“แม่ขา พอมิสซาจบแล้ว หนูขออนุญาตไปประชุมกลุ่มของเยาวชนที่บ้านมาเซอร์นะคะ เพราะว่าวันอาทิตย์นี้จะมีการแนะนำเกี่ยวกับกิจกรรมใหม่” ไปเถอะลูก แม่ก็จะไปร่วมกลุ่มแม่บ้านที่หน้าวัดเหมือนกันนี่คือส่วนหนึ่งของการสนทนาของแม่ลูก ที่เผอิญได้ยินเมื่อไปร่วมมิสซาที่วัดแห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ และก็ทำให้นึกว่าก็เป็นการดีอย่างหนึ่งที่เราควรจะจัดให้มีกิจกรรมต่าง ๆ บ้าง ในวันอาทิตย์หลังจากที่จบมิสซาแล้ว ในปัจจุบันก็มีวัดต่าง ๆ เริ่มทำสิ่งนี้กับบ้างแล้ว เช่น วัดเซนต์จอห์น วัดพระมารดานิจจานุเคราะห์ ฯลฯ แต่อย่างไรก็ดี ทุกอย่างก็จะต้องค่อยเป็นค่อยไป และข้าพเจ้าก็นึกไปถึงคำถามของนักเรียนคนหนึ่งที่ถามข้าพเจ้าว่า “คุณครูขา ทำไมพวกเราจึงต้องไปวัดวันอาทิตย์และนี่ก็เป็นเหตุที่จะต้องอธิบายเพื่อให้เธอผู้นั้นได้เข้าใจ

           ก่อนอื่นหมด ขอให้เราพิจารณาถึงชีวิตเราในช่วงเวลา 1 สัปดาห์ บางคนต้องเรียน ต้องทำงาน และรับผิดชอบหน้าที่มากมาย ในช่วงระยะเวลาเพียง 7 วัน เขาเหล่านั้นจะต้องพบปัญหามากมาย ซึ่งมันก็ทำให้เหนื่อยทั้งกายและใจ และหากเราคิดให้ดีก็จะพบว่าคริสตชนเรานั้นโชคดี เพราะพระเมตตาของพระเป็นเจ้าที่โปรดให้มีการหยุดพักผ่อนในวันอาทิตย์

          เอาล่ะ ทีนี้มาดีเหตุผลว่า ทำไมคริสตชนจึงต้องไปวัดร่วมบูชามิสซาวันอาทิตย์ เป็นวันที่มีความสำคัญเกี่ยวข้องกับประวัติแห่งความรอด เป็นวันที่พระเยซูเจ้าเสด็จกลับคืนชีพ เราจึงถือวันอาทิตย์เป็นวันศักดิ์สิทธิ์ ประการที่สองคือคริสตชนถือวันอาทิตย์เป็นวันที่พวกเราปฏิบัติตามคำสั่งสอนของพระเยซูเจ้า ที่ตรัสไว้ “จงทำดังนี้ เพื่อระลึกถึงเราเถิด” คริสตชนจึงมาร่วมชุมนุมกันเพื่อร่วมเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันกับพระคริสตเจ้าในธรรมลึกล้ำแห่งปัสกา คือ ศีลมหาสนิท ประการที่สาม คือ คริสตชนถือวันอาทิตย์เป็นวันที่พวกเรานัดพบกัน เพราะเป็นการง่ายเมื่อต้องการร่วมกิจกรรม เราไม่ต้องเสียเวลาไปนัดวันอื่นเพราะคริสตชนจะมาร่วมถวายบูชามิสซาในวันอาทิตย์ ประการที่สี่ คือ คริสตชนถือวันอาทิตย์เป็นวันหยุดพักจากการงานทั้งหมด เพื่อจะได้ใช้เวลากับพระและครอบครัว (เทียบกฎหมายพระศาสนจักร ข้อ 1246 , 1247)

          พวกเราคงจะเข้าใจแล้วว่าทำไมคริสตชนจึงต้องไปวัดวันอาทิตย์ ดังนั้น ในฐานะที่เป็นคริสตชนที่ดีจึงต้องพยายามชักชวนเพื่อนฝูงพี่น้องมาร่วมมิสซาวันอาทิตย์กันมาก ๆ อย่ารอช้า เริ่มตั้งแต่อาทิตย์นี้เป็นต้นไป

จากหนังสือ คำสอน 5 นาที เล่ม 1 แผนกคำสอนกรุงเทพฯ