"แดนศิวิไลซ์" บันทึกเสียงที่ Village Recorder ลอนดอน อังกฤษ โดยมี อัสนี โชติกุล ได้รับ
มอบหมายจากไนท์สปอตให้บินไปคุมงานผลิตร่วมกับ Lea Heart ถ้าเป็นเด็กวัยรุ่นยุค 80 และฟัง
เพลงฝรั่งกันแบบตามติดสักนิดคงจะจำได้ว่า Lea Heart เคยมาเล่นที่เมืองไทยในนามวง Ya Ya
และอีกครั้งในนามวง Lea Heart & The Roll Up ไนท์สปอตจองห้องอัดในการบันทึกเสียงทั้งสิ้น
14 วัน แต่ได้ทำงานจริง 12 วันเนื่องจากเครื่องบันทึกเสียง 24 แทร็ค เสียต้องใช้เวลาซ่อม 2 วัน
ส่วนการเตรียมงานนั้นธเนศและอัสนีระดมสมองปรับเปลี่ยนแก้ไขงานกันร่วมปีก่อนจะทำเดโม่ส่ง
ไปให้นักดนตรีอังกฤษซักซ้อมกันล่วงหน้า อัสนีพูดถึงการโปรดิวซ์งานชุดนี้ว่างานชุดนี้ไม่ควรยุ่ง
ยากหรือซับซ้อนเกินไปนักและพยายามทำเพลงให้มีสีสัน ทั้งนี้โดยตีโจทย์ว่าดนตรีของธเนศต้อง
การนำเสนอคนรุ่นใหม่ ด้านซาวนด์เอนจิเนียร์ได้ Gary Edwards เคยร่วมงานกับ George Martin,
Roxy Music, Queen และ Rainbow มาคุมการบันทึกเสียง ถึงแม้ต้องทำงานแข่งกับเวลาที่มีอยู่
จำกัดและมีหลายจุดที่ทั้งอัสนีและธเนศอยากจะแก้ไขให้สมบูรณ์กว่านี้แต่ด้วยความเป็นมืออาชีพ
ทุกฝ่ายจึงต้องปิดเซสชั่นการบันทึกเสียงด้วยความพึงพอใจระดับหนึ่ง

"เบื่อคนบ่น" เปิดศักราชใหม่ให้กับวงการเพลงไทย เป็นซินธีไซเซอร์ร็อคที่มีบีทแน่นมากๆ มีการ
ร้องในลักษณะแร๊พซึ่งไม่เพียงแต่เป็นของใหม่สำหรับเพลงไทยเท่านั้น ในขณะนั้นแร๊ฟยังจำกัด
อยู่ในวงแคบของคนผิวสี เรียกได้ว่าธเนศดึงจุดนี้มาผสมผสานได้ล้ำสมัยมาก

"ดนตรี" แทร็คที่สองเป็นแทร็คมีโครงสร้างสัดส่วนของดนตรีร็อคที่สมบูรณ์มาก เสียงซินธีไซเซอร์
และริฟฟ์กีต้าร์ตอนอินโทรนั้นทำได้ถึงมากๆ ถึงทั้งความคมของเสียงและริธึ่มที่เล่นได้แน่นมาก
ต้องให้เครดิต Gary Edwards ในการมิกซ์ดาวน์เสียงได้คมชัดจริงๆ แทร็คนี้คือเบสท์แทร็คของ
ผู้เขียน

"ดีใจ" ขึ้นด้วยเปียโนที่ให้อารมณ์เหงา เป็นบัลลาดที่ฟังแล้วไม่เลี่ยนพี่เอกร้องด้วยฟีลที่เข้าถึงจริงๆ
นี่คือจุดแข็งของศิลปินที่เขียนเพลงเอง

"ไม่รู้รึไง....โอ๊ย" เป็นเมทัลแบบซอฟท์ๆ จังหวะโจ๊ะๆ เสียงกีต้าร์เคลียร์มาก ถ้าร็อคต้องมันส์เพลง
นี้ทำได้ถึงจุดนั้น

"ลุงคิดกับหลานชิดชัยและแดนศิวิไลซ์สุดขอบฟ้า" รุ่นผมไม่มีใครเรียกชื่อเพลงนี้เต็มๆ เรียกว่า
เพลง "แดนศิวิไลซ์" กันติดปาก เป็นร็อคที่เรียบเรียงดนตรีขยับเข้าใกล้พรมแดนดนตรีโปรเกรส
สีฟมากกว่าเพื่อน ท่อนกลางเรียบเรียงดนตรีออกมาให้มีโครงสร้างที่ซับซ้อนพอประมาณ แต่ยัง
ทำได้ไม่ "ถึง" ดีนัก

"ใช่...ผู้หญิง" ดนตรีมาสไตล์เพลง Drive ของ The Cars ที่กำลังมาแรงในปีนั้น แต่เพิ่มเสียงแซ็ก
โซโฟนเข้าไปทำให้เพลงหวานขึ้นมากๆ

"(จริง ๆ)...เพลงในใจ" และ "(?)...ในถนน" เป็นร็อคที่มีฟีลซีเรียส เพลงที่เป็นจุดอ่อนในแง่
ออริจินัลที่ปรากฏขึ้นมาในงานชุดนี้ด้วยคือ "คนเกลียดคน...อย่า(ก)ออกไป" ที่ฟังกี่ครั้งๆ ก็ไป
เหมือนกับเพลง "Helpless Automation" ของวง Men at Work จากชุด Business As Usual
(1982) และไม่ได้ให้เครดิตเอาไว้ ทำให้ผู้เขียนพาลคิดไปด้วยว่าเพลงอื่นๆ ในชุดจะมีหยิบยืม
เพลงอื่นๆมาใช้อีกหรือไม่แต่โดยส่วนตัวแล้วคิดว่าไม่มี

ในภาพรวมแล้ว "แดนศิวิไลซ์" เป็นงานที่อยู่กึ่งกลางระหว่างพาณิชย์และศิลป์ ได้อย่างลงตัวมาก
ที่สุดชุดหนึ่ง ตอนออกแสดงโปรโมทงานชุดนี้ไนท์สปอตให้ "คาไลโดสโคป" มาแล่นแบ็คอัพซึ่ง
ทางวงเล่นได้แน่นมาก เป็นงานที่จัดเป็น Greatest Album อีกชุดหนึ่งของวงการดนตรีไทยแม้จะ
มีจุดอ่อนเล็กๆน้อยๆ ในความเป็นออริจินัลของบางเพลง

เครดิต:-
ธเนศ วรากุลนุเคราะห์ - คำร้อง-ทำนอง
Lea Heart - กีตาร์
Terry Stevens - เบส
Ray Callcut - ลีดกีตาร์
Graham Garrett - กลอง
Nick Coler - เปียโน, คีย์บอร์ด
Jeff Finch - เฟรทเลสเบส
John Earle - อัลโตแซ็กโซโฟน

อัสนี โชติกุล/Lea Heart: โปรดิวเซอร์
Gary Edwards: ซาวนด์เอนจิเนียร์

Powered by eSnips.com