สำนักพิมพ์ อยู่ในข่ายธุรกิจที่มีส่วนสร้างปัญญาความรู้ให้แก่คนในสังคม โดยเฉพาะสำนักพิมพ์ที่เน้นเฉพาะเจาะจงที่ตำรา วิชาการ  ย่อมถือว่าเป็นองค์กรที่เกี่ยวข้องกับการสร้างองค์ความรู้โดยตรง หากผู้ประกอบการ เห็นแก่กำไรสูงสุดแล้ว  เด็ก เยาวชน และผู้ที่ต้องการเติมเต็มสิ่งใหม่ๆให้กับสมองคงต้องใช้จ่ายเงินก้อนโตขึ้นเรื่อยๆ 
    

การทำกำไร ควรจะเป็นกำไรแบบไหนระดับใด จึงเป็นจุดสำคัญและน่าสนใจ

 สำหรับสำนักพิมพ์ "วิทยพัฒน์" ที่จะพูดถึงในคอลัมน์ " Sufficiency BiZ " นั้น ยึดแนวทางธุรกิจยั่งยืน  เดินในเส้นทางสายกลาง ไม่เน้นกำไรสูงสุด  อิงประโยชน์ของผู้เกี่ยวข้องทุกฝ่าย ทั้งผู้อ่าน ผู้ใช้ตำรา ผู้เขียน พันธมิตรธุรกิจ บุคลากรภายใน ฯลฯ  นอกจากนั้นก็มีสังคมและสิ่งแวดล้อมเพื่อให้อยู่ในสังคมแบบพึ่งพา เป็นประโยชน์ต่อทุกฝ่ายไม่มีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งเอาประโยชน์แต่เพียงด้านเดียว

 สาธิต อุรุวงศ์วณิช กรรมการผู้จัดการ บริษัท วิทยพัฒน์   ซึ่งเติบโตมากจากนักกิจกรรมชมรมการศึกษา รั้วจามจุรี จึงมีความรักและชอบงานเกี่ยวกับหนังสืออยู่แล้ว เมื่อปี 2538  จึงลงทุนเปิดสำนักพิมพ์เป็นธุรกิจส่วนตัว โดยกำหนดจุดยืนของตนเองในฐานะผู้ผลิตหนังสือวิชาการและตำราเรียนในระดับอุดมศึกษา เพราะในขณะนั้นตำราเรียนสำหรับระดับอุดมศึกษาที่เขียนโดยอาจารย์คนไทยยังขาดแคลนอยู่มาก และเท่าที่มีการจัดพิมพ์เผยแพร่อยู่ ส่วนใหญ่ก็เป็นการจัดพิมพ์ เพื่อใช้ภายในสถาบันการศึกษาเท่านั้น ยังไม่มีการเผยแพร่ออกไปในวงกว้างจึงเป็นแรงบันดาลใจให้วิทยพัฒน์ จับงานด้านการผลิตตำราและหนังสือวิชาการโดยเฉพาะ ทั้งนี้เพราะต้องการให้เกิดความชำนาญเฉพาะทาง

  " ผมจับงานที่ผมรัก  จึงไม่ได้มองแต่ผลประโยชน์ในเชิงธุรกิจเพียงอย่างเดียว แต่ยังให้ความสำคัญแก่การเผยแพร่ความรู้อีกด้วย ดังนั้นนโยบายในการดำเนินธุรกิจของเรา จึงใช้นโยบายธุรกิจแบบยั่งยืน  ไม่ได้เน้นที่การทำกำไรสูงสุด แต่เน้นที่การสร้างสรรค์ประโยชน์แก่ทุกฝ่าย นั่นคือ ผู้ใช้ตำรามีความพึงพอใจในตำราที่ทันสมัยคุ้มค่ากับเงินที่จ่ายไป ผู้เขียนเองก็ได้รับความพึงพอใจที่ได้เห็นตำราของตนเองถูกผลิตขึ้นด้วยความประณีต พิถีพิถัน รวมทั้งได้รับค่าตอบแทนที่น่าพอใจสมกับความเหนื่อยยาก รวมทั้งสำนักพิมพ์เองก็มีกำไรพอจะเลี้ยงตัว  เลี้ยงพนักงาน และขยายงานต่อไปได้ " 

 การเติบโตของ วิทยพัฒน์ จึงเข้าข่าย "โตช้าๆ แต่ ชัวร์"  ซึ่งจัดอยู่ในข่ายเติบโตแบบพอประมาณ  อย่างสม่ำเสมอ  5-10% ต่อปี ในแต่ละปีที่เติบโตจะยึดเอาความสามารถในการเติบโตของตัวเองเป็นหลัก จึงทำให้ในช่วงเกิดวิกฤติเศรษฐกิจในช่วงปี 2540 นอกจากวิทยพัฒน์ ไม่ต้องเจ็บปวดรวดร้าวจนคิดฆ่าตัวตายแบบที่หลายๆคนเกิดอาการในขณะนั้น  แต่ วิทยพัฒน์  ยังสามารถขยายงานได้อย่างต่อเนื่องด้วย
 น่าแปลกใจไม่น้อย กับก้าวย่างในการบริหาร ของอดีตนักกิจกรรม ที่หากหันเหไปจับธุรกิจอื่นน่าจะทำกำไรได้มากกว่า

 สาธิต ย้ำว่าจากนโยบายการทำธุรกิจแบบยั่งยืนและเติบโตแบบพอประมาณนี่เองจึงทำให้ วิทยพัฒน์ สามารถผลิตตำราวิชาการที่มีราคาไม่แพง มีการปรับปรุงเนื้อหาให้ทันสมัยอยู่เสมอ รวมทั้ง สามารถสนับสนุนผลงานตำราวิชาการดี ๆ ให้สามารถจัดพิมพ์เผยแพร่ได้แม้จะมียอดขายไม่มากนัก อีกทั้งยังให้บริการเผยแพร่ความรู้แก่สาธารณชนโดยไม่คิดมูลค่าโดยผ่านสื่อประเภทหนังสือพิมพ์ นิตยสารและทางอินเทอร์เนตได้อีกด้วย
 

" เราเน้นตลอดเวลาว่างานผลิตตำราวิชาการนั้น ต้องใช้ความละเอียดประณีตและพิถีพิถัน เปรียบได้กับงานศิลปกรรม ไม่ใช่อุตสาหกรรม ดังนั้นตลอดเวลาหลายปีที่ผ่านมา แม้เราจะผลิตตำราออกมาไม่มากนัก เมื่อเทียบกับ สำนักพิมพ์เอกชนอื่นๆ  เพราะต้องการ การยอมรับในวงการศึกษาว่ามีความถูกต้อง น่าเชื่อถือ และทันสมัย" สาธิต อธิบายตอกยํ้าหลักการของสำนักพิมพ์แห่งนี้