Kilroy Was Here

วันอาทิตย์ที่ 7 กันยายน 2551

kilroy
ranking : สมาชิกทั่วไป
email : kilroy_1983@yahoo.com
วันที่สร้าง : 2007-03-29
จำนวนเรื่อง : 161
จำนวนผู้ชม : 102460
จำนวนผู้โหวต : 339
ส่ง msg :

ก่อน 2523

วงดนตรี

แกรนด์เอ็กซ์

ชาตรี

แมคอินทอช

ดิ อินโนเซ้นท์

ฟรีเบิร์ดส

บัตเตอร์ฟลาย

นักร้องชาย

นักร้องหญิง

นักร้องกลุ่ม

สาว สาว สาว

เรวัต พุทธินันทน์

ดูแล้วดูอีก

Cool Blogs

mUsic iS my LiFE

etc.

The American Culture

สาว สาว สาว

Blog Interview

Thai Pop Music In The '80s.

ดนตรีป๊อปไทยในทศวรรษที่แปดสิบ
Permalink : http://www.oknation.net/blog/kilroy

วันพุธ ที่ 9 พฤษภาคม 2550

เรวัต พุทธินันทน์ และ วงคีตกวี

Posted by kilroy , ผู้อ่าน : 1644 , 22:33:08 น. | หมวดหมู่ : บัตเตอร์ฟลาย เรวัต พุทธินันทน์

