วันพุธ ที่ 6 สิงหาคม 2551
หยาดน้ำค้าง ว่างเปล่า ที่ปลายหมอก
Posted by
สิธยะบุษย์
,
ผู้อ่าน : 150
, 23:16:13 น.
| หมวดหมู่ :
กล่อมปฐพี ด้วยลีลา แห่งอารมณ์
พิมพ์หน้านี้
|
 หยาดน้ำค้าง ว่างเปล่า ที่ปลายหมอก ก่อระลอก ลมชื้น ห่มผืนหญ้า โพ้นเส้นทาง ทิวทัศน์ สัมผัสตา กาลเวลา กำลัง จะกลืนกิน หมู่ไม้-แมก แยกป่า มายืนต้น จากเกลื่อนกล่น กลับก่อแนว เป็นแถวสิ้น ขอบฟ้าสูง จึงโน้มเอียง มาเคียงดิน ที่เคยชิน ก็เปลี่ยนแปลง เติมแต่งพันธุ์ แสงอาทิต....
|
วันอังคาร ที่ 29 กรกฎาคม 2551
แสงจันทร์-เงาใจ
Posted by
สิธยะบุษย์
,
ผู้อ่าน : 108
, 17:31:45 น.
| หมวดหมู่ :
รินร้อยแก้ว ไม่เมา เราไม่เลิก
พิมพ์หน้านี้
|
 ก้าวสู่วิถีปฏิบัติอันเด่นชัดแห่งสมัย กับความบริสุทธิ์แห่งหัวใจ หัวใจที่ไม่มีวันตาย เริ่มวิถีวันใหม่ ด้วยใจแสวงหา ตามล่าคว้าฝัน สู่วิถีความสุขอันนิรันดร์ แม้คืนวันจะผันเลยล่วง จันทร์ทราดวง หมดแสงขับไข ใครจะรู้บ้างว่าจันทร์มิได้หมดแสงขับไข เพียงแต่จันทร์ดวงนั้นมิได้มีแสงใดในตัวเองเลย เป็นเพียงวัตถุหนึ่งเท่านั้น ที่สะท้อนแสงแห่งพ....
|
วันศุกร์ ที่ 4 กรกฎาคม 2551
ดอกฝัน ๕ : หยั่งรากฝัน ด้วยรากฐาน การศึกษา
Posted by
สิธยะบุษย์
,
ผู้อ่าน : 88
, 16:45:58 น.
| หมวดหมู่ :
เนรมิต ดอกฝัน กำนัลวิถี
พิมพ์หน้านี้
|
 เมื่อไม่ทำ เรื่องง่ายนั้น มันก็ยาก เรื่องลำบาก หากทำมั่น มันก็รุ่ง พบฝันแล้ว เพาะฝัน หมั่นบำรุง คอยพยุง รองรับ ประคับประคอง เพาะความฝัน เป็นแค่งาน การเริ่มต้น หมั่นฝึกฝน ต่อไป ทำให้คล่อง หลากเรื่องราว ชีวิต ให้คิดมอง คุณค่าของ ความฝัน นั้นจึงมี ค้นหาแรง บันดาลใจ ใช้ขับเคลื่อน เปรียบเสมือน อาหารเสร....
|
วันอังคาร ที่ 1 กรกฎาคม 2551
งามเอยดรุณแย้ม
Posted by
สิธยะบุษย์
,
ผู้อ่าน : 85
, 21:12:39 น.
| หมวดหมู่ :
ดื่มด่ำคำร้อย ถ้อยนฤมิตจิตเสรี
พิมพ์หน้านี้
|
 งามเอยดรุณแย้ม เฉิดแฉล้ม ช่วงวัยรุ่น ละมุนฝัน คือวัยแรก วัยเริ่ม วางเดิมพัน แต่ละขั้น แต่ละก้าว ล้วนยาวไกล จึงอยากรู้ อยากลอง ของบางสิ่ง จึงอยากอิง อยากอุ่น กรุ่นสมัย จึงอยากพบ อยากเห็น ความเป็นไป จนหวั่นไหว เส้นทาง เป็นบางครั้ง หากวัยเด็ก เปรียบเป็น เช่นผ้าขาว เดินเรื่องราว ตามสี ที่แต้มหวัง ครั้นวัยรุ่น ครุ่นทำ โดยลำพัง อาจกำลัง สลัดสี ที่แต่งเติม ผ้าสีขาว เป็นสีใด ใ....
|
วันเสาร์ ที่ 28 มิถุนายน 2551
งามเอยดอกรัก
Posted by
สิธยะบุษย์
,
ผู้อ่าน : 119
, 15:38:28 น.
| หมวดหมู่ :
กล่อมปฐพี ด้วยลีลา แห่งอารมณ์
พิมพ์หน้านี้
|
 งามเอยดอกรัก เถิดพิทักษ์ โลกล้วน อบอวลฝัน เนรมิต จิตกาย สายสัมพันธ์ บ่มวัยวัน เฉิดเฉลา แห่งเยาว์วัย เพียงลมพัด พลิ้วลอด โอบยอดหญ้า ชุบชีวิต ชื่นชีวา เติมฟ้าใส เพียงละอองแห่งรัก ทักทายใคร ห้วงหัวใจ ที่หยาบกร้าน ก็หวานเป็น สิธยะบุษย์....
