วันนี้วันอาทิตย์..

รถราเบาบางลงไปบ้าง

หลายคนมีความสุขมากที่สุดก็วันนี้.. - และถึงแม้จะทุกข์อะไรมาก็น่าจะบรรเทาลงไม่มากก็ไม่น้อยล่ะ

กิจกรรมนอกเหนือการงาน จะได้ทำสมใจ..หลาย ๆคนก็วันนี้ (แม้ว่าบางคนอาจต้องทำงานทุกวัน..ก็ตาม)

ผมอยากมาเปิดประเด็นว่า คุณ ๆ ที่ผลัดหลงจนมาเจอกันที่นี่ มีความสุขกับอะไรบ้างครับ

แม้อาจจะเป็นเรื่องเล็กน้อยนิดมหาศาล..อย่างไรลองเล่าสู่กันเป็นข้อๆ สนุกๆ เผื่อความสุขของเราจะถูกใจใครคนอื่น... แบ่งๆ กันแล้วกันนะครับ

เรื่องนี้คงจะมีภาคต่อ.. เรื่อย ๆ และถ้ามีคนช่วยมาต่อความยาวสาวความยืด ก็คงน่าสนุกดีครับ..

ยังไงช่วยบอกเล่าความสุข และอธิบายสักเล็กน้อยแล้ว จะแนะนำตัวกันสั้น ๆ เหมือนในหนังสือก็ได้นะครับ

เริ่มที่ผมก่อนนะครับ..

              ๑. ปั่นจักรยานครับ ..      - รู้สึกอิสระดีในการเดินทางด้วยกำลังของตัวเอง และมันพาเราไปได้เร็วและไกลขึ้นกว่าเดินมาก ถ้าอาทิตย์ไหนว่างผมจะชอบปั่นไปเรื่อย ๆ ตามที่ชอบ ๆ ก็แถบๆ ในกรุงเทพฯ นี่แหละครับ สามปีที่ใช้ชีวิตอยู่ในกทม.ผมใช้จักรยานมาแล้วแทบทุกรูปแบบ ตั้งแต่จักรยานแม่บ้าน ยันเสือภูเขา และเอามันปั่นไปทั่วท้องถนนในกรุงเทพฯ ถ้าเพื่อนว่างบางทีก็ไปปั่นเที่ยวกันกลุ่มเล็ก ๆ

             ครั้งหนึ่งผมเคยปั่นไปถึงเกาะเกร็ด และลองลงเรือข้ามฟากอีกด้านหนึ่งของเกาะแล้วได้พบเจอถนนสายเล็กสวย ๆที่ไม่นึกว่าจะเจอใกล้ ๆ กรุงเทพฯ คือมีทุ่งหญ้า.. ผืนนาและทิวต้นตาล บนฟ้ามีนกกลุ่มใหญ่บินพาเหรดกันเป็นวงกลม.. ตอนที่ปั่นไปเย็นมากแล้วได้เห็นแสงอาทิตย์เริ่มอัสดง ในบรรยากาศที่ไม่เจอตึกบังอย่างในกรุงเทพ.. ประทับใจมาก ๆ ยังไม่นับตรอกซอกซอยต่าง ๆ ที่จักรยานจะพาเราไปอย่างไม่เคอะเขิน ..
            

               ราคาจักรยานเดี๋ยวนี้ถูกลงมาก ๆ แล้วนะครับ และผมพบว่าอันที่จริงไม่ว่าจักรยานจะราคาถูกแพงอย่างไร มันก็พาเราไปได้มากกว่าร้านชำหน้าปากซอยแน่นอนครับ (คันที่เห็นผมถือคว่ำอยู่ในรูป ผมซื้อจากเชียงกงมาในราคาแค่ 3500 ปั่นฉิว..ไปเลยนะครับ)

              เคยถามรุ่นใหญ่(มีอายุ)ว่าเขามาปั่นกันทำไม หลายคนบอกว่าปั่นเพราะกลัวตาย เพราะส่วนใหญ่พอมาปั่นแล้วสุขภาพดีขึ้นมาก ไม่ค่อยป่วยไข้.. เลยชักชวนกันมาปั่น

              มาร์ค ทเวน นักเขียนเรืองนามเคยบอกไว้ว่า.. " ในช่วงชีวิตหนึ่ง หาจักรยานไว้ใช้สักคัน มันจะไม่ทำให้คุณเสียใจ "

(เขียนมาซะเพลินเลย.. เอาเป็นว่าอย่างแรกของผมคือ..ไปปั่นจักรยานครับ แล้วคุณล่ะ)

ผมเป็นช่างภาพอยู่ในนิตยสารแนวสารคดีชีวิตแห่งหนึ่ง.. ปัจจุบันอายุ29 ปีครับ