...ตัวคนเดียว สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องเที่ยวไป... ตามใจเรา...

กลางเดือนตุลาคมที่ผ่านมามีโอกาสไปเที่ยวภาคเหนือ..และได้ไปพักที่ดอยอ่างขาง

อากาศหนาวมั๊กมาก แต่แม่คะนิ้งยังไม่ลงเลย...แต่ว่าตอนนี้คงจะเต็มไปหมดเลย

ไปถึงดอยอ่างขางรู้สึกผิดหวัง..กับดอกไม้นิดหน่อย..ที่ไม่สวยเหมือนที่คิดไว้

แต่ก็ยังมีอะไรที่ให้น่าประทับใจอีกมากมาก....ครั้งต่อไปจะแวะไป

ตอนธันวาคม - มกราคม ซึ่งช่วงนี้อากาศหนาวมากมาก.....

....และก็ดอกไม้ก็สวยจริงจริง...........

++อ่างขางวิลล่า....ที่นี้สวยมากมาก..ถ่ายมาไม่ชัด..เพราะนั่งรถแล้วถ่ายซูมมา+++

มะขามป้อมดอย...ไม่รู้จะทำอะไรเห็นต้นมะขามป้อม..น่ากินเชียว

เลยลองหามาชิมดู...หวานเหมือนกันนะเนี้ย

ถ่ายตอนนั่งรถขึ้นดอย..ภูเขารอบรอบสวยมากมาก

สองข้างทางขึ้นดอยมีสวนลำไย..เต็มเลย..แต่ยังไม่ออกดอกออกผล

((ภาพอาจจะลางลางนั่งรถอยู่))

เข้าเขตสถานีทดลองเกษตรหลวงดอยอ่างขาง....มีของจากดอยคำขายด้วย

บอนสีลายลาย...สวยดีเหมือนกัน..

เห็นดอกสีแดงสวยสวยแบบนี้ ไม่ใช่ดอกชบา..แต่เป็นดอกอารายหนอ..มะรู้เหมือนกัน

หญ้าชนิดหนึ่ง..น่าจะสายพันธุ์บอนสีต่างๆ

อยากเอาสวนนี้ไปไว้ที่บ้านจังเลย...แต่ว่าไว้ที่นี้ดีกว่า...เพราะมันเกิดมาเพื่อสิ่งนี้

สีสันสดใสจริงจริง

รถนี้ละที่นำพวกเราขึ้นดอยอ่างขางอย่างปลอดภัย..เช้าวันนี้อากาศเย็นมาก

จะเห็นหมอกเต็มไปหมด

จุดชมวิว...ในตอนเช้าหลังจิบชาร้อนๆ....กันแล้วแต่ไผ่ชอบมาม่ามากกว่าอาหารรสเลิศ

เวลาอากาศหนาวหนาวแบบนี้...

จุดชมวิวหมู่บ้านขอบด้ง......

เย้..เย้....พวกเราได้มาดอยอ่างขางแล้ว...

ระหว่างทางไปหมู่บ้านขอบด้ง

ถนนอาจจะมีฝุ่นบ้างเล็กน้อย..แต่ที่นี้ก็มีเสาไฟฟ้านะ

ระหว่างทางไปหมู่บ้านขอบด้ง...ภูเขารอบรอบสวยมาก

แอบถ่ายภาพน้องชาวเขาคนนี้มา...เค้ากำลังรีบร้อนมาของที่ทำมาขาย

รอบรอบหมู่บ้านขอบด้ง

ลักษณะบ้านคล้าย คล้ายกันหมด ยกเว้นบ้านหลังที่สร้างกับปูน ที่มีสีขาวโดดเด่น

เพราะหลังนั่นเป็นของผู้ใหญ่บ้าน...

เศรษฐกิจพอเพียง...วิถีชีวิตที่สงบสุข...อากาศที่บริสุทธิ์..

นักท่องเที่ยวกลุ่มใหญ่...กำลังดูของที่น้องน้องชาวดอยเค้ามาขายกัน....

