ความดังของเพลงเป็นที่มาของภาพยนตร์ "เก้าล้านหยดน้ำตา" ในทางธุรกิจ จำเป็นต้องดึง
สรพงษ์ ชาตรี และ เนาวรัตน์ ยุกตะนันท์ เข้ามาขายสายหนัง ขืนให้น้าดอนของผมฉายเดี่ยว
นายทุนคงไม่กล้าเสี่ยง เมื่อกระแสดีมาก ๆ ทำให้ บริษัทแผ่นเสียงต้องให้อาต้อย (เศรษฐา)
อัดแผ่นเสียงออกขายตามมาติด ๆ โดยโคลนนิ่งเพลงของ น้าดอน ทุกเพลง และเปลี่ยนเนื้อให้
อาต้อยร้อง แน่นอนว่าเวอร์ชั่นน้าดอนเป็นที่จดจำและโด่งดังมากกว่า เพราะมาก่อน ส่วนอาต้อย
ได้ร่วมเล่นหนังเรื่องนี้ด้วย เลยต้องแต่งเพลงเพิ่ม ได้แก่ งัวหาย (ทำนอง My First Time
ของ Lobo) และ ตอบเสียที (Take All of Me (1976) ของ Tina Charles) ซึ่งเป็นการแก้เกม
ที่ถูกต้อง

เมื่อหนังเข้าฉายผมต้องรบเร้าคุณพ่อคุณแม่ให้พาไปดูในโรงให้ได้ "หนุมานพบเจ็ดยอดมนุษย์"
"หนุมานพบห้าไอ้มดแดง" หรือ "ยักษ์วัดแจ้งพบจัมโบ้เอ" ถ้าไม่มีใครพาไปดูก็ไม่โวย แต่เรื่องนี้
ยังจดจำมาได้ถึงทุกวันนี้ว่า ถ้าไม่พาไปดูมีประท้วงแน่ ๆ และก็สมใจครับ แถมพอไปถึงหน้าโรง
ก็คะยั้นคะยอให้ซื้อเทปคาสเซ็ทท์เพลงประกอบหนังอีกด้วย หน้าปกคลาสสิกมาก ๆ เสียดายว่า
เก็บเอาไว้ไม่อยู่หายไปแล้ว

เนื้อเรื่องจะว่าไปแล้วไม่มีอะไรเท่าไหร่เพราะเน้นไปที่ให้ฟังเพลงของดอนกับเศรษฐาเป็นหลัก
สรพงษ์ รับบทเป็นผู้จัดการวง Hot Pepper (ไม่กล่าวถึงซ้ำแล้วนะครับ) ซึ่งมีอาต้อยเป็นนักร้องนำ
และ บัดดี้ รับบทเป็นผู้จัดการวง พี.เอ็ม.ไฟว์. ของน้าดอน เนื้อหาหลักก็คือการแข่งขันช่วงชิงกัน
เป็นวงสตริงเบอร์หนึ่งของเมืองไทยให้ได้ โดยมีการชิงรักหักสวาทระหว่างสองฝ่ายเป็นน้ำจิ้ม
ไฮไลท์อยู่ที่ตอนจบเป็นการแข่งขันประกวดชิงแชมป์ ค่อนข้างมั่นใจว่าถ่ายที่แดนเนรมิต
น้าดอน ร้องก่อนในเพลง "ไม่รักแกล้งหลอก" อาต้อย ส่ง "ตอบเสียที" มาประชัน
น้าดอนงัด "เก้าล้านหยดน้ำตา" เพลงเก่งออกมาฆ่าคู่แข่ง แต่อาต้อยนำเพลง "งัวหาย" มาโต้ตอบ
ผลจบลงด้วยการเสมอกัน เรื่องนี้ภายหลังผมได้ชมทางทีวีอีกหนึ่งรอบ ได้อ่านข้อมูลในเว็บของ
Thai Film Foundation บอกว่าฟิลม์ของหนังอยู่ครบยกเว้นตอนช่วงเพลง "เก้าล้านหยดน้ำตา"
ซึ่งเข้าใจว่าสูญหาย เลยไม่มีโอกาสทำเป็นวีซีดีออกมาขาย น่าเสียดายมาก ๆ

ผลงานชุดนี้ไม่ใช่การบันทึกเสียงในนาม พี.เอ็ม.ไฟว์. แต่เอารูปวงสแกนมาลงให้ดูด้วยว่า
เก๋ามาก ๆ ดนตรีเรียบเรียงเสียงประสานโดย ปราจีน ทรงเผ่า นักดนตรีในห้องอัดได้ สมาชิก
วง โอเรียลเต็ลฟังค์, เดอะ บอส์ส, วิชัย ปุญญยันต์ และ วิชัย อึ้งอัมพร มาเล่นให้
เนื้อร้องโดย อ.กวี สัตโกวิท และ จงรัก จันทร์คณา ออกจำหน่ายในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2520
(ข้อมูลได้จากแผ่นเสียงที่ไปควานหามาใช้ประกอบการเขียน)

เพลงจาก พี.เอ็ม.ไฟว์., ชาตรี, ชัยรัตน์ เทียบเทียม, ไพโรจน์ สังวริบุตร, เศรษฐา ศิระฉายา
เป็นประสบการณ์การฟังเพลงเริ่มต้น ต่อมาช่วงผมย้ายโรงเรียนไปขึ้นชั้น ป 4. - ป.6 (2521 - 23)
ความสนใจผมไปอยู่ที่ฟุตบอลและหนังจีนกำลังภายในแล้ว ตรงนี้ถ้านึกว่ามีเพลงอะไรออกมาบ้าง
ก็จะนึกไม่ออก รู้สึกว่าจะเป็น ดิสโกคุณหนูนะ อ้อ แล้วก็เพลงที่นำเพลงไทเทิลของหนังจีนชุด
มาใส่เนื้อไทย อันนั้นจำได้ น้าดอน ผมก็ไม่ตกกระแส แต่งตัวเป็น ฮุ้นปวยเอี๊ยง ถ่ายปกเทปซะงั้น
ดิสโก้เริ่มบูม รอยัลสไปรทส์ ออกชุด เจงกิสข่าน เริ่มรู้จัก บอนนี่เอ็ม เพราะดังมากจาก Rasputin
และ River of Babylon และ สุดท้ายที่จำแม่นในช่วงก่อนย้ายโรงเรียนเพื่อขึ้นมัธยมหนึ่งคือ
More Than I Can Say โดย Leo Sayer จบการรายงานเรื่องเล่าในอดีต

ปล. สักครึ่งปีมาแล้วเห็น น้าดอน อาการดีขึ้นจากการป่วยเป็นอัมพฤกษ์สามารถให้สัมภาษณ์ออก
เคเบิ้ลทีวีถึงแม้จะมีปัญหาที่การพูด ขอให้ไอดอลคนแรกของผมหายวันหายคืนนะครับ

ภาพใบปิดทั้งสองภาพ จาก Thai Film Foundation

Powered by eSnips.com