พิมพ์หน้านี้

อัลบั้ม เรามาร้องเพลงกัน ศิลปิน เรวัต พุทธินันทน์ และ วงคีตกวี ปีที่ออก 2525 ลิขสิทธิ์ โรงเรียนดนตรีศศิลิยะ ก่อนที่จะเริ่มเขียนบล็อกครั้งแรกที่นี่ ผมมีสถานะเป็นเพียงผู้เสพในโลกไซเบอร์เท่านั้น หนึ่งในเรื่องที่สืบค้นหาอ่านมากที่สุดเรื่องหนึ่งคือเรื่องของผลงานชุด "เรามาร้องเพลงกัน" ถึงวันนี้พบว่ามีการเขียนถึงอย่างเป็นกิจจะลักษณะคือที่บล็อกของคุณ Brad Pitt เขียนได้ดีมาก ๆ นอกนั้นก็ได้อ่านเจอบ้างตามเว็บบอร์ดต่าง ๆ วันนี้ผมมีพื้นที่ส่วนตนจึงมีความตั้งใจที่จะเขียนถึงงานชุดนี้ โดยการเขียนของผมจัดอยู่ในประเภท Popular Criticism (หนึ่งในห้าประเภทของการวิจารณ์ตามหลักของ Edward Burke Feldman) ซึ่งเป็นการแสดงความเห็นของผู้ไม่เชี่ยวชาญ ความเห็นเป็นไปตาม ความรู้ ความคิด ประสบการณ์ และรสนิยมส่วนตัว ซึ่งมักหาความถูกต้องเที่ยงธรรมยาก จุดเริ่มต้น ภาคีวัดอรุณ ออกแสดงได้ 2 ปี ในช่วงระหว่าง พ.ศ. 2519-20 อาจารย์ดนูเห็นว่ากิจกรรมการ ออกแสดงดนตรีตามงานต่างๆ แต่เพียงอย่างเดียวคงไม่ทำให้งานเผยแพร่ออกไปสู่วงกว้างได้ เท่าที่ควร และเมื่อพิจารณาถึงแนวดนตรีของวงเป็นตัวตั้งด้วยแล้ว ผู้ที่ต้องการเสพงานยิ่งเป็นกลุ่ม แคบเข้าไปอีก การจะพัฒนาวงการดนตรีของไทยให้ก้าวหน้าต้องทำในหลาย ๆ มิติ จึงเป็นที่มา ของการเปิดโรงเรียนสอนดนตรีศศิลิยะ และ บริษัทบัตเตอร์ฟลาย รับผลิตงานเพลงประกอบ โฆษณา ละครเวที ภาพยนตร์ โดยที่ตั้งของทั้งสององค์กรอยู่ตึกติดกัน (ในช่วงเวลานั้น) "เรามาร้องเพลงกัน" เป็นโครงการพิเศษในนามของศศิลิยะที่ต้องการเผยแพร่งานประพันธ์ของ อาจารย์ผู้สอนไปในวงกว้าง ถ้าใช้ชื่อภาคีอรุณเป็นจุดขายอาจไม่เวิร์ค จึงเป็นที่มาของการดึงเต๋อ ซึ่งเป็นอดีตสมาชิกของ The Impossible และ Oriental Funk เข้าร่วมงานนี้ด้วย เส้นทางสายดนตรี และความสนิทของเต๋อกับภาคีนั้นแนบแน่นกันอยู่ก่อนแล้ว จึงเป็นที่มาของ เรวัต พุทธินันทน์ และ วงคีตกวี (เหตุผลในการดึงเต๋อเข้าร่วมงานเป็นมุมมองของผู้เขียนซึ่งอาจไม่ใช่ข้อเท็จจริง) บุคลากร ร้อง: เรวัต พุทธินันทน์ คำร้อง ทำนอง เรียบเรียง: วงคีตกวี ผู้อำนวยการผลิต: ดนู ฮันตระกูล ผู้บันทึกเสียง: กฤษณ์ โชคทิพย์พัฒนา ห้องบันทึกเสียง: บัตเตอร์ฟลาย เรวัต พุทธินันทน์ ขอเขียนถึงประวัติและผลงานของ เรวัต พุทธินันทน์ โดยละเอียดในอีกหมวดหมู่หนึ่ง เพราะเมนธีมคือกลุ่มบัตเตอร์ฟลาย วงคีตกวี ไม่มีการให้เครดิตในด้านในของปกเทปว่าคือใครบ้าง จากการสืบค้นจากแหล่งข้อมูลทุกประเภท คีตกวีคือ อัสนี โชติกุล, จิรพรรณ อังศวานนท์, กฤษณ์ โชคทิพย์พัฒนา, สุรสีห์ อิทธิกุล, อนุวัฒน์ สืบสุวรรณ, ดนู ฮันตระกูล และ เขตต์อรัญ เลิศพิพัฒน์ (แม้ว่าในปกเทปจะมีเพียงสี่ท่าน ยืนรวมกลุ่มกันอยู่ขวาสุดและดูไม่ออกว่าเป็นใคร แต่ในทางพฤตินัยที่มีต่อตัวงานไม่ขอแยก บทบาทของบัตเตอร์ฟลายและศศิลิยะออกจากกัน) แม้แต่เครดิตผู้ประพันธ์เพลงที่บันทึกไว้ ต้องรวบรวมจากหลายแหล่งถึงได้ครบและได้ตรวจสอบแล้วว่ามีความน่าเชื่อถือในระดับหนึ่ง บุคคลที่เป็น "mastermind" ตัวจริงในงานชุดนี้ในความเห็นของผมคือ ดนู ฮันตระกูล ผู้ประพันธ์ดนตรีและอำนวยการผลิต โดยมี เขตต์อรัญ เลิศพิพัฒน์ และ อัสนี โชติกุล เป็นผู้เขียนคำร้อง เต๋อรับหน้าที่เป็นผู้ส่งสาสน์มากกว่าเป็นผู้กำหนดทิศทางของงานชุดนี้ ได้เขียนถึงเรื่องราวของวงคีตกวีบางท่านไปแล้วยังคงเหลือ เขตต์อรัญ เลิศพิพัฒน์ และ อัสนี โชติกุล โดยส่วนของอัสนีจะได้เขียนถึงในอีกหมวดหมู่หนึ่ง เขตต์อรัญ เลิศพิพัฒน์ เกิดวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2491 เริ่มการศึกษาที่โรงเรียนเซนต์คาเบรียล จบแล้วได้เข้าศึกษา ต่อที่ คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ที่ท่าพระจันทร์เป็นช่วงที่เขามีกีตาร์เป็นเพื่อน ตลอดเวลา ความที่เป็นคนมีพรแสวงทางดนตรี เขตต์พยายามฝึกฝนด้วยตนเองจากตำราต่างๆ เคยเข้าร่วมวงดนตรีกับเพื่อนๆ จากนั้นได้เข้าศึกษาวิชาการดนตรีอย่างจริงจังที่ สถาบันสยามกลการการดนตรี เมื่อจบจากสถาบันแล้วได้ทำการสอนดนตรีคลาสสิคที่นั่น ต่อมาดนูเพื่อนของเขาก่อตั้งโรงเรียนดนตรีศศิลิยะขึ้น และชวนเขตต์เข้าบริหารงานในตำแหน่ง อาจารย์ใหญ่ เขาได้ถ่ายทอดความรู้ ความสามารถเชิงดนตรีให้อนุชนรุ่นต่อๆ มามากมาย และแล้วเส้นทางพาเดินเข้าสังกัดแกรมมี่โดยเต๋อเพื่อนรักที่สนิทสนมกันมากตั้งแต่สมัยโรงเรียน เซนต์คาเบรียลและมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เขตต์แต่งเพลงให้นักร้องเกิด นักร้องดัง เป็นเพลงฮิต ติดอันดับ ติดหูประชาชนทั่วไปเป็นอันมาก เช่นงานของ เบิร์ด แหวน นูโว คริสติน่า ไมโคร หลังจากออกจากแกรมมี่ เขตต์จึงหันมาจับงานบริการอาหาร เครื่องดื่ม และเสียงเพลง เขาจับงานนี้ อยู่นานพอสมควร เมื่อว่างงานก็เขียนหนังสือ หนังสือที่สำเร็จเป็นรูปเล่มแล้วก็คือ "คิดคำทำเพลง" เขตต์อรัญจากไปอย่างสงบในวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2546 (เีัรียบเรียงจาก สายธารสู่ดวงดาว หนังสือที่ระลึกในงานฌาปนกิจ เขตต์อรัญ เลิศพิพัฒน์) เพลง (คำร้อง-ดนตรี) หน้าหนึ่ง 1. ไม่เป็นไร/ อัสนี โชติกุล ดนู ฮันตระกูล 2. เรามาร้องเพลงกัน/เขตต์อรัญ เลิศพิพัฒน์ ดนู ฮันตระกูล 3. ทุกๆคน (เป็นคนดี)/อัสนี โชติกุล ดนู ฮันตระกูล 4. เธอ/เขตต์อรัญ เลิศพิพัฒน์ ดนู ฮันตระกูล 5. ดนตรี คีตา (เวหาจักรวาล)/เขตต์อรัญ เลิศพิพัฒน์ ดนู ฮันตระกูล หน้าสอง 1. ทำอยู่ทำไป/อัสนี โชติกุล ดนูฮันตระกูล 2. ฮูเลเล/เขตต์อรัญ เลิศพิพัฒน์ ดนู ฮันตระกูล & อนุวัฒน์ สืบสุวรรณ 3. วีณาแกว่งไกว/เขตต์อรัญ เลิศพิพัฒน์ ดนู ฮันตระกูล & อนุวัฒน์ สืบสุวรรณ 4. ขลุ่ยผิว (กอไผ่บรรเลง)/เขตต์อรัญ เลิศพิพัฒน์ จิรพรรณ อังศวานนท์ 5. ดอกไม้ไปไหน/อัสนี โชติกุล ดนู ฮันตระกูล 6. ดนตรี คีตา (ภาคลาโรง)/เขตต์อรัญ เลิศพิพัฒน์ ดนู ฮันตระกูล วิจารณ์ "เรามาร้องเพลงกัน" เป็น Concept Album (อัลบั้มที่มีเนื้อหาหรือรูปแบบที่มีความคิดรวบยอด ชัดเจนหรือมีเรื่องราวต่อเนื่องทั้งชุด) หรือไม่ ในความคิดส่วนตนเป็นครับ การนำเสนอบทเพลง เรามาร้องเพลงกัน ซึ่งเป็นแนวเพลงที่ใช้ใน ละครเวที (musical play) เชิญชวนผู้ฟัง (หรือถ้าเป็นการแสดงสดเราคือผู้ชม) เข้าร่วมร้องเพลงกับ คีตกวี และปิดท้ายอัลบั้มด้วย ดนตรี คีตา (ภาคลาโรง) การวางเพลงเช่นนี้ได้รับอิทธิพลมาจาก "Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band" (1967) ของเต่าทอง และ "Their Satanic Majesties Request" (1967) โดยเฉพาะเพลง "Sing This All Togethe"r ของหินกลิ้ง มาไม่มากก็น้อย ธีมหลักของบทเพลงเป็นเรื่องของ วิธีคิด มุมมอง และการใช้ชีวิตแบบพุทธเจือด้วยปรัชญาเซ็น มีการใช้สัญลักษณ์ในหลายๆบทเพลง (วีณาแกว่งไกว,ขลุ่ยผิว,ดอกไม้ไปไหน) ผมไม่แปลกใจ ในงานที่เป็นการประพันธ์ของเขตต์อรัญ แต่ของอัสนีผมเพิ่งตระหนัก (แ่ต่ก่อนฟังผ่านๆ) ว่าพี่ป้อม เขียนคำร้องแบบนี้ได้ "โดน" เช่นกัน ภาคการประพันธ์ดนตรี อาจารย์ดนูปล่อยของเต็มที่ทั้ง 11 บทเพลงมีการเรียบเรียงดนตรีที่มี เอกลักษณ์ของตนเองไม่ซ้ำซาก เมนคัลเลอร์ มีทั้ง คลาสสิค แจ๊ส โฟลค์ ไซเคเดลิค ผสมผสานกัน เมื่อมารวมอยู่ในชุดเดียวกันและฟังอย่างต่อเนื่องก่อให้เกิดสิ่งที่เรียกว่า "Unique Sound" อันเป็น คุณสมบัติข้อสำคัญของงานที่เป็น "Great Album" เธอ เป็นบทเพลงที่มีการโซโลดนตรีโดยใช้เสียงสตริงสอดรับกับเสียงกีตาร์ไพเราะมากๆ วีณาแกว่งไกว ถ้าได้ ระวี แชงการ์ มาเล่นซีตาร์จริงๆ ในช่วงอินโทรคงระเบิดเถิดเทิงกว่านี้อีก แต่ถ้าให้เลือกเพชรเม็ดเอกต้อง ดนตรี คีตา (เวหาจักรวาล) การสร้างเสียง Echo Sound ในตอนอินโทรนำเราไปสู่ที่ไร้มิติ ถ้าตัดเสียงร้องออกไปเรียกได้ว่าเป็น "Meditation Music" ระดับเลิศ การร้องของพี่เต๋อต้องบอกว่าไร้เทียมทาน แต่ละเพลงจะวางเสียงต่างกัน ไม่เป็นไร เสียงเชิง ประชดประชัน ทุกๆคน (เป็นคนดี) เสียงร้องเหมือนคนเมา ฮูเลเล ร้องแผดเสียงอ่อน ๆ เหมือน ผู้ที่จิตใจได้รับความเจ็บปวด คล้ายๆ วิธีร้องของ Roger Chapman ในเพลง "Shadow on the Wall" แต่พอเป็นเพลง เธอ ที่สุดแสนไพเราะ พี่เต๋อวางเสียงได้สว่างสดใสมาก ส่วนเพลง วีณาแกว่งไกว การบันทึกเสียงร้องเข้าใจว่าใช้เทคนิคเดียวกันกับเพลง "Tomorrow Never Knows" ของเต่าทอง โดยเสียงของ John Lennon จะถูกเชื่อมผ่าน Leslie Speaker ทำให้เสียงร้องที่ออกมาเหมือนกับ ร้องผ่านโทรโข่ง ปัจจุบันผลงานชุดนี้ยังเป็นที่ถามหาจากทั้งคนร่วมสมัยที่พลาดไม่ได้ฟัง และีคนรุ่นต่อๆมาที่ ได้ยินคำกล่าวยกย่องสรรเสริญผลงานชุดนี้ คงต้องรอว่าผู้ถือลิขสิทธิ์จะนำมาออกวางจำหน่าย อีกหรือไม่ เชื่อมโยง เขตต์อรัญ เลิศพิพัฒน์ เรามาร้องเพลงกัน โดย Brad Pitt อาจารย์ดนูกับ เรามาร้องเพลงกัน นิตยสาร DDT ฉบับที่ 7 กรกฎาคม 2548 "เขตต์อรัญเขาเป็นคนตั้งชื่อชุดว่า เรามาร้องเพลงกัน วงคีตกวีหมายถึงพวกครูหรือใคร ๆ ก็ตามที่อยู่ตรงนั้น ใช้เวลาทำงานกันไม่นาน สัก 3-4 เดือนก็เสร็จ" "ในสมัยที่พวกเรายังเป็นพวกวัยรุ่นนั้น สำนึกของชุมชนโลกกว้างขวางมุ่งไปทางสันติภาพเพราะเป็นช่วงเวลาเดียวกับสงครามเวียดนาม ขณะเดียวกันเมื่อมีการเรียกร้อง แสวงหาสันติภาพ ขบวนการฮิปปี้ก็เกิดขึ้นในโอกาสนั่นแหละ เขาจะปฏิวัติโดยวิธีอหิงสา ในส่วนของดนตรีก็จะพูดถึงอุดมการณ์ของชีวิต ของสังคม แสดงออกในเรื่องปรัชญา ไม่ว่าจะเรื่องศาสนา การเมือง สังคม เป็นช่วงสมัยที่ดนตรีไม่หยุดอยู่แค่ความมัน ความไพเราะหรือเท่ เราโตขึ้นมาในสมัยนั้นที่เป็นสมัยของสำนึกเรื่องอุดมการณ์ในทุกทาง ตอนเราอยู่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เราจะพูดเรื่องพุทธศาสนา ถกเถียงเรื่องลัทธิเซน พูดเรื่องเต๋า พระเยซู พูดเรื่องทุนนิยม คอมมิวนิสต์ เรื่องต่าง ๆ เกี่ยวกับสังคมชีวิต เพราะฉะนั้นเมื่อเราสร้างเพลงขึ้นมาเราก็แสดงออกถึงความนึกคิดต่าง ๆ ผ่านบทเพลงแม้ว่าเราจะพยายามมากในการฟังง่ายโดยดนตรีเนื้อหา คือพยายามไม่ลงลึกแล้ว แต่สุดท้ายก็ฟังยากอยู่ดี ภายหลังถึงมีคนพูดว่า ชักจะฟังง่ายขึ้นนะ หลังจากผ่านไป 20 ปี" "ความจริงแล้วเขตต์อรัญเขาก็ตั้งท่าว่าจากชุดนั้น เขาจะสามารถสร้างผลงานต่อไปได้เรื่อย ๆ ในนามของวงคีตกวี แต่เผอิญว่าหลังจากนั้นเราก็ไม่ได้ทำอย่างนั้นต่อไปอีก แต่มันจะไปผ่านทาง บริษัทบัตเตอร์ฟลายแทน ส่วนคุณเต๋อก็ทำแกรมมี่ขึ้นมา สำหรับผมก็จะอยู่กับโรงเรียนเป็นส่วนใหญ่ ก่อนที่จะเริ่มทำไหมไทย เพื่อเป็นโครงการหารายได้เพิ่มเติมจากการสอน ขณะเดียวกันก็เริ่มที่ จะขยับขยายกิจกรรมมานอกการสอน มาเป็นเรื่องการสร้างบทเพลงเพื่อจำหน่ายด้วย" ผู้มีส่วนร่วม เรวัต พุทธินันทน์/เขตต์อรัญ เลิศพิพัฒน์/ดนู ฮันตระกูล/อัสนี โชติกุล/อนุวัฒน์ สืบสุวรรณ/ กฤษณ์ โชคทิพย์พัฒนา/จาตุรนต์ เอมซ์บุตร/จิรพรรณ อังศวานนท์/สินนภา สารสาส/ กรเณศร์ วสีนนท์/เทวัญ ทรัพย์แสนยากร/โสฬส ปุณกะบุตร/วีระศักดิ์ ทิพย์ธวัชวงศ์ Cover versions อัสนี - วสันต์ โชติกุล: ไม่เป็นไร - บ้าหอบฟาง (ม.ค. 2529) ขลุ่ยผิว - ผักชีโรยหน้า (มี.ค. 2530) วีณาแกว่งไกว - กระดี่ได้น้ำ (มี.ค.2531) ดอกไม้ไปไหน - สับปะรด (ก.ย. 2533) ทำอยู่ทำไป (ภาคแนะนำ) - บางอ้อ (ธ.ค. 2540) ทุกทุกคนเป็นคนดี - จิตนาการ (ธ.ค. 2545) Blackhead: วีณาแกว่งไกว - Black Bonus (2540) วีณาแกว่งไกว - Live! (2540) โจ-ก้อง: วีณาแกว่งไกว - สดุดี (เม.ย. 2543) พงษ์พรหม สนิทวงศ์ ณ อยุธยา: ขลุ่ยผิว - ยินยอม-พี่น้องร้องเพลง-อัสนี-วสันต์-2 (พ.ค. 2545) ชาตรี คงสุวรรณ: ดอกไม้ไปไหน (Prelude) - The Butterfly Revolution (2547) GR9: ดอกไม้ไปไหน - The Butterfly Revolution (2547) พรหม: ดนตรีคีตา - The Butterfly Revolution (2547) 4Gotten: วีณาแกว่งไกว - Rolling (2548)

