5 พฤศจิกายน 2550

เช้าวันจันทร์....ทำไมรถติดยังงี้เนี่ย....อากาศร้อน...สภาวะโลกร้อนกำลังคืบคลานเข้ามาแล้ว.....รู้สึกร้อนมากๆๆๆ

วันที่เจ็ดของการฝึกอบรม (3 พย.50)....วันนี้เราเรียนเรื่องหลักในการเขียนข่าวโทรทัศน์กับพี่ชูชาติ แลพพี่โมนัย...ทำให้เรารู้ว่าเราต้องนำประเด็นที่สำคัญๆ ขึ้นก่อน ส่วนประเด็นรองและข้อมูลสนับสนุนไว้ทีหลัง....นั่นคือการเขียนข่าวแบบปีระมิดหัวตั้งนั่นเอง...ซึ่งต่างกับหนังสือพิมพ์ที่เป็นปีระมิดหัวกลับ...(มึนไปเลย) พอช่วงบ่ายพี่ๆ ก็ให้พวกเราฝึกปฏิบัติ...สนุกมากเลย...เราได้ลองรายงานข่าวภาคสนามเป็นเรื่องการจี้ตัวประกัน....พี่ชูชาติบอกว่าดูตื่นเต้นสมสถานการณ์...แต่เปล่าหรอกต่อให้ได้เรื่องที่เราไม่ตื่นเต้น..ชิวๆ..เราก็ตื้นเต้นอยู่ดี..555...แต่มันก็ทำให้เรารู้ว่าเรายังมีข้อบกพร่องตรงไหน....ช่วงเย็นๆ พี่สมภพได้มาให้ความรู้เกี่ยวกับการรายงานข่าวเบรกและการรายงานสด....ทำให้เรารู้ว่ามันไม่ใช่เรื่องง่าย..ต้องมีการแก้ปัญหาเฉพาะหน้าต่างๆ มากมาย.....พี่สมภพสอนได้สนุกมาก ดูเป็นตัวของตัวเองมาก...ขำด้วย..ทำให้ราซึ่งเป้นช่วงที่น่าง่วงนอนมากกลับไม่ง่วงแถมสนุก..แต่ได้สาระมากมาย....

วันที่แปดของการอบรม (4 พย. 50)....ช่วงเช้าวันนี้เราได้เรียนรู้เรื่องที่หลายๆ คนในอาชีพนี้อาจมองข้ามไปนั่นคือ...เรื่องจรรยาบรรณ ความเป็นกลาง ความถูกต้องของอาชีพนักข่าว..ซึ่งเป็นเรื่องที่สำคัญมาก...อาจารย์นิธินันท์ได้มาให้ความรู้เกี่ยวกับเรื่องนี้อย่างเห็นภาพมาก ท่านเปรียบเสมือนครูของอาชีพนี้เลยทีเดียว.....ทำให้เรารู้ว่าเราต้องตระหนักรู้เท่าทันวงจรที่ไม่ดีของข่าว อย่าตกเป็นเหยื่อ...เราต้องรู้จักถอดจิตคือ..ต้องคอยวิเคราะห์แยกแยะความดีกับไม่ดี...สีขาวกับสีดำให้ได้ รู้ถึงกระบวนการ ความเป็นมาของสิ่งต่างๆ ทั้งหมด เข้าใจถึงสิ่งที่เกิดขึ้น (ฟังแล้วเหมือนจะปลง..แต่มันก็เป็นข้อคิดตามหลักศาสนาพุทธเหมือนกันน่ะ)......ตอนบ่ายเราได้รับเกียรติจากอาจารย์ ดารุณี หิรัญรักษ์  ท่านได้มาให้ความรู้บทบาทของผู้ประกาศข่าวในภาวะวิกฤต...ทำให้เรารู้ถึงประวัติศาสตร์ของความเป็นสื่อสารมวลชน..ซึ่งเราไม่เคยรู้มาก่อนเลย....รวมถึงเกี่ยวกับทีวีสาธารณะด้วย....และรู้สึกว่ากว่าที่จะมาเป็นข้อมูลข่าวสารทุกวันนี้ให้พวกเราได้ดูๆกันอยู่...มันมีปัจจัยอะไรต่างๆ มากมาย...(ผ่านศึกมาหลายสนามอยู่).....ส่วนช่วงเย็น....พี่ชได้มาให้ความรู้เกี่ยวกับการใช้อินเทอร์น็ตและสื่อใหม่ๆ เพื่อการเสนอข่าวในอนาคต....พี่ชุบอกว่าทุกคนก็เป็นนักข่าว (2.0) ได้ด้วยตัวเอง...ทำให้เราเห็นว่าเทคโนโลยีนี่มันมีบทบาทในปัจจุบันและอนาคตเป็นอย่างมาก....เราต้องรู้และทันเทคโนโลยี....ความรวดเร็วเป็นสิ่งที่คนดูทุกคนปรารถนา...แต่ต้องมีความถูกต้องด้วย.....

และอาทิตย์หน้าก็จะเป็นอาทิตย์สุดท้ายของพวกเราแล้วเนอะ (คิดแล้วเศร้าจัง)....เป็นการแบ่งกลุ่มเพื่อให้รายงานข่าว..ไม่รู้ว่าจะออกมายังไง เป็นสับปะรด หรือทุเรียน หรือผลไม้รวม....คอยติดตามดูน่ะค่ะ...แล้วจะมาเล่าให้เพื่อนๆ ฟังครั้งหน้าค่ะ........