ปี 2528 รายการ "เพชฌฆาตความเครียด" ของไนท์สป็อตโด่งดังอย่างรวดเร็ว
หลังจากออกอากาศไปไม่กี่เทป ทำให้ต้องเพิ่มวันฉายและในที่สุดก็นำมาซึ่ง
จุดจบของรายการที่ออกจะสั้นไปสักหน่อย เนื่องจากกลุ่มผู้ผลิต "ซูโม่สำอาง"
ปล่อยมุขออกไปหมด ทำให้รายการในช่วงหลังๆ จะกร่อยลงไปสักนิด

ซึ่งถือว่าค่อนข้างเป็นเรื่องปกติของรายการทีวี ที่ได้รับความนิยมสูงมากๆ
ก็มักจะลดความนิยมลงรวดเร็วเช่นกัน ถ้าไม่มีการปรับเปลี่ยนวิธีการนำเสนอ
โดยเฉพาะรูปแบบของรายการนี้ถือว่าเป็นของใหม่มากสำหรับทีวีบ้านเราในขณะนั้น
ต้นแบบของมุขต่างๆ ได้รับอิทธิพลมาจากทีวีโชว์ประเภทคอเมดี้ของฝรั่ง
ได้รับการปรุงแต่งให้เข้ากับบริบทแบบไทยๆ ทำให้ซูโม่สำอางกลายเป็น "ตลกปัญญาชน"
และได้รับความนิยมอย่างรวดเร็วในโดยเฉพาะในกลุ่มนักเรียนนักศึกษา

ถ้าให้นึกถึงมุขอำที่ผมขำมากๆ เมื่อได้ดูรายการนี้ตอนแรกๆ
หนีไม่พ้น "ภาษาไทยคำละวัน" ซึ่งล้อ "ภาษาไทยวันละคำ" อันนี้จำไม่ได้ว่าอ้างอิง
ชื่อถูกหรือมีการสลับกันหรือเปล่า แค่ได้ดูการจัดฉากและแต่งกายเลียนแบบ
โดย ปัญญา นิรันดร์กุล ซึ่งล้อเลียนรายการต้นแบบก็ฮาแล้ว
แถมคุณปัญญายังพูดเลียนแบบท่านอาจาร์ยสุภาพสตรีได้อย่างเนียนๆ

มุขคลาสสิคอีกอันหนึ่งก็คือ "We Are The World" ซึ่งเหล่าซูโม่จะเข้ามาร่วมร้อง
เพลงนี้กับศิลปินต้นแบบคือ U.S.A. for Africa โดยตัดต่อภาพเหล่าซูโม่ตัดสลับ
ไปกับศิลปินในมิวสิควิดีโอต้นแบบ อันนี้ขำโคตรๆ วันรุ่งขึ้นต้องมาคุยกับเพื่อนที่โรงเรียน
ว่า "เมื่อคืนพวกมรึงได้ดูกันหรือเปล่า" สำหรับผมไฮไลท์อยู่ท่อนฮุ๊คที่ ไมเคิล แจ๊คสัน
ต้องเป็นคนร้อง แต่ซูโม่จัดให้ซูโม่เป๊ปซี่แต่งชุดลิเกเป็นคนร้องแทน โดยแพนกล้อง
จากเท้าขึ้นไปถึงหน้า โอย ! ขำจริงๆ

ช่วงที่ผมมักจะใจจดใจจ่อรอชมมากที่สุดเป็นช่วงที่ซูโม่มาสอนเล่นกีต้าร์
เพราะเป็นช่วงเพิ่งผมเริ่มหัดเล่น พี่ตู้ พี่ดี้ พี่เจี๊ยบ สลับกันมาเป็นตัวยืนสอนกันในแต่ละวัน
โดยเฉพาะพี่ตู้มักจะเล่นเพลงของ Simon & Garfunkel และ Crosby Stills & Nash
ซึ่งเทคนิคที่นำมาสอนเล่นแต่ละเพลงไม่ได้เล่นตามกันง่ายๆ นะครับ
และยังมีการร้องประสานเสียงตามต้นฉบับให้ได้ฟังกันอย่างไพเราะด้วย

เมื่อวานรื้อเอาม้วนวิดีโอเก่าๆ ที่ยังไม่ได้ตรวจสอบมาดู พบว่าได้อัดช่วงหนึ่งของ
รายการนี้เอาไว้และยังอยู่ในสภาพที่พอนำเสนอได้ จึงนำมาแบ่งกันชม
เพื่อระลึกถึงความทรงจำในยุคกลางแปดศูนย์ (อีกแล้ว) เป็นเพลง "รักคำเดียว"
ของวงพิณ เล่นกีต้าร์และร้องโดย ซูโม่เจี๊ยบ หรือ วัชระ ปานเอี่ยม ซึ่งขณะนั้น
มีวงเฉลียงแล้วแต่ยังไม่โด่งดัง เฉลียงมาออกชุด "อื่นๆอีกมากมาย" ในปีต่อมา
ซึ่งประสบความสำเร็จอย่างสูง

คิดถึงวันวานอีกแล้ว