อัลบั้ม เรามาร้องเพลงกัน
ศิลปิน เรวัต พุทธินันทน์ และ วงคีตกวี
ปีที่ออก 2525
ลิขสิทธิ์ โรงเรียนดนตรีศศิลิยะ

ก่อนที่จะเริ่มเขียนบล็อกครั้งแรกที่นี่ ผมมีสถานะเป็นเพียงผู้เสพในโลกไซเบอร์เท่านั้น
หนึ่งในเรื่องที่สืบค้นหาอ่านมากที่สุดเรื่องหนึ่งคือเรื่องของผลงานชุด "เรามาร้องเพลงกัน"
ถึงวันนี้พบว่ามีการเขียนถึงอย่างเป็นกิจจะลักษณะคือที่บล็อกของคุณ Brad Pitt
เขียนได้ดีมาก ๆ นอกนั้นก็ได้อ่านเจอบ้างตามเว็บบอร์ดต่าง ๆ

วันนี้ผมมีพื้นที่ส่วนตนจึงมีความตั้งใจที่จะเขียนถึงงานชุดนี้
โดยการเขียนของผมจัดอยู่ในประเภท Popular Criticism
(หนึ่งในห้าประเภทของการวิจารณ์ตามหลักของ Edward Burke Feldman)
ซึ่งเป็นการแสดงความเห็นของผู้ไม่เชี่ยวชาญ ความเห็นเป็นไปตาม ความรู้ ความคิด
ประสบการณ์ และรสนิยมส่วนตัว ซึ่งมักหาความถูกต้องเที่ยงธรรมยาก

จุดเริ่มต้น

ภาคีวัดอรุณ ออกแสดงได้ 2 ปี ในช่วงระหว่าง พ.ศ. 2519-20 อาจารย์ดนูเห็นว่ากิจกรรมการ
ออกแสดงดนตรีตามงานต่างๆ แต่เพียงอย่างเดียวคงไม่ทำให้งานเผยแพร่ออกไปสู่วงกว้างได้
เท่าที่ควร และเมื่อพิจารณาถึงแนวดนตรีของวงเป็นตัวตั้งด้วยแล้ว ผู้ที่ต้องการเสพงานยิ่งเป็นกลุ่ม
แคบเข้าไปอีก การจะพัฒนาวงการดนตรีของไทยให้ก้าวหน้าต้องทำในหลาย ๆ มิติ จึงเป็นที่มา
ของการเปิดโรงเรียนสอนดนตรีศศิลิยะ และ บริษัทบัตเตอร์ฟลาย รับผลิตงานเพลงประกอบ
โฆษณา ละครเวที ภาพยนตร์ โดยที่ตั้งของทั้งสององค์กรอยู่ตึกติดกัน (ในช่วงเวลานั้น)

"เรามาร้องเพลงกัน" เป็นโครงการพิเศษในนามของศศิลิยะที่ต้องการเผยแพร่งานประพันธ์ของ
อาจารย์ผู้สอนไปในวงกว้าง ถ้าใช้ชื่อภาคีอรุณเป็นจุดขายอาจไม่เวิร์ค จึงเป็นที่มาของการดึงเต๋อ
ซึ่งเป็นอดีตสมาชิกของ The Impossible และ Oriental Funk เข้าร่วมงานนี้ด้วย เส้นทางสายดนตรี
และความสนิทของเต๋อกับภาคีนั้นแนบแน่นกันอยู่ก่อนแล้ว จึงเป็นที่มาของ เรวัต พุทธินันทน์ และ
วงคีตกวี (เหตุผลในการดึงเต๋อเข้าร่วมงานเป็นมุมมองของผู้เขียนซึ่งอาจไม่ใช่ข้อเท็จจริง)