สอบถามราคาไม่แพง  ซึ่งทุกสิ่งทำด้วยมือทั้งนั่น...

แถมสิ่งที่นำมาทำคือต้นหญ้าที่หาได้ตามท้องถิ่นและสภาพแวดล้อม

ยินดีต้อนรับสู่ค่ายทหาร หมู่บ้านนอแล..สุดเขตแดนประเทศไทย

ทหารที่นี้...ก็ส่วนใหญ่เป็นคนแถบพื้นที่..บางคนก็มาซะไกลเหมือนกัน

รูปเหมือนสมเด็จพระนเรศวรมหาราช...เป็นที่ยึดเหนี่ยวจิตใจทหารที่นี้

ต้นหมวกญี่ปุ่น.....สีแดงฉาน....ทั่วทั้งค่ายทหาร

อันนี้...ลูกศรชี้ทิศทาง..น่าจะใช้เกี่ยวกับด้านการทหาร

คล้ายกุหลาบพันปีที่ไม่ใช่...ดอกอะไรไม่ทราบแต่สวยดีนะ

สตอเบอรี่....ทหารปลูกเองนะเนี้ย...แต่ว่ายังเล็กเล็กอยู่

ภาพหมู......

ตอนนี้กำลังลงจากค่ายทหารนอแลไปสถานีเกษตรหลวงอ่างขาง

ระหว่างทางผ่านหมู่บ้านนอแล....หมู่บ้านนี้เจริญกว่าหมูบ้านขอบด้ง...

เหมือนจะแตกต่างกันมาก...

ลาก่อน....นอแล...หวังว่าคงได้มาเหยียมที่นี้อีก

ดอก..บีโกเนียสีแดง.......

นี้ใช่กุหลาบพันปีสีขาวหรือเปล่าไม่แน่ใจเหมือนกัน

สวนผักที่สถานีเกษตรหลวง...แม้น่ากินมั๊กมาก

น่ากินไหม...สดสด..ยังมีน้ำค้างเมื่อคืนเกาะที่ใบ

เบ่งบาน......รับอากาศยามเช้า

ตอนขึ้นไปบ้านพักไม่อยากนั่งรถเลยเดินขึ้นไป  เลยเห็นดอกบีโกเนียเต็มต้นเลยคะ.....

ส่วนด้านหลังเป็นต้นไผ่..ไม่ใช่ไผ่เจ้าของบล๊อกนะ อิ อิ...เค้าบอกว่า..เป็นไผ่สำหรับ

ใช้เป็นอาหารของช่วงช่วงและหลินหุ้ย..ก็หมาแพนดี้..หมีแพนด้าไง

บ้านพัก...ซึ่งหลังนี้เป็นบ้านรวมนอนกันได้หลายคนเชียว

ไผ่พักหลังนี้ละ...ข้างในมีห้องน้ำ 1 ห้อง ทีวี...ที่นอน 6 ที่

ที่นอนก็นุ่ม...สะอาดด้วยละ...แถมที่พักนี้ตั้งริมเขา...คนขับรถบอกว่า

ที่นี้จะหนาวกว่าบ้านพักหลังอื่นๆ ของสถานีเกษตร

แต่ที่สำคัญบ้านหลังนี้...นางเอกชื่อดังแอน..ทองประสม..ยังเคยมาพักที่นี้หลังนี้ด้วย

ตอนมาแสดง เรื่อง THE LETTER จดหมายรัก ด้วยละ

ก่อนกลับพี่พี่...เลยขอถ่ายภาพกับเจ้าของรถที่พาเรามาที่นี้สักภาพ

ก็นอกจากจะขับรถยังบริการเราอย่างดีทั้งข้อมูลการเดินทาง..และอาหารอร่อยๆที่นี้

ขอจบบล๊อก...ตอน..เที่ยวดอยอ่างขาง.....แค่นี้ก่อน...

.....เด๋วอาทิตย์หน้าจะพาไปที่ไหน...ตามกันต่อไปคะ