พิมพ์หน้านี้
|
ไม้กระดานสั่นคลอน และผืนน้ำเย็นยะเยือก ..............
ฉันควรยืนอยู่บนความคลอนแคลน ...ต่อไป... หรือละทิ้งมัน...อย่างไม่ใยดี . ...เบื้องล่าง... ดูเหน็บหนาว ฉันอาจไร้เรี่ยวแรงตะกุยตะกาย และจมสู่ความมืดมิดนิรันดร์... . .ฉันไม่มีวันรู้หรอก... ...จนกว่า.... .
. "............" .
หนาวจัง...
เอาน่า...อย่างน้อย ...ฉันก็ยังยิ้มได้... . เรื่องและภาพจาก http://rongbomfun.exteen.com/ |