พิมพ์หน้านี้
|
เคยอ่านงานเขียนชิ้นหนึ่งนานมาแล้ว วันนี้นึกถึงขึ้นมา เลยหยิบมาอ่านอีกครั้ง ให้เครดิตคนเขียนไว้หน่อย... เขาคือ PK เห็นเขียนไว้อย่างนั้น มันเป็นเรื่องของลาโง่ตัวหนึ่ง (เท่านั้นรึเปล่า) .... ลาโง่ตัวหนึ่งกินหญ้าอยู่ที่ชายป่า ได้ยินเสียงจิ้งหรีดร้องเพลงเพราะ ลาอยากร้องเพลงเพราะอย่างจิ้งหรีดบ้าง จึงถามจิ้งหรีดว่ากินอะไร จึงร้องเพลงเพราะ? ไม่ลา...สิโง่จิ้งหรีดตอบว่ากินน้ำค้างเสียงจึงเพราะ ลาจึงเลิกกินหญ้าและกินแต่น้ำค้าง ไม่ช้า ลาโง่นั้นก็ตาย เพราะลาเป็นสัตว์กินหญ้า เมื่อเลิกกินหญ้า ไม่ช้าก็ตาย ... พนักงานของบริษัทท่องเที่ยวแห่งหนึ่งทำงานด้านเอกสารมาห้าปี มีความใฝ่ฝันที่อยากจะได้เลื่อนตำแหน่งเป็นพนักงานระดับหัวหน้างาน หรือเป็นมัคคุเทศก์ ด้วยความที่ได้รับการอบรมมาว่า คนเราต้องขยัน อดทน ตั้งใจทำงาน ไม่ลางานเลยยิ่งดี ก็จะได้ดีในหน้าที่การงาน ตั้งแต่เริ่มทำงานวันแรก พนักงานคนนั้นก็ตั้งใจทำงานมาตลอดห้าปี ไม่เคยลากิจ ลาป่วย หรือลาพักร้อนแม้แต่วันเดียว มีอยู่บ้างเหมือนกันที่พนักงานคนนั้นตั้งใจจะลาพักร้อนไปเที่ยวกับเพื่อนๆ บ้างในช่วงปีแรกๆ แต่ว่ามักจะได้รับการตอบปฏิเสธจากหัวหน้างาน ซึ่งให้เหตุผลว่าช่วงวันหยุดนี้งานเยอะมากเลยนะ คุณอยู่ช่วยหน่อยเถอะนะ เก็บเงินโอทีไปเที่ยวทีหลังก็ได้ ถ้าคุณขยันอย่างนี้นะ ปีหน้าอาจจะได้เลื่อนตำแหน่ง ได้โบนัสพิเศษ ห้าปีมาแล้วที่พนักงานคนนี้ขยันทำงานมาตลอด แต่ไม่เคยลาพักร้อนไปเที่ยวไหนเลย แล้วความฝันก็เป็นจริงขึ้นมา ปีนี้ทางบริษัทต้องการมัคคุเทศก์ผู้ช่วยเพิ่มอีก 3-4 คน โดยจะเลือกจากพนักงานภายในที่มีศักยภาพ คำถามในการสัมภาษณ์เพื่อคัดเลือกก็คือ คุณเคยไปเที่ยวที่ไหนมาบ้าง? คุณมีประสบการณ์น่าตื่นเต้นในการท่องเที่ยวบ้างหรือเปล่า? (เงียบ)... ดูเหมือนลา และพนักงานคนนี้มีอะไรที่คล้ายกันอยู่ในบางมุม คุณว่ามั้ย ... คุณอาจจะเป็นคนขยันทำงาน ซึ่งจะด้วยเหตุผลใดก็ตาม มันก็เป็นสิ่งดี แต่อย่าลืมว่า ชีวิตไม่ได้มีด้านเดียว และชีวิตไม่ได้มีเวลานานสักเท่าใด ชีวิตที่ขาดประสบการณ์ด้านอื่นๆ เป็นชีวิตที่ไม่สมบูรณ์หรอก คุณอาจจะอยากเก็บเงินไปเที่ยวตอนแก่ แล้วคุณจะแน่ใจได้หรือว่าคุณจะไม่เป็นอะไรไปก่อนแก่ ลาพักร้อนบ้างเถอะ จะใช้ลากิจ ลาป่วยบ้างก็ไม่ว่ากัน ปีหนึ่งสักสองสามครั้ง ไปไหนก็ได้ ไปในที่ที่คุณยังไม่เคยไป ไม่ต้องรู้สึกกระอักกระอ่วนใจเมื่อคุณต้องเขียนใบลาบ่อยๆ ไม่ต้องกลัวว่าเจ้านายจะไม่พอใจ หรือว่าไม่อนุมัติ เพราะคุณมีสิทธิ์ ไม่ต้องรู้สึกผิด ถ้าในเวลางานคุณได้ทำเต็มร้อยแล้ว ไม่ต้องห่วงว่าการหยุดของคุณจะมีผลต่อการประเมิน ผลงานต่างหากที่เป็นตัววัด จงห่วงแต่ว่า คุณมีชีวิตแล้ว คุณมีชีวาหรือยัง จงใช้ชีวิตที่มีให้คุ้มค่า ดูอย่างเจ้าลาโง่สิ อย่างน้อยมันยังได้เดินเที่ยวในป่ากว้างก่อนตาย แล้วคุณจะจับเจ่าอยู่ในห้องสี่เหลี่ยมทั้งปีทั้งชาติหรือ คุณว่ามั้ย จบแล้ว ยุงยงส่งเสริมให้ใครกระทำการหลบงานรึเปล่าเนี่ย หึหึ
|
| << | มีนาคม 2007 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | ||||
| 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 |
| 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 |
| 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 |