วันอังคาร ที่ 5 สิงหาคม 2551
มหกรรมป่า /- ธีรธาร
Posted by
กวิศุภา
,
ผู้อ่าน : 75
, 15:57:48 น.
| หมวดหมู่ :
เส้นฟางกวี
พิมพ์หน้านี้
|
 มหกรรมป่า /- ธีรธาร นกป่าร่ำร้องทำเพลง ขับกล่อมบรรเลงป่าเงียบก็ครื้นเครงครวญ สายลมก็พัดผกผวน ป่าก็รัญจวนใจเงียบก็คล้อยครวญตาม ป่าไม้ที่มากล้นหลาม ก็โคลงเคลงครามเป็นทำนองทั้งร้องรำ สายแดดเป็นแสงส่องนำ ระยิบพริบพรำเป็นแสงสีแทนโคมไฟ เป็นมหกรรมยิ่งใหญ่ ในแดนพงไพรฉุดคร่าสำนึกคืนคน เป็นหัวใจของธราดล ....
|
วันพฤหัสบดี ที่ 17 กรกฎาคม 2551
ความฝันในวันใหม่ /- ธีรธาร
Posted by
กวิศุภา
,
ผู้อ่าน : 88
, 23:39:23 น.
| หมวดหมู่ :
เส้นฟางกวี
พิมพ์หน้านี้
|
 อรุณรุ่งเจิดจ้าก็แจ่มชื่นระรวยรื่นเริงใจเมื่อได้เห็น สุริยะทอสีทองให้แปลกเป็นไม่มีเย็นแต่ก็เย็นในแสงทอง ช่อผกาก็แย้มกลีบพิไลลักษณ์เหมือนสลักถักไว้ด้วยมือสอง ให้สวยงามแจ่มจรัสจนเรืองรองให้ผุดผ่องคู่นภาระรวยริน ดอกหญ้าขาวก็รองรับน้ำค้างใสวับวาวไวระยิบยับประดับถิ่น ระย้าไหวระยิบยับประดับดินเย้ยเมฆินเสียดฟ้าประภาพรรณ ลมก็พัดกวัดไกวใบไม้ร่วงหนาวยังหน่วง-เหน็บหนักไม่แปรผัน นกก็ร้อง....
|
วันพฤหัสบดี ที่ 19 มิถุนายน 2551
โคลงไพร่ : บวชประชาธิปไตย / คัน คนคลอง
Posted by
กวิศุภา
,
ผู้อ่าน : 102
, 18:32:55 น.
| หมวดหมู่ :
เส้นฟางกวี
พิมพ์หน้านี้
|
 โคลงไพร่ : บวชประชาธิปไตย ๑) สาธกยกพล่ามไว้ โคลงคำถึงประชาธิปไตยกรรม ว่าเว้ยประเทศไทยใจจำ อุแหม่กูสงสารจริงเฟ้ย เฟือนฟ้าประชาไทฯ ๒) กี่รัฐบาลบานเบี้ย อาดบอดกอบโกงกินตลอด ครึกครื้นรัฐประหารกลับจอด ทำนิ่งปฏิวัติปฏิวัติอับรื้น ปืนไม้ไทประชาฯ ๓) อลหม่านบานประท้วง เนืองนองประชาธิปไตยนุ่งลำลอง กอบกู้อดยากปากแห้ง....
|
วันศุกร์ ที่ 21 มีนาคม 2551
ฉันจึงผ่าน / ชลา ริน
Posted by
กวิศุภา
,
ผู้อ่าน : 182
, 15:52:14 น.
| หมวดหมู่ :
เส้นฟางกวี
พิมพ์หน้านี้
|
 ฉันจึงผ่านฉัน เดินผ่านทางสายหนึ่งสายที่ซึ่งมืดหมองละอองเหงาสายที่ซึ่งเงียบร้างระหว่างเนาสายที่เศร้าอ้างว้างระหว่างวัน คือหนทางสายเปลี่ยวที่คดเคี้ยวเลี้ยววกจนผกผันคือหนทางร้างรักถักสัมพันธ์ถูกปิดกั้นด้วยข่ายเหนียวที่เคี่ยววน คือหนทางสายหมอกที่ย้อนยอกตอกย้ำระกำหนที่ต้องสู้อยู่ช้ำและจำทนที่ต้องด้นหมอกม่านจนนานเน คือหนทางสายหนึ่งสายที่ซึ่งคนร้างจนห่างเหสายที่ซึ่งหัวใจใครได้พังเพสายที่มีแต่ว้าเหว....
|
เรื่องวันนี้ปิดแสดงความคิดเห็น
วันเสาร์ ที่ 15 มีนาคม 2551
ร้อยใจ / ดินแล้ง บ้านน้อย
Posted by
กวิศุภา
,
ผู้อ่าน : 139
, 00:51:24 น.
| หมวดหมู่ :
เส้นฟางกวี
พิมพ์หน้านี้
|
 ร้อยใจ เก็บดาวมาร้อยเป็นสร้อยสรวงเป็นรวงเรียวแห่งรักอันหวานชื่นเป็นแสงส่องนำทางที่ยั่งยืนทุกค่ำคืนมิเคยดับลับหายไป มิมีใดเทียบดาวที่วาบวับระยิบระยับพร่างพราวสกาวใสหมื่นประทีปจากแดนสรวงห้วงแดนใดมิทันไรก็ดับจนมืดมิด เก็บดาวมาร้อยต่อเติมใยฝันเป็นสัมพันธ์โลกสวยด้วยลิขิตเป็นอุดมการณ์เสริมสร้างเนรมิตเป็นความคิดคมคนสมเป็นคน เก็บความฝันร้อยฝันมาสานก่อมาถักทอต่อเติมให้เลิศล้นให้เลิศล้ำในห้วงดวงกมล....
|
เรื่องวันนี้ปิดแสดงความคิดเห็น