ที่สุดต้องลากัน เจ็บปวดแต่จำใจ
ขอบคุณที่ครั้งหนึ่งเคยผูกพันได้ร่วมทางกันจนสุดหนทาง
จากกันวันนี้เธอคงผิดหวัง แต่ดีกว่าต้องทรมานกับสิ่งที่ฉันเป็น

ขอบคุณที่ครั้งหนึ่งเคยผูกพันได้ร่วมทางกันจนสุดหนทาง
จากกันวันนี้เธอคงผิดหวัง แต่ดีกว่าต้องทรมานกับสิ่งที่ฉันเป็น
...แล้วจะเข้าใจ...

"สิ่งที่ฉันเป็น" เพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง "Me...Myself (ขอให้รักจงเจริญ)" ร้องโดย อีโบล่า [Ebola]........

............หลังเสียงเพลงจบลงก็พลันเกิดความรู้สึกวูบขึ้นมาว่า "รอบๆตัวเรามันเงียบลงนะ".....ประโยคอื่นของเพลงมีความหมายว่าอย่างไร "ไม่รู้" แต่ประโยคที่ชัดเจนอยู่ในห้วงของความรู้สึกก็คือ "ที่สุดต้องลากัน เจ็บปวดแต่จำใจ ขอบคุณที่ครั้งหนึ่งเคยผูกพันได้ร่วมทางกันจนสุดหนทาง จากกันวันนี้เธอคงผิดหวัง แต่ดีกว่าต้องทรมานกับสิ่งที่ฉันเป็น"

.........ความรักมักเริ่มต้นด้วยความสุขและจบลงด้วยการจากลาเช่นนี้เสมอๆหรือ  
....ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใด.....อยากให้เธอไปเจอคนที่ดีกว่า.......เพราะเธอดีเกินไป.....เพราะเราไม่เข้าใจกัน.......และเพราะอะไรต่อมิอะไรอีกมากมาย.......สุดท้ายก็คือ "การลาจาก"

เธอก็หนึ่งคนนั้น ที่หวังดีให้ชั้นเป็นเหมือนใคร
เธอก็อยู่ตรงนี้ แต่ว่าเราช่างเหมือนไกลแสนไกล

ที่สุดต้องลากัน เจ็บปวดแต่จำใจ
ขอบคุณที่ครั้งหนึ่งเคยผูกพันได้ร่วมทางกันจนสุดหนทาง
จากกันวันนี้เธอคงผิดหวัง แต่ดีกว่าต้องทรมานกับสิ่งที่ฉันเป็น

ที่สุดต้องลากัน เจ็บปวดแต่จำใจ
ขอบคุณที่ครั้งหนึ่งเคยผูกพันได้ร่วมทางกันจนสุดหนทาง
จากกันวันนี้เธอคงผิดหวัง แต่ดีกว่าต้องทรมานกับสิ่งที่ฉันเป็น

ขอบคุณที่ครั้งหนึ่งเคยผูกพันได้ร่วมทางกันจนสุดหนทาง
จากกันวันนี้เธอคงผิดหวัง แต่ดีกว่าต้องทรมานกับสิ่งที่ฉันเป็น
...แล้วจะเข้าใจ...

*** และแล้วทุกสิ่งก็พลันเงียบลง
*** การจากลาคงเป็นทางออกที่ดีที่สุด

......และถึงแม้วันหนึ่งมันต้องจบลงตรงที่การจากลา แต่อย่างน้อยเราก็ยังเคยได้มีโอกาสมอบความรู้สึกดีๆให้ใครบางคนมิใช่หรือ