บุรีทำหน้าย่นเมื่อสายชลบอกว่าจะเลี้ยงแมวสักตัว
             
               “คงไม่ไหวละมั้ง”
              “ก็ลูกอยากเลี้ยงนี่คะ”
               “ผมแพ้แมว”
               “ไม่จริง คุณไม่ชอบฉี่มันเท่านั้น”
               “รึคุณชอบ”   เขาโต้  ทั้งที่รู้ว่าเปล่าประโยชน์
             
                 บุรีย้อนนึกถึงภาพสมัยเด็ก   เจ้าแมวชื่อเพราะ  โกญจา    ตัวที่พุ่งออกจากพุ่มไม้ข้างบ้าน   ตัวมันดำเมื่อมเห็นแต่แววตาสีเหลืองลุกวาว    แยกเขี้ยวคล้ายสิงโต    เขาตกใจกลัวจนฝังใจมาโดยตลอด
              
                 เขามีเพื่อนคนหนึ่งชอบเลี้ยงแมวมาก    มีความรู้เรื่องแมวลักษณะต่างๆเป็นอย่างดี    เพื่อนบอกว่าแมวโกญจา  คำที่แปลว่านกกระเรียน  ถือเป็นแมวมงคล    เชื่อว่าเลี้ยงแล้วจะทำให้คนเกรงขามมีอำนาจ  แต่บางคนคิดว่านำความโชคร้ายมากกว่า 

                   แมวดำตาสีดอกบวบ  อียิปต์ถือเป็นสัตว์เลี้ยงของเทพเจ้า แต่ยุโรปกลับมองเป็นแม่มด    ส่วนญี่ปุ่นบอกว่าเป็นแมวที่มีเสน่ห์  ทั้งไทยและจีนก็ว่าหากมีแมวดำข้ามศพ   จะมีผีดุร้าย       
                 

                  “งั้นเลี้ยงหมาก็ได้”  สายชลเสนอใหม่เมื่อสามีทำท่าครุ่นคิด  
                   บุรีรีบค้านเสียงหลง    “ยิ่งไม่ได้ใหญ่”  
                  “ทำไมคะ?” 
                  

                    หลายวันก่อนพนักงานชายหญิงของบริษัทที่เขาทำงาน นั่งตั้งวงเสวนาเรื่องของเจ้านายเช่นเคย   คราวนี้เป็นเรื่องความรู้สึกอิจฉาริษยาของคนขับรถของประธานบริษัท  ขนาดประชดว่าอยากเกิดเป็นหมาของเศรษฐี   เพียงเพราะมันได้เข้าโรงแรมหมา
                  

                     ธุระกิจเอาใจสัตว์เลี้ยงของคนรวยเคึกคักและ แข่งขันกันมาก  บางแห่งมีสถานที่กว้างขวาง   นอกจาก สระว่ายน้ำ    ห้องพักติดแอร์    จัดอาหารพิเศษ  เสนอบริการสปาสุนัข   บริการนวดตัวแถมด้วยกลิ่นสมุนไพรที่อ้างกันเกร่อว่าทำให้หมาอารมณ์ดี   สดชื่นรื่นเริง  ไม่ก้าวร้าว    สัตว์ไฮโซเหล่านี้ยังสวมใส่เสื้อผ้าตามฤดูกาล   แต่ละชุดแพงกว่าที่พนักงานสวมใส่เสียอีก
                           
                   เมื่อเห็นเขานิ่งเงียบ สายชลเขย่าแขน  “ว่าไงคะ  คุณ  ”
                  ชลบุรีเดินเข้ามาถามว่า
                 “คุณพ่อคุณแม่ขา  เราไปรับหมิงหมิงได้แล้วยังคะ?”
                 “หมิงหมิง  ใครกัน ?”  บุรีถามงงๆ
                 “อ้าว  ก็แมวที่คุณแม่ขอจากบ้านคุณน้าบุ๋มนะซิคะ   น้าเขามีหลายตัว    คุณแม่บอกว่าคุณพ่ออนุญาตแค่ตัวเดียว”
                 ชายหนุ่มสะดุ้ง     มองหน้าภรรยาซึ่งทำเป็นไม่รู้เรื่อง   บ่อยครั้งที่เธอมักจะอ้างตัวเขาโดยไม่บอกกล่าว
                “อ้อ    เตรียมกันเสร็จสรรพแล้ว” เขาน้อยใจภรรยายิ่งนัก
                  เขาหันมาทางลูก    พูดเสียงอ่อนโยน  “ตัวเดียวก็พอนะ  แต่ทำไมชื่อเป็นจีนละลูก?"             
               “ไม่ใช่ชื่อจีนหรือไทย  แค่เพี้ยนจากเหมียวๆเท่านั้น”
                สายชลตอบแทน         
                 บุรีถอนหายใจ  กำชับว่า
               “ให้เพื่อนคุณฉีดวัคซีนให้มันก่อน   เตรียมอุปกรณ์จำเป็นทุกชนิด   จัดหาคู่มือการเลี้ยง   โดยเฉพาะเรื่องการกินการถ่ายการกำจัดเห็บ”
                “เขาให้เรานะ  ไม่ใช่ขายจะได้เซอร์วิสทุกอย่าง”   สายชลค้อน
                “ให้ก็ต้องให้แบบครบถ้วนบริบูรณ์”   เขาแกล้งพึมพำ
                                    