บุคลากร

ร้อง: เรวัต พุทธินันทน์

คำร้อง ทำนอง เรียบเรียง: วงคีตกวี

ผู้อำนวยการผลิต: ดนู ฮันตระกูล

ผู้บันทึกเสียง: กฤษณ์ โชคทิพย์พัฒนา

ห้องบันทึกเสียง: บัตเตอร์ฟลาย

เรวัต พุทธินันทน์
ขอเขียนถึงประวัติและผลงานของ เรวัต พุทธินันทน์ โดยละเอียดในอีกหมวดหมู่หนึ่ง
เพราะเมนธีมคือกลุ่มบัตเตอร์ฟลาย

วงคีตกวี
ไม่มีการให้เครดิตในด้านในของปกเทปว่าคือใครบ้าง จากการสืบค้นจากแหล่งข้อมูลทุกประเภท
คีตกวีคือ อัสนี โชติกุล, จิรพรรณ อังศวานนท์, กฤษณ์ โชคทิพย์พัฒนา, สุรสีห์ อิทธิกุล,
อนุวัฒน์ สืบสุวรรณ, ดนู ฮันตระกูล และ เขตต์อรัญ เลิศพิพัฒน์ (แม้ว่าในปกเทปจะมีเพียงสี่ท่าน
ยืนรวมกลุ่มกันอยู่ขวาสุดและดูไม่ออกว่าเป็นใคร แต่ในทางพฤตินัยที่มีต่อตัวงานไม่ขอแยก
บทบาทของบัตเตอร์ฟลายและศศิลิยะออกจากกัน) แม้แต่เครดิตผู้ประพันธ์เพลงที่บันทึกไว้
ต้องรวบรวมจากหลายแหล่งถึงได้ครบและได้ตรวจสอบแล้วว่ามีความน่าเชื่อถือในระดับหนึ่ง
บุคคลที่เป็น "mastermind" ตัวจริงในงานชุดนี้ในความเห็นของผมคือ ดนู ฮันตระกูล
ผู้ประพันธ์ดนตรีและอำนวยการผลิต โดยมี เขตต์อรัญ เลิศพิพัฒน์ และ อัสนี โชติกุล
เป็นผู้เขียนคำร้อง เต๋อรับหน้าที่เป็นผู้ส่งสาสน์มากกว่าเป็นผู้กำหนดทิศทางของงานชุดนี้
ได้เขียนถึงเรื่องราวของวงคีตกวีบางท่านไปแล้วยังคงเหลือ เขตต์อรัญ เลิศพิพัฒน์ และ
อัสนี โชติกุล โดยส่วนของอัสนีจะได้เขียนถึงในอีกหมวดหมู่หนึ่ง

เขตต์อรัญ เลิศพิพัฒน์
เกิดวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2491 เริ่มการศึกษาที่โรงเรียนเซนต์คาเบรียล จบแล้วได้เข้าศึกษา
ต่อที่ คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ที่ท่าพระจันทร์เป็นช่วงที่เขามีกีตาร์เป็นเพื่อน
ตลอดเวลา ความที่เป็นคนมีพรแสวงทางดนตรี เขตต์พยายามฝึกฝนด้วยตนเองจากตำราต่างๆ
เคยเข้าร่วมวงดนตรีกับเพื่อนๆ จากนั้นได้เข้าศึกษาวิชาการดนตรีอย่างจริงจังที่
สถาบันสยามกลการการดนตรี เมื่อจบจากสถาบันแล้วได้ทำการสอนดนตรีคลาสสิคที่นั่น
ต่อมาดนูเพื่อนของเขาก่อตั้งโรงเรียนดนตรีศศิลิยะขึ้น และชวนเขตต์เข้าบริหารงานในตำแหน่ง
อาจารย์ใหญ่ เขาได้ถ่ายทอดความรู้ ความสามารถเชิงดนตรีให้อนุชนรุ่นต่อๆ มามากมาย
และแล้วเส้นทางพาเดินเข้าสังกัดแกรมมี่โดยเต๋อเพื่อนรักที่สนิทสนมกันมากตั้งแต่สมัยโรงเรียน
เซนต์คาเบรียลและมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เขตต์แต่งเพลงให้นักร้องเกิด นักร้องดัง เป็นเพลงฮิต
ติดอันดับ ติดหูประชาชนทั่วไปเป็นอันมาก เช่นงานของ เบิร์ด แหวน นูโว คริสติน่า ไมโคร
หลังจากออกจากแกรมมี่ เขตต์จึงหันมาจับงานบริการอาหาร เครื่องดื่ม และเสียงเพลง เขาจับงานนี้
อยู่นานพอสมควร เมื่อว่างงานก็เขียนหนังสือ หนังสือที่สำเร็จเป็นรูปเล่มแล้วก็คือ "คิดคำทำเพลง"
เขตต์อรัญจากไปอย่างสงบในวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2546
(เีัรียบเรียงจาก สายธารสู่ดวงดาว หนังสือที่ระลึกในงานฌาปนกิจ เขตต์อรัญ เลิศพิพัฒน์)

เพลง (คำร้อง-ดนตรี)
หน้าหนึ่ง
1. ไม่เป็นไร/ อัสนี โชติกุล ดนู ฮันตระกูล
2. เรามาร้องเพลงกัน/เขตต์อรัญ เลิศพิพัฒน์ ดนู ฮันตระกูล
3. ทุกๆคน (เป็นคนดี)/อัสนี โชติกุล ดนู ฮันตระกูล
4. เธอ/เขตต์อรัญ เลิศพิพัฒน์ ดนู ฮันตระกูล
5. ดนตรี คีตา (เวหาจักรวาล)/เขตต์อรัญ เลิศพิพัฒน์ ดนู ฮันตระกูล
หน้าสอง
1. ทำอยู่ทำไป/อัสนี โชติกุล ดนูฮันตระกูล
2. ฮูเลเล/เขตต์อรัญ เลิศพิพัฒน์ ดนู ฮันตระกูล & อนุวัฒน์ สืบสุวรรณ
3. วีณาแกว่งไกว/เขตต์อรัญ เลิศพิพัฒน์ ดนู ฮันตระกูล & อนุวัฒน์ สืบสุวรรณ
4. ขลุ่ยผิว (กอไผ่บรรเลง)/เขตต์อรัญ เลิศพิพัฒน์ จิรพรรณ อังศวานนท์
5. ดอกไม้ไปไหน/อัสนี โชติกุล ดนู ฮันตระกูล
6. ดนตรี คีตา (ภาคลาโรง)/เขตต์อรัญ เลิศพิพัฒน์ ดนู ฮันตระกูล

