๔/      ไม่ได้เลี้ยงหมูแมวไว้กินต่อ

คุณสมใจรู้จักนิสัยคุณนายดีเพราะคบกับคุณแหววตั้งแต่เด็ก  ไปเที่ยวเล่นที่บ้านบ่อยๆ   เธอหัวเราะเมื่อวันเสาร์ปรารภว่าเจอคุณนายหวานทีไร กลัวบริหารหัวใจไม่ทัน  มันเต้นแรงเกินกำลังทุกครั้งที่เห็นดวงตาโต  นัยน์ตาดุ     คุณสมใจบอกว่าเป็นธรรามชาติของคุณนาย    ถ้าผิดธรรามชาติกับใครก็แปลว่าคนนั้นเป็นได้แค่แขกที่ต้อนรับขับสู้ตามมรรยาทของสังคม   วันเสาร์พยายามเชื่อ  นั่นแสดงว่าคุณนายหวานจัดเขาแยกจากแขกของสังคม

วันนี้คุณนายสั่งคุณแหวววว่า

“เลิกงานกลับมาทานอาหารเย็น  คุยกันที่บ้าน”

เขาอยากจะให้คุณแหววทานข้าวรองท้องกับเขานอกบ้านแล้วค่อยกลับไปทานเป็นเพื่อนมารดาที่บ้านเหมือนทุกครั้ง    แต่ถ้าคุณนายจับได้เขาอาจถูกตัดตอน   ห้ามการติดต่อ  คุณนายไม่จ้างนักสืบก็เหมือนจ้าง   เพราะหูตาคุณนายมีมากกว่าที่เห็น

เป็นครั้งแรกที่ชายหนุ่มเข้าทางประตูหน้าโดยไม่ต้องยืนดูนาฬิกา   เพราะคุณแหววไขประตูบ้านเอง

คุณนายหวานนั่งรออยู่ที่โต๊ะอาหารซึ่งมีกับข้าวหอมกลิ่นเครื่องเทศสามอย่างพร้อมจานข้าวสามใบ

“อ้าว ใครเชิญมานี่?” หน้าคุณนายเฉยแต่สายตามันยิ้มชัดๆ

ชายหนุ่มยกมือไหว้นอบน้อม  แล้วก้มมองพื้น   ปากก็ตอบ “จานข้าวใบนี้เชิญมาครับผม”

“กับข้าวธรรมดา  ทานกันธรรมดา  “

“ดีแล้วครับผม    กับข้าวเทวดา  กระผมทานไม่เป็นขอรับ”

คุณนายส่งค้อน  เขารู้สึกได้

“แหววตักข้าวสิ   ของแขกตักน้อยหน่อย ทานไม่หมดเสียของ  เราไม่ได้เลี้ยงหมูแมวไว้กินต่อ”

คุณแหววสะดุ้ง  มองหน้ามารดาเหมือนขอร้อง  แล้วหันไปสบตาชายหนุ่มปรามเบาๆ “คุณเสาร์พูดน้อยๆก็ได้”

เขาพยักหน้ายิ้มเอาใจ   ใบหน้าสวยจะพูดยังไงก็น่ารัก  นี่ถ้าเขาไม่รีบจีบตัดหน้าหนุ่มอื่นที่มาติดพัน  เขาคงต้องเอาหัวชนกำแพงโทษฐานที่โง่เชื่องช้า  ดีแต่พ่อแม่ให้ความว่องไว ไหวพริบดีมาตั้งแต่เกิด

“นี่คุณเสาไฟ  เวลาฉันพูดด้วย  มองหน้ากันหน่อย   อย่าให้ฉันคิดว่ามีลับลมคมใน  ไม่กล้าสบสายตาคน”  พูดแล้วคุณนายก็จ้องเขาตาเขม็ง  เหมือนจะอ่านใจว่าเขาคิดอะไรอยู่

”ครับผม ”มัวดูลูกสาวเพลินจนลืมฟังแม่

“ฉันถามว่าอาหารเป็นอย่างไร  ไม่ตอบ  คราวหน้าอย่ามาอีกเลย”

พอเขาบอกว่าว่ารสชาติอาหารช่างอร่อยเหมือนที่พี่สาวเขาทำ  แต่ของคุณนายมีกลิ่นหอมชวนรับประทานมากกว่า  คุณนายยิ้มถูกอกถูกใจ 

เขาแอบกระซิบว่าจะมารับคุณแหววพรุ่งนี้เช้า  คุณนายก็พูดลอยๆ

“แวะรับยายแหววทุกวันก็ดี  จะได้ไม่เปลืองค่ารถ”

“ครับผม “

“นี่คุณเสาไฟ  ฉันไม่ได้เป็นผู้บังคับบัญชา  ทหาร  ตำรวจ  ครับผม  ครับผม  ใช้พร่ำเพรื่อ  ฟังแล้วจะเอียน ”คุณนายส่งเสียงดัง”แล้ววันหน้าหวันหลังก็อย่ามาทำพูดประจบประแจง”

คุณแหววซึ่งนั่งเงียบตลอดเวลาหน้าเจื่อนส่วนวันเสาร์หน้าแดงยิ่งกว่าลูกตำลึง

“มาทานข้าวเย็นที่นี่ได้”

“แต่เฉพาะวันพระ   ทานเสร็จล้างจานแล้วกลับไม่ต้องโอ้เอ้”

วันเสาร์คิด วันพระมิได้มีหนเดียว  วันชนะรออยู่/-