                 สามชั่วโมงผ่านไป
             
               “คุณพ่อขา  หมิงหมิงมาแล้วค่ะ”   ชลบุรีมาพร้อมกับลูกแมวสีขาวในตะกร้า   โดยมีสายชลถือกระบะทรายและภาชนะหลายอย่างตามหลัง           
               “หมิงหมิงน่ารักนะคะ  คุณพ่อลองอุ้มดูซิคะ  หมิงหมิงจะได้อบอุ่นใจ   รู้ว่าคุณพ่อยินดีต้อนรับ”
               บุรีจำต้องเอื้อมมือไปสัมผัสเจ้าสัตว์ตัวเล็กๆ  
            

               “ ลูกต้องดูแลมันอย่างสม่ำเสมอนะ   อย่าเห่อมันแค่ประเดี๋ยวประด๋าว” ประโยคนี้เขาตั้งใจสอนทั้งแม่ทั้งลูก 

                “คุณไม่ต้องเป็นห่วง   สายจะดูแลมันอย่างดี   ชนิดที่เข้าประกวดต้องได้รับรางวัล”
              

                “เอาเวลาดูแลลูกมากๆแบบที่ประกวดมรรยาทหรือสอบอะไรก็ได้รางวัลดีกว่านะ”  
               

                  เขาแค่คิดไม่ได้พูดออกมา    สายชลเป็นคนชอบอะไรไม่ยาก   แต่เบื่อง่าย   ก็ยังดีที่ไม่เคยพูดว่าเบื่อสามี
             

                ชลบุรีลูบเจ้าเหมียวด้วยอุ้งมือน้อยๆ  
                “มันคงจะหิวแล้ว  เอานมให้มันกินนะคะคุณแม่”
               “ จ๊ะ  “
                “คุณแม่หาเสื้อให้มันใส่ด้วยนะคะ   คุณแม่ต้องซิ้อปลอกคอสวยๆ    อาหารที่โฆษณาในทีวีทำจากเนื้อปลาดีๆ”
                 “จ๊ะ “ 
                 “คุณแม่ใส่แป้งหอมให้หมิงหมิงด้วยนะ”
                 “ จ๊ะ “
                 บุรีฟังแม่ลูกคุยกัน  ออกจะหงุดหงิดนัก  เขาบอกภรรยาว่า
               

                  “คุณทำบัญชีรายจ่ายของมันด้วยนะ   ถ้ามันใช้จ่ายเกินตัวละก็....."
            
                " ผมจะเอาไปปล่อยวัด   ทั้งคุณทั้งหมิงหมิง "ชายหนุ่มเผลอพูดเสียงดังใบหน้าเข้มตามอารมณ์ที่เริ่มขุ่น
             
                  "คุณว่าอะไรนะ?"
                

                  เขาหลบสายตาที่ไม่มองก็รู้ว่าเขียวกว่าใบมะม่วงหน้าบ้านเสียอีก
            

                   เพื่อความสงบของบ้าน เพื่อผ่านวันนี้โดยราบรื่น 

                  เพื่อจิตจะได้แจ่ม  เพื่อใจจะได้ใส 

                  ข้อสำคัญ  เพื่อครอบครัวอันเป็นที่รัก

                  เขาสามารถเปลี่ยนถ้อยคำได้ทันควัน  ก่อนที่มันจะเป็นเชื้อเพลิงจุดประกายลุกเป็นเปลวไฟ
            

                 "ผมว่าวันไหนเราไปปล่อยนกที่วัด  เอาหมิงหมิงไปนั่งสมาธิด้วยครับ"