|
วันศุกร์ ที่ 30 พฤษภาคม 2551
ดอกฝัน ๔:เพาะฝันกำนัลดิน
Posted by
สิธยะบุษย์
,
ผู้อ่าน : 154
, 10:47:10 น.
| หมวดหมู่ :
เนรมิต ดอกฝัน กำนัลวิถี
พิมพ์หน้านี้
|
 คัดเลือกดิน ให้เหมาะ เพื่อเพาะฝัน ก่อนที่มัน สายไป แล้วใจเศร้า สิ่งแวดล้อม เขตขอบ รอบตัวเรา ล้วนคละเคล้า ปัจจัย ไม่เหมือนกัน ของบางอย่าง งอกงามได้ ในบางที่ เห็นว่าดี ว่างาม ตามสร้างสรรค์ แต่บางแห่ง อาจดูแยก แปลกเผ่าพันธุ์ ทั้งที่มัน ต่างเพียงที่ วิถีทาง ในสังคม สังคมใด ใจหลากหลาย มีแบ่งฝ่าย แบ่งพรรค หลักที่สร้าง ถืออัตตา อัตนัย ไม่ละวาง แอบอิงอ....
|
วันเสาร์ ที่ 24 พฤษภาคม 2551
ดอกฝัน ๓:ฝันที่แฝง แรงที่ฝัน
Posted by
สิธยะบุษย์
,
ผู้อ่าน : 136
, 06:56:03 น.
| หมวดหมู่ :
เนรมิต ดอกฝัน กำนัลวิถี
พิมพ์หน้านี้
|
 เพียงหนึ่งฝัน
ของหนึ่งคน ที่ค้นพบ อาจจักกลบ กลืนทุกข์ได้ มหาศาล เพียงหนึ่งใจ ที่มองซึ้ง ถึงวิญญาณ อาจเห็นม่าน ความฝัน อันเป็นจริง เพียงหนึ่งก้าว ที่พร้อม จะยอมก้าว อาจเหยียดยาว ก้าวไกล ไม่หยุดนิ่ง เพียงหนึ่งความ มั่นใจ ไม่ประวิง อาจพบสิ่ง สร้างสรรค์ ที่มั่นคง เพียงหนึ่งเสี้ยว วินาที ที่ผันผ่าน อาจพบพาน ชีวิต พิศวง เพียงหนึ่ง
เมล็ดฝัน นั้นเพาะลง อาจยืนยง เติบใหญ....
|
วันจันทร์ ที่ 12 พฤษภาคม 2551
ส่วนหนึ่งใต้ฟ้ากว้าง
Posted by
สิธยะบุษย์
,
ผู้อ่าน : 161
, 23:01:13 น.
| หมวดหมู่ :
ดื่มด่ำคำร้อย ถ้อยนฤมิตจิตเสรี
พิมพ์หน้านี้
|
 ฉัน...ส่วนหนึ่งของท้องฟ้ากว้างใหญ่เปิดหัวใจ ในสิ่ง แสวงหามิตรภาพ อยู่เหนือม่าน กาลเวลาย่อมนำพา สู่วิมาน ม่านฟ้าไกล ฉัน...ผู้เปิดใจ ใฝ่เสรีภาพชีวิตอาบ ความฝัน อันสดใสเพียงหนึ่งแสง ศรัทธา นำพาไปคลื่นลมใด ฉุดรั้ง อย่าหวังเลย ฉัน...ใช่ผู้กล้า มาจากไหนเพียงหัวใจ นักสู้ ไม่อยู่เฉยอยากเห็นโลก เปี่ยมหวัง เหมือนดั่งเคยใครหยามเย้ย เหยี่ยบย่ำ ไม่นำพา ฉัน...เธอ เกี่ยวก้อย ร่วมร้อยฝันหมายก....
|
วันอาทิตย์ ที่ 11 พฤษภาคม 2551
โทษ...ฐานเป็ด /ตอนจบ/
Posted by
สิธยะบุษย์
,
ผู้อ่าน : 103
, 21:09:32 น.
| หมวดหมู่ :
รินร้อยแก้ว ไม่เมา เราไม่เลิก
พิมพ์หน้านี้
|
เอ้า พวกเราไปทำงานตามที่ได้แบ่งไว้เลยแล้วกัน วีบอกพวกเราให้แยกย้ายกันไปทำความสะอาดทุกคนต่างแยกไปทำหน้าที่ของตนตามที่แบ่งไว้ผมเห็นแซมนั่งทำอะไรอยู่ที่ใต้ต้นไม้หลังโบสถ์จึงเข้าเดินเข้าไปถามเอ้า แซมทำไมมานั่งอยู่ตรงนี้ล่ะ ไม่ช่วยเพื่อนทำความสะอาดเหรอ วัดกว้างแค่นี้ เดี๋ยวพวกนั้นทำกันเองก็เสร็จแต่มันไม่เป็นการเอาเปรียบเพื่อนเหรอผมแย้งไม่เป็นไรหรอกหน่ะ นี่เราเอาเกมกดรุ่นใหม่มาเล่นด้วยนะ นายจะเล่....
|