วิจารณ์

"เรามาร้องเพลงกัน" เป็น Concept Album (อัลบั้มที่มีเนื้อหาหรือรูปแบบที่มีความคิดรวบยอด
ชัดเจนหรือมีเรื่องราวต่อเนื่องทั้งชุด) หรือไม่

ในความคิดส่วนตนเป็นครับ การนำเสนอบทเพลง เรามาร้องเพลงกัน ซึ่งเป็นแนวเพลงที่ใช้ใน
ละครเวที (musical play) เชิญชวนผู้ฟัง (หรือถ้าเป็นการแสดงสดเราคือผู้ชม) เข้าร่วมร้องเพลงกับ
คีตกวี และปิดท้ายอัลบั้มด้วย ดนตรี คีตา (ภาคลาโรง) การวางเพลงเช่นนี้ได้รับอิทธิพลมาจาก
"Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band" (1967) ของเต่าทอง และ "Their Satanic Majesties
Request" (1967) โดยเฉพาะเพลง "Sing This All Togethe"r ของหินกลิ้ง มาไม่มากก็น้อย

ธีมหลักของบทเพลงเป็นเรื่องของ วิธีคิด มุมมอง และการใช้ชีวิตแบบพุทธเจือด้วยปรัชญาเซ็น
มีการใช้สัญลักษณ์ในหลายๆบทเพลง (วีณาแกว่งไกว,ขลุ่ยผิว,ดอกไม้ไปไหน) ผมไม่แปลกใจ
ในงานที่เป็นการประพันธ์ของเขตต์อรัญ แต่ของอัสนีผมเพิ่งตระหนัก (แ่ต่ก่อนฟังผ่านๆ) ว่าพี่ป้อม
เขียนคำร้องแบบนี้ได้ "โดน" เช่นกัน

ภาคการประพันธ์ดนตรี อาจารย์ดนูปล่อยของเต็มที่ทั้ง 11 บทเพลงมีการเรียบเรียงดนตรีที่มี
เอกลักษณ์ของตนเองไม่ซ้ำซาก เมนคัลเลอร์ มีทั้ง คลาสสิค แจ๊ส โฟลค์ ไซเคเดลิค ผสมผสานกัน
เมื่อมารวมอยู่ในชุดเดียวกันและฟังอย่างต่อเนื่องก่อให้เกิดสิ่งที่เรียกว่า "Unique Sound" อันเป็น
คุณสมบัติข้อสำคัญของงานที่เป็น "Great Album"

เธอ เป็นบทเพลงที่มีการโซโลดนตรีโดยใช้เสียงสตริงสอดรับกับเสียงกีตาร์ไพเราะมากๆ
วีณาแกว่งไกว ถ้าได้ ระวี แชงการ์ มาเล่นซีตาร์จริงๆ ในช่วงอินโทรคงระเบิดเถิดเทิงกว่านี้อีก
แต่ถ้าให้เลือกเพชรเม็ดเอกต้อง ดนตรี คีตา (เวหาจักรวาล) การสร้างเสียง Echo Sound
ในตอนอินโทรนำเราไปสู่ที่ไร้มิติ ถ้าตัดเสียงร้องออกไปเรียกได้ว่าเป็น "Meditation Music"
ระดับเลิศ

การร้องของพี่เต๋อต้องบอกว่าไร้เทียมทาน แต่ละเพลงจะวางเสียงต่างกัน ไม่เป็นไร เสียงเชิง
ประชดประชัน ทุกๆคน (เป็นคนดี) เสียงร้องเหมือนคนเมา ฮูเลเล ร้องแผดเสียงอ่อน ๆ เหมือน
ผู้ที่จิตใจได้รับความเจ็บปวด คล้ายๆ วิธีร้องของ Roger Chapman ในเพลง "Shadow on the Wall" แต่พอเป็นเพลง เธอ ที่สุดแสนไพเราะ พี่เต๋อวางเสียงได้สว่างสดใสมาก ส่วนเพลง วีณาแกว่งไกว
การบันทึกเสียงร้องเข้าใจว่าใช้เทคนิคเดียวกันกับเพลง "Tomorrow Never Knows" ของเต่าทอง
โดยเสียงของ John Lennon จะถูกเชื่อมผ่าน Leslie Speaker ทำให้เสียงร้องที่ออกมาเหมือนกับ
ร้องผ่านโทรโข่ง

ปัจจุบันผลงานชุดนี้ยังเป็นที่ถามหาจากทั้งคนร่วมสมัยที่พลาดไม่ได้ฟัง และีคนรุ่นต่อๆมาที่
ได้ยินคำกล่าวยกย่องสรรเสริญผลงานชุดนี้ คงต้องรอว่าผู้ถือลิขสิทธิ์จะนำมาออกวางจำหน่าย
อีกหรือไม่

เชื่อมโยง
เขตต์อรัญ เลิศพิพัฒน์
เรามาร้องเพลงกัน โดย Brad Pitt

อาจารย์ดนูกับ เรามาร้องเพลงกัน
นิตยสาร DDT ฉบับที่ 7 กรกฎาคม 2548

"เขตต์อรัญเขาเป็นคนตั้งชื่อชุดว่า เรามาร้องเพลงกัน วงคีตกวีหมายถึงพวกครูหรือใคร ๆ ก็ตามที่อยู่ตรงนั้น ใช้เวลาทำงานกันไม่นาน สัก 3-4 เดือนก็เสร็จ"

