ติช นัท ฮันห์  ฉันคุ้นเคยกับชื่อนี้มาเนิ่นนาน ตั้งแต่วัยเยาว์ที่ได้เห็นนามนี้บนปกหนังสือในตู้หนังสือที่บ้าน และคุ้นมากขึ้นเมื่อเริ่มเติบโตและได้ทำงานในสายสื่อสารมวลชน จากที่แค่เห็นชื่อก็เริ่มเรียนรู้ศึกษาวิถีชีวิตของชื่อนั้น  อ่านงานของท่านบ้างแต่ไม่ได้ลงลึกมากนักด้วยเหตุปัจจัยหลายประการในชีวิต

แล้ววันหนึ่งเมื่อปีกลายที่ผ่านมา ด้วยเหตุแห่งการงานทำให้ฉันมีโอกาสได้เดินทางไปที่หมู่บ้านพลัม ประเทศฝรั่งเศส  ครั้งนั้นเป็นการได้เข้าใกล้บุรุษผู้ซึ่งฉันได้เห็นรูปและตัวอักษรแต่เพียงในหนังสือ การไปครั้งนั้นฉันได้ถ่ายภาพท่านเดินภาวนาในสวนพลัมอันกว้างใหญ่    ที่ผ่านมาเสมือนว่าฉันได้แต่มองท่านผ่านตัวอักษร ไม่คิดว่าจะมีโอกาสได้มองท่านผ่านเลนส์ของตนเอง  ดังนั้น ฉันจึงหอบเอาความประทับใจมากมายกลับมาเมืองไทย

และแล้วโอกาสเยี่ยงนั้นก็ได้เกิดขึ้นอีกครั้งและดูเหมือนจะมากกว่าเดิม เมื่อท่านติช นัท ฮันห์และคณะเดินทางมาเยือนเมืองไทย ระหว่างวันที่ 19 พฤษภาคม ถึง 1 มิถุนายน พ.ศ. 2550 และฉันได้เป็นช่างภาพที่ติดตามถ่ายภาพท่านตลอดรายการ    

ถึงแม้จะมีอุปสรรคบ้างในการทำงานครั้งนี้  แต่ทุกอย่างก็ผ่านไปด้วยดี ในวันแรกๆ ของการติดตาม ฉันต้องปรับตัวในการถ่ายภาพพอสมควร เพราะการถ่ายภาพไถ่ นัท ฮันห์ครั้งนี้ในเมืองไทยไม่เหมือนที่ฝรั่งเศสที่มีคนถ่ายภาพท่านอยู่ไม่กี่คน แต่ที่เมืองไทยครั้งนี้  มีช่างภาพสื่อมวลชนจำนวนมากติดตามห้อมล้อมท่านเกือบตลอดเวลา

บางขณะ ฉันต้องเข้าใกล้ไปประชิดตัวท่านเหมือนกับคนอื่นๆ เพราะไม่เช่นนั้นก็อาจจะไม่ได้ภาพ ซึ่งการเข้าใกล้และกดชัตเตอร์พร้อมแสงไฟแฟลชถี่ๆ นั้นเป็นสิ่งที่ไม่ควรทำ มันเป็นการรบกวนมากเกินไป  

หลายๆครั้งเหตุการณ์เช่นนี้ทำให้ฉันเกิดความสับสนขึ้นในความรู้สึกส่วนตัว ระหว่างหน้าที่การงานที่ต้องได้ภาพดีไว้ก่อนกับมารยาทที่ดีในการถ่ายภาพ แต่ถ้าไม่เข้าไปคลุกวงในบ้างก็จะไม่ได้ภาพเลย เพราะจะถูกช่างภาพคนอื่นบังหมด

ในช่วงที่อยู่ศูนย์ปฏิบัติธรรมที่เชียงใหม่ มีช่างภาพไม่มากนักแต่ปัญหาต่อมาก็คือ หลายๆ ครั้งฉันไม่กล้ากดชัตเตอร์ ในขณะที่บรรยากาศรอบๆ กายนั้นเงียบสงบ ผู้คนจำนวนมากนั่งภาวนาอย่างสงบนิ่ง มันเป็นภาพที่สวย แต่ก็ต้องรักษาความเงียบนั้นไว้ มารยาทและความเกรงใจตามมากระตุกสำนึกอยู่เป็นระยะ แต่ก็มีบ้างที่ต้องกดชัตเตอร์ฝ่าความเงียบนั้น ไม่เช่นนั้นแล้วก็จะไม่มีภาพมาให้ชมกัน   

ดังนั้น ภาพในหนังสือเล่มนี้อาจจะไม่ใช่ภาพที่มีมุมดีที่สุด แต่เป็นภาพที่ฉันพยายามทำอย่างดีที่สุด บนหลักของการเดินสายกลาง

แปลกที่ในการถ่ายภาพครั้งนี้ฉันก็ได้เข้าใกล้ท่านระยะพอๆ กับที่ฝรั่งเศส  แต่ครั้งนี้ฉันกลับรู้สึกว่าได้เข้าใกล้ท่านมากขึ้น อาจเป็นได้ว่าฉันได้เข้าใกล้คำสอน และลงลึกในตัวหนังสือที่เคยอ่านผ่านตามา  เพราะสถานที่ส่วนใหญ่ที่ท่านไปก็มักจะมีการแสดงธรรมประกอบด้วยเกือบทุกที่

ถ่ายไป ฟังไป คิดไปด้วย  สามสิ่งนี้เกิดขึ้นเสมอในภารกิจนี้

มีความเงียบ สงบ สว่าง  สามสิ่งนี้เกิดขึ้นตามมาเสมอเช่นกัน

สิ่งที่ฉันได้จากการได้ติดตามท่านติช นัท ฮันห์

คงไม่เพียงแค่รูปถ่ายที่สวยงามเท่านั้น

แต่ฉันมั่นใจว่าได้เกิดความงอกงามของรูปภายในขึ้นด้วย

                                          บางส่วนจากหนังสือ  " ดั่งกันและกัน "