วันศุกร์ ที่ 1 กุมภาพันธ์ 2551
ในค่ำคืนแห่งสายหมอก
Posted by
kibu
,
ผู้อ่าน : 75
, 16:02:33 น.
พิมพ์หน้านี้
|
ในค่ำคืนแห่งสายหมอกคำพูดเธออาบแก้มฉันไม่ใช่เพียงทิ้งไว้ให้รับรู้แต่หยั่งรากลึกให้จดจำ ในค่ำคืนแห่งสายหมอกเสียงกรีดร้องกังวานของคนเจ็บไม่ใช่คร่ำครวญที่กายมีบาดแผลแต่ร่ำร้องจากหัวใจที่บอบช้ำ ในค่ำคืนแห่งสายหมอกฉันเอื้อมมือคว้าดาวที่ใกล้ที่สุดไขว้คว้าหาเส้นขอบฟ้าแต่สายหมอกพัดพาความทรงจำแต่ครั้งเจ็บช้ำในค่ำคืน....
|
วันพฤหัสบดี ที่ 3 มกราคม 2551
ร่างเส้นความฝัน
Posted by
kibu
,
ผู้อ่าน : 77
, 10:01:12 น.
พิมพ์หน้านี้
|
นักร้องแต่งเพลงนักเขียนแต่งกวีล้วนเริ่มจากกระดาษที่ว่างเปล่า มัณฑนาร่างโครงสร้างจิตรกรสร้างภาพเขียนล้วนเริ่มจากลายเส้นที่เคยว่างเปล่า ทุกเรื่องราวในชีวิตทุกชีวิตในความทรงจำล้วนเคยเป็นความว่างเปล่า aดีตเคยว่างเปล่าปัจจุบันเริ่มร่างเส้นอนาคตจะเป็นรูปร่าง ความจริงอาจกลืนความฝันให้เกิดภาพจากความว่างเปล่าความจริงอาจเหลือความว่างเปล่าหากไม่ร่างเส้นทุกอย่างล้วนเกิดจากความว่างเปล่าความว่างเปล่าจะร่างเส้นเป็น....
|
วันศุกร์ ที่ 21 ธันวาคม 2550
ย้อนรอยความคลาสิคห้าง ไนติงเกล-โอลิมปิค
Posted by
kibu
,
ผู้อ่าน : 132
, 10:08:43 น.
พิมพ์หน้านี้
|
หลายครั้งที่พอเวลามีนัดกับเพื่อนฝูง หรืออารมณ์เบื่อๆ อยากผ่อนคลาย แต่สมองตันคิดอะไรไม่ออก ไม่รู้จะไปสิงสถิตอยู่ที่ไหน สถานที่แรกที่จะแว๊บเข้าสมองไปกระตุ้นคลื่นหยักในภาวะจุกตัน ก็คือ ห้างสรรพสินค้า ที่ไหนก็ได้ เพราะเราเชื่อเหลือเกินว่า ห้าง...มีทุกอย่างให้คุณเลือกสรร แต่มีอยู่ห้างหนึ่งที่ถึงแม้จะไม่มีทุกอย่างให้คุณเลือกสรร แต่ก็ถือได้ว่าเป็นจุดเริ่มต้นของห้างสรรพสินค้าในยุคแรกๆ แม้ความโด่งดังตอนนี้อ....
|
วันพุธ ที่ 19 ธันวาคม 2550
นิทานกวี
Posted by
kibu
,
ผู้อ่าน : 94
, 11:49:30 น.
พิมพ์หน้านี้
|
ท่ามกลางความมืดมิด หลายชีวิตยังดำเนินต่อไป... ผีเสื้อตัดสินใจจากมาเพื่อให้ลืม แต่ไม่อาจลืมได้สักที จะทำเช่นใดกันเล่า? ผีเสื้อตัดสินใจหนีไปพักผ่อนที่ดาวปลาวาฬโดยลำพัง เพื่อให้ลืมทุกอย่าง แม้ในใจลึกๆ ผีเสื้ออยากให้ลมหวนกลับมาอีกครั้งก็ตาม มองออกไปที่ด้านนอกรอบตัว คืนนี้มืดมิดไม่มีดาวดวงใด ผีเสื้อปีกบางไม่อยากให้ใครเห็นหยดน้ำตา... กระพือปีกเบาๆ ตามเส้นทางที่ห่างไกล นี่หรือความคิดถึง นี่หรือความโหยหา....
|
ปีหมู 23 ขวบ ลิขิตโคตรซวย
Posted by
kibu
,
ผู้อ่าน : 81
, 11:23:54 น.
พิมพ์หน้านี้
|
ปี 2550 เวียนมาบรรจบผสมพลังกับปีหมู ฉลองกูครบ 23 ขวบ ด้วยความฉิหาย... เริ่มต้น...ชีวิตของปีด้วยน้ำตา ดอกไม้ที่เคยถืออยู่ในมือแท้ๆ ดันปลิวละลิ่วไปไกลแบบที่ตัวกูเองทุกวันนี้ยังมึนไม่หายถึงที่มาที่ไปของดอกไม้ 15 พ.ย. ขี้แตงโมไปชนเค้า คู่กรณีรถเยินขนาดที่ตร. งงนึกว่าปะทะสิบล้อ ส่วนแตงโมกูไม่เป็นไร แต่ตัวกูขาเละ -*- พอคนถามทำไมชนได้ กูตอบได้....
|