"ในสมัยที่พวกเรายังเป็นพวกวัยรุ่นนั้น สำนึกของชุมชนโลกกว้างขวางมุ่งไปทางสันติภาพเพราะเป็นช่วงเวลาเดียวกับสงครามเวียดนาม ขณะเดียวกันเมื่อมีการเรียกร้อง แสวงหาสันติภาพ ขบวนการฮิปปี้ก็เกิดขึ้นในโอกาสนั่นแหละ เขาจะปฏิวัติโดยวิธีอหิงสา ในส่วนของดนตรีก็จะพูดถึงอุดมการณ์ของชีวิต ของสังคม แสดงออกในเรื่องปรัชญา ไม่ว่าจะเรื่องศาสนา การเมือง สังคม เป็นช่วงสมัยที่ดนตรีไม่หยุดอยู่แค่ความมัน ความไพเราะหรือเท่ เราโตขึ้นมาในสมัยนั้นที่เป็นสมัยของสำนึกเรื่องอุดมการณ์ในทุกทาง ตอนเราอยู่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เราจะพูดเรื่องพุทธศาสนา ถกเถียงเรื่องลัทธิเซน พูดเรื่องเต๋า พระเยซู พูดเรื่องทุนนิยม คอมมิวนิสต์ เรื่องต่าง ๆ เกี่ยวกับสังคมชีวิต เพราะฉะนั้นเมื่อเราสร้างเพลงขึ้นมาเราก็แสดงออกถึงความนึกคิดต่าง ๆ ผ่านบทเพลงแม้ว่าเราจะพยายามมากในการฟังง่ายโดยดนตรีเนื้อหา คือพยายามไม่ลงลึกแล้ว แต่สุดท้ายก็ฟังยากอยู่ดี ภายหลังถึงมีคนพูดว่า ชักจะฟังง่ายขึ้นนะ หลังจากผ่านไป 20 ปี"

"ความจริงแล้วเขตต์อรัญเขาก็ตั้งท่าว่าจากชุดนั้น เขาจะสามารถสร้างผลงานต่อไปได้เรื่อย ๆ
ในนามของวงคีตกวี แต่เผอิญว่าหลังจากนั้นเราก็ไม่ได้ทำอย่างนั้นต่อไปอีก แต่มันจะไปผ่านทาง
บริษัทบัตเตอร์ฟลายแทน ส่วนคุณเต๋อก็ทำแกรมมี่ขึ้นมา สำหรับผมก็จะอยู่กับโรงเรียนเป็นส่วนใหญ่
ก่อนที่จะเริ่มทำไหมไทย เพื่อเป็นโครงการหารายได้เพิ่มเติมจากการสอน ขณะเดียวกันก็เริ่มที่
จะขยับขยายกิจกรรมมานอกการสอน มาเป็นเรื่องการสร้างบทเพลงเพื่อจำหน่ายด้วย"

ผู้มีส่วนร่วม
เรวัต พุทธินันทน์/เขตต์อรัญ เลิศพิพัฒน์/ดนู ฮันตระกูล/อัสนี โชติกุล/อนุวัฒน์ สืบสุวรรณ/
กฤษณ์ โชคทิพย์พัฒนา/จาตุรนต์ เอมซ์บุตร/จิรพรรณ อังศวานนท์/สินนภา สารสาส/
กรเณศร์ วสีนนท์/เทวัญ ทรัพย์แสนยากร/โสฬส ปุณกะบุตร/วีระศักดิ์ ทิพย์ธวัชวงศ์

Cover versions
อัสนี - วสันต์ โชติกุล:
ไม่เป็นไร - บ้าหอบฟาง (ม.ค. 2529)
ขลุ่ยผิว - ผักชีโรยหน้า (มี.ค. 2530)
วีณาแกว่งไกว - กระดี่ได้น้ำ (มี.ค.2531)
ดอกไม้ไปไหน - สับปะรด (ก.ย. 2533)
ทำอยู่ทำไป (ภาคแนะนำ) - บางอ้อ (ธ.ค. 2540)
ทุกทุกคนเป็นคนดี - จิตนาการ (ธ.ค. 2545)
Blackhead:
วีณาแกว่งไกว - Black Bonus (2540)
วีณาแกว่งไกว - Live! (2540)
โจ-ก้อง:
วีณาแกว่งไกว - สดุดี (เม.ย. 2543)
พงษ์พรหม สนิทวงศ์ ณ อยุธยา:
ขลุ่ยผิว - ยินยอม-พี่น้องร้องเพลง-อัสนี-วสันต์-2 (พ.ค. 2545)
ชาตรี คงสุวรรณ:
ดอกไม้ไปไหน (Prelude) - The Butterfly Revolution (2547)
GR9:
ดอกไม้ไปไหน - The Butterfly Revolution (2547)
พรหม:
ดนตรีคีตา - The Butterfly Revolution (2547)
4Gotten:
วีณาแกว่งไกว - Rolling (2548)

แสดงความคิดเห็น | ส่งเรื่องนี้ให้เพื่อน

อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 18
Unhit วันที่ : 21/06/2007 เวลา : 10.07 น.
http://www.oknation.net/blog/unhit
www.oknation.net/blog/sgalumni When the Saints go Marchin' In www.oknation.net/blog/thebighit The Uninteresting Story that I Like

ถ้าคุณเล่นแผ่นเสียง แล้วมีโอกาสเจอกัน
จะพยายามหาแผ่นเสียงชุดนี้ให้หนึ่งแผ่นครับ (ต้องค้นว่าอยู่ตรงไหน)
อัลบั้มชุดนี้สุดยอดมากสำหรับผมในเวลานั้น

เป็นหนึ่งในอัลบั้มเพลงไทยโปรด ของผม

ปล. เดาว่า จขบ.เป็นแฟน Styx

ความคิดเห็นที่ 17
julyrhapsody วันที่ : 13/05/2007 เวลา : 21.24 น.
'attitude is everything'

บางทีว่าง ๆ เราก็ไปนั่งห้องสมุดเต๋อ (เอ๊ะ เกี่ยวกันมั้ยเนี่ย)

อ่านประวัติไป ฟังเพลงไป รู้สึกได้เลยว่าคุณเรวัติเก่งมาก แต่งเพลงเนื้อหาดี ไม่จำเป็นต้องมีแต่เรื่องรักเกลื่อนเมือง สมัยนี้มันเป็นอะไรไปหมดหว่า ความเป็นศิลปะและเอกลักษณ์หายหมด? (ขอโทษค่ะ แค่รู้สึก ไม่ได้คิดจะเทียบชั้นค.เก๋ากับรุ่นพี่ ๆ เลยนะ)

ความคิดเห็นที่ 16
downrai วันที่ : 13/05/2007 เวลา : 13.41 น.
http://www.oknation.net/blog/mydiary

