียดายจำชื่อผู้ประพันธ์ไม่ได้ ....

-3-นางตอนนี้คุณกำลังทำอะไรอยู่นะ คุณยังตามหาฝันอยู่หรือเปล่า ยามห่างไกลบ้านอย่างนี้ ผมทำได้เพียงส่งใจไปหาคุณเท่านั้น ที่นี่มีแต่ความเหงาและความเดียวดายเป็นเพื่อน สิ่งรอบกายเป็นสิ่งไม่คุ้นเคย นางจำบทกวีบทหนึ่งได้ไหม ที่เขียนว่า“ท่ามกลางความหมองของฟ้า กว้างกว่ากว้างคนขวัญคว้างแอบฝันถึงวันหวานฝันถึงเพลงใบไผ่ดอกไม้บานฝันถึงบ้านอันอบอุ่นที่คุ้นเคย”เป็นบทกวีที่ผมชอบมาก เสียดายจำชื่อผู้ประพันธ์ไม่ได้ ....

Permalink : http://www.oknation.net/blog/kherk/2008/02/06/entry-1

อ่านต่อ

แสดงความคิดเห็น | อ่านความคิดเห็น (44)

วันอาทิตย์ ที่ 20 มกราคม 2551

ลมหนาว..ดาวหม่น..และคนอ่อนไหว (1)

Posted by เคิร์ก , ผู้อ่าน : 352 , 22:27:54 น. | หมวดหมู่ : บทความ

พิมพ์หน้านี้

-1-นางจำวันที่เราเจอกันครั้งแรกได้ไหม….………….. บันทึกนี้อาจเป็นบันทึกสุดท้ายของผม เพราะจากนี้ไปผมคงไม่ได้บันทึกเรื่องราวเกี่ยวกับนางผ่านตัวอักษรอีก ผมคงเพียงบันทึกเรื่องทั้งหมดของนางไว้ในใจผมแทน นางไม่ต้องถามผมหรอกนะว่า ผมจะไปทำอะไร ที่ไหน ต่อจากนี้ไป เพราะเรื่องราวของผมไม่มีค่าพอแก่การทรงจำหรอก.. ……………… “ดูผู้ชายที่ลูกพามาสิ ดูได้ที่ไหน” “นุ่งกางเก....

-1-นางจำวันที่เราเจอกันครั้งแรกได้ไหม….………….. บันทึกนี้อาจเป็นบันทึกสุดท้ายของผม เพราะจากนี้ไปผมคงไม่ได้บันทึกเรื่องราวเกี่ยวกับนางผ่านตัวอักษรอีก ผมคงเพียงบันทึกเรื่องทั้งหมดของนางไว้ในใจผมแทน นางไม่ต้องถามผมหรอกนะว่า ผมจะไปทำอะไร ที่ไหน ต่อจากนี้ไป เพราะเรื่องราวของผมไม่มีค่าพอแก่การทรงจำหรอก.. ……………… “ดูผู้ชายที่ลูกพามาสิ ดูได้ที่ไหน” “นุ่งกางเก....

Permalink : http://www.oknation.net/blog/kherk/2008/01/20/entry-1

อ่านต่อ

แสดงความคิดเห็น | อ่านความคิดเห็น (51)

<<	ตุลาคม 2008					>>
อา	จ	อ	พ	พฤ	ศ	ส
			1	2	3	4
5	6	7	8	9	10	11
12	13	14	15	16	17	18
19	20	21	22	23	24	25
26	27	28	29	30	31