องค์กรธุรกิจยั่งยืน (5)

คอลัมน์ Sufficiency BiZ /นงค์นาถ ห่านวิไล/ ฉ.เสาร์ที่ 5เม.ย. 51 
ล้อมกรอบ:กรุงเทพธุรกิจ เซคชั่น "ธุรกิจการตลาด" เปิดพื้นที่นำเสนอการประยุกต์ใช้เศรษฐกิจพอเพียง (Sufficiency Economy) กับภาคธุรกิจ ผ่านคอลัมน์ "Sufficiency BiZ" เป็นประจำทุกวันเสาร์ และเข้าร่วมแสดงความคิดเห็นในblog www.oknation.net/blog/khunadd ตลอด 24ชั่วโมง        

       ในการศึกษา เรื่องของ แนวทางในการดำเนินธุรกิจอย่างยั่งยืน ตามปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงของ ผศ.ดร.สุขสรรค์ กันตะบุตร ผู้ทรงคุณวุฒิ ในคณะอนุกรรมการขับเคลื่อนเศรษฐกิจพอเพียงนั้นสามารถยึดถือเป็นแนวทางในการดำเนินธุรกิจ เพื่อก่อให้เกิดความสมดุลและยั่งยืนขององค์กรธุรกิจ ได้ระดับหนึ่ง โดยเฉพาะเรื่องการใช้ทรัพยากรอย่างมีประสิทธิภาพและประสิทธิผล นั้น เป็นหลักการทำธุรกิจที่ดีโดยปกติทั่วไปอยู่แล้ว แต่หลายครั้งด้วยกัน นักธุรกิจไม่ได้คิดอย่างรอบคอบ จึงทำให้ในบางกรณีการใช้ทรัพยากรเป็นไปอย่างไม่มีประสิทธิภาพหรือประสิทธิผลเท่าที่ควร

        องค์กรธุรกิจที่ยั่งยืนนั้น มีความระมัดระวังมากในการใช้ทรัพยากร เช่น บ้านอนุรักษ์กระดาษสา ที่ทราบว่าเยื่อกระดาษสาเป็นสิ่งสำคัญและหลายครั้งต้องนำเข้ามาจากประเทศเพื่อบ้าน จึงมีความพยายามที่จะใช้ทรัพยากรนี้ให้เกิดประโยชน์สูงสุด เช่นมีการนำเอาเศษชิ้นส่วนของกระดาษสามาผ่านขบวนการง่าย ๆ เพื่อนำไปใช้ใหม่ได้อีกครั้งหนึ่ง หรือการที่ โรงพยาบาลเทพธารินทร์ ไม่ลงทุนในเครื่องมือทางการแพทย์โดยไม่จำเป็น ไม่ทำตามกระแส จะลงทุน ก็ต่อเมื่อเครื่องมือทางการแพทย์ ที่มีอยู่นั้นไม่มีประสิทธิภาพในการใช้งานแล้วเท่านั้น ไม่ใช่ว่าพอมีเทคโนโลยีใหม่ออกสู่ท้องตลาดก็ต้องลงทุนซื้อหามาใช้ทุกครั้ง การลงทุนแบบไม่คิดอย่างรอบคอบเช่นนี้ หลาย ๆ ครั้งก่อให้เกิดผลเสียต่อคนไข้ เพราะเมื่อลงทุนสูง ก็มีแรงกดดันที่จะต้องหารายได้มาชดเชยการลงทุนนั้น ๆ แรงกดดันนี้บางทีก็แปรเปลี่ยนไปเป็น พฤติกรรมที่ขัดกับจริยธรรมทางการแพทย์ เช่น การที่บังคับให้ผู้ป่วยต้องผ่านขั้นตอนในการทดสอบต่าง ๆ มากมาย ก่อนที่จะพบแพทย์เพื่อวินิจฉัยโรค หรือ ในบางกรณีที่แพทย์ถูกขอร้องให้ทำการตรวจสอบผู้ป่วยมากเกินความจำเป็น ก็เพื่อสร้างรายได้ให้แก่โรงพยาบาล โรงพยาบาลจะได้นำรายได้เหล่านี้ไปชำระหนี้ที่ลงทุนไปกับเครื่องมือเครื่องไม้ทางการแพทย์ที่เพิ่งจัดหามาใหม่ ฯลฯ การใช้ทรัพยากรอย่างมีประสิทธิภาพและมีประสิทธิผลนี้สอดคล้องกับหลักการมีเหตุผลซึ่งอยู่บนพื้นฐานของการใช้ความรู้อย่างรอบคอบและระมัดระวังนั่นเอง

         นอกจากนี้ ในเรื่องของ การใช้ และ/หรือ พัฒนาเทคโนโลยีที่มีประสิทธิภาพแต่ราคาไม่สูง โดยเฉพาะเทคโนโลยีแบบไทย ๆ หรือพื้นบ้าน นั้น องค์กรธุรกิจไทยจะสามารถแข่งขันได้อย่างมีประสิทธิภาพในตลาดโลกต้องมีนวัตกรรมในสิ้นค้าหรือการให้บริการ การที่องค์กรธุรกิจจะมีนวัตกรรมได้นั้น เงื่อนไขหนึ่งก็คือการที่พนักงานต้องมีคุณภาพชีวิตที่ดี และมีความสุขเป็นพื้นฐานก่อน จึงจะมีเวลามาอุทิศตนในการสร้างสรรค์ผลงานใหม่ ๆ ให้กับบริษัท เงื่อนไขอีกประการหนึ่งก็คือ ถ้าหากธุรกิจไทยยังคงตามใช้เทคโนโลยีจากต่างประเทศอยู่ตลอดเวลา การที่จะสร้างนวัตกรรมใหม่ ๆ ให้กับสินค้าหรือบริการของไทยในตลาดโลกคงเป็นไปได้ยาก ดังนั้นภูมิปัญญาไทยหรือความรู้พื้นบ้านนี่เองที่จะทำให้ธุรกิจไทยสามารถที่จะสร้างความแตกต่างให้กับสินค้าหรือบริการได้เป็นอย่างดี ตัวอย่างที่เห็นได้ชัด คือบ้านอนุรักษ์กระดาษสาที่ใช้ภูมิปัญญาชาวบ้านในการสร้างสรรค์สีจากธรรมชาติที่ใช้ในขบวนการผลิต