ไม่ได้ฟังนานมากครับ

ขอบคุณครับ ที่ทำให้ได้รำลึกวันเก่าๆ

ความคิดเห็นที่ 15
pookcl วันที่ : 12/05/2007 เวลา : 22.45 น.
http://www.oknation.net/blog/pookcl
Why am I feeling so strange

ชอบ "ตาบอดถือโคมถูกชนล้มลง ด่าเขาโง่บรม โถ...โคมไม่มีไฟ"....วันนั้นยังไม่ค่อยเข้าใจความหมาย
พออายุมากขึ้น(แก่)...ถึงอ้อ

ความคิดเห็นที่ 14
pookcl วันที่ : 12/05/2007 เวลา : 22.42 น.
http://www.oknation.net/blog/pookcl
Why am I feeling so strange

เจ๊ก็มีค่ะ ม้วนนี้...ร้องตามได้ทุกเพลง
ตอนอัสนีเอามาร้องใหม่
เพื่อนงงว่าเฮ้ยแกรู้จักได้ไง
ก็เลยเอาให้มันฟัง
หายจ้อยค่ะ
ดนตรีล้ำมากๆนะคะ...เมื่อเทียบกับสมัยนั้น

ความคิดเห็นที่ 13
ซี้ปังเท้า วันที่ : 12/05/2007 เวลา : 15.34 น.
http://www.oknation.net/blog/tomorrowday

มีอยู่กับเขาเหมือนกัน แต่เก่ามากแล้ว

ความคิดเห็นที่ 12
falcon วันที่ : 11/05/2007 เวลา : 00.31 น.
http://www.oknation.net/blog/falcon
"ศิลปะอยู่เหนือพลัง ผู้ใดทิ้งศิลปะย่อมเอาตัวไม่รอด" บาจรีย์ เขตร ศรียาภัย

นี่ทำให้ผมนึกถึงงาน \"เอกรงค์\"
ของ \"จิรพรรณ อังศวานนท์\" ขึ้นมาอีกชิ้นนึงเลย

ความคิดเห็นที่ 11
winston วันที่ : 11/05/2007 เวลา : 00.24 น.
http://www.oknation.net/blog/adayinthelife
You are what you love

ฟังยากสาหัสจริงๆครับ แต่ก็ซื้อเทปมาไว้เหมือนกัน

ความคิดเห็นที่ 10
eric_clapton วันที่ : 10/05/2007 เวลา : 23.59 น.
http://www.oknation.net/blog/eric

Superb!คุณKilroy อัลบั้มรวมเหล่านักดนตรีชั้นเทพจริงๆครับ เคยอ่านเจอแต่ในหนังสือแต่ไม่เคยฟังเลยครับ

ขออนุญาตโหวตครับ +1

ความคิดเห็นที่ 9
falcon วันที่ : 10/05/2007 เวลา : 23.41 น.
http://www.oknation.net/blog/falcon
"ศิลปะอยู่เหนือพลัง ผู้ใดทิ้งศิลปะย่อมเอาตัวไม่รอด" บาจรีย์ เขตร ศรียาภัย

ตามมาขอบคุณอีกทีสำหรับเพลงชุดนี้

ความคิดเห็นที่ 8
ปุถุชน วันที่ : 10/05/2007 เวลา : 20.06 น.
http://www.oknation.net/blog/putushon
บล็อกอย่างเป็นทางการของปุถุชน > http://putushon.wordpress.com

อลังการ !

ความคิดเห็นที่ 7
TheQueenofNostalgia วันที่ : 10/05/2007 เวลา : 11.57 น.
http://www.oknation.net/blog/saisoi
The worst is yet to come.

มีเทปม้วนนี้ในบ้านด้วยค่ะ
แต่ไม่ได้ซื้อเอง

ส่วนดนตรี คีตาที่เปิดอยู่นี่
ดิฉันว่ามีเวอร์ชั่นที่คุณสุรสีห์ร้องด้วยรึเปล่าคะ
อาจจะอยู่ในอัลบั้มอาจารย์ดนูซักอันคุ้นๆ

ความคิดเห็นที่ 6
falcon วันที่ : 10/05/2007 เวลา : 02.17 น.
http://www.oknation.net/blog/falcon
"ศิลปะอยู่เหนือพลัง ผู้ใดทิ้งศิลปะย่อมเอาตัวไม่รอด" บาจรีย์ เขตร ศรียาภัย

ยังหาอยู่เลยเนี่ย
เคยมีแต่เทปยืดไปหมดแล้วววว
ดนตรีคีตาเวหาจักรวาล...เนี่ย

ความคิดเห็นที่ 5
เจเจค่ะ วันที่ : 10/05/2007 เวลา : 01.50 น.
http://www.oknation.net/blog/jj
แรดเดียวดาย ท่ามกลางไม้ป่าเดียวกัน.....

คิดถึงเค้าค่ะ

ความคิดเห็นที่ 4
feng_shui วันที่ : 09/05/2007 เวลา : 23.58 น.
http://www.oknation.net/blog/buzz
feng_shui

ชอบคุณเต๋อค่ะ

ความคิดเห็นที่ 3
o-lac วันที่ : 09/05/2007 เวลา : 23.23 น.
http://www.oknation.net/blog/o-lac

คิดถึง เรวัต พุทธินันท์

ความคิดเห็นที่ 2
slipknot วันที่ : 09/05/2007 เวลา : 23.14 น.
http://www.oknation.net/blog/slipknot
ถึงเป็นผี...ก็เป็นผีมี..หัวใจ...นะเฟร้ยยยยยยตอนนี้มีบ้านอีกหลัง www.oknation.net/blog/hellstory อย่าลืมแวะไปชมบ้างนะ...คริ...คริ...คริ

เคยซื้อเทปเก็บไว้ ฟังทุกวัน..คับ..แต่ตอนนี้พังไปแว้วววว

ความคิดเห็นที่ 1
NAT วันที่ : 09/05/2007 เวลา : 22.58 น.
http://www.oknation.net/blog/thrissawan
I AM WHAT I AM

+1 โหวตให้พี่เต๋อคนเก่งค่ะ

แสดงความคิดเห็น

เข้าสู่ระบบ | สมัครสมาชิก

ชื่อ:
อีเมล์:
เว็บไซต์:
ความคิดเห็น:

ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้ ห้ามทำ - การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้ - การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น สามารถทำได้ - เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน - การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์ OKNATION กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น 1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ 2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร 3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น 4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน 5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่" OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
		กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน