วันนี้  ที่บ้านกิตติมีงานทำบุญขึ้นบ้านใหม่

ผองญาติสนิทมิตรสหายของพ่อแม่มากันมากมาย

กิตตินั่งคุยกับพิภพ และสมนึกที่โต๊ะสนามหลังบ้าน

พอเหันไปเห็นเอกชัยเดินฉายเดี่ยว  ก็รู้ว่าตรีดาวไม่มา

"ฉันแจ้งแกล่วงหน้าเป็นเดือน  แล้วแกบอกน้องตรีเมื่อไร ?"

"บอกเมื่อเช้า"

"ไอ้เอก "กิตติทำท่าจะเคาะหัวเพื่อน  ก็พอดีเกศมณีกวักมือ

"  น้องๆทุกคน  เข้าไปข้างในได้แล้ว "

"ไม่ต้องเข้าไปไม่ได้หรือพี่เกศ ? "

"ไม่ได้  กิต  อะไๆก็ปล่อยให้พี่กล้ากับพี่เก่งรับผิดชอบ   โตแล้ว  หัดทำอะไร

ที่เป็นสิริมงคลบ้างนะ  "

"ค๊าบ  รับซาบคับ "กิตติโค้งคำนับ

เกศมณียิ้มกับกลุ่มเด็กหนุ่มเพื่อนน้องชายซึ่งมากินเล่นที่บ้านเป็นประจำ

"เข้าไปฟังพระสวดนะ"

"ครับผม  ครับผม "  ทุกคนขานรับตามกันเป็นแถว

ลับตาพี่สาวของกิตติ  พิภพอมยิ้มและตีปีกพับๆ  บอกว่า

"พี่เกศน่าจะเทศน์แกยาวกว่านี้  "
...........................................................................................................

เมื่อถึงห้องโถงที่จัดพิธี  ต่างคลานตามกันหมายแอบหลังเสาใหญ่แถวหลังของมุมห้อง

มารดาของกิตติหันมามอง  ชี้ตรงที่ว่างด้านข้างของท่าน  กลุ่มเด็กหนุ่มจำต้องคลานเข้าไป

เมื่อเกศมณีส่งสัญาณให้หยุดพูดคุย

 พวกเขาก็นั่งพับเพียบ มือวางตักอย่างสำรวม  พร้อมตั้งสมาธิฟังพระสวด

.....................................................................................................................

เมื่อพระสวดสักครู่  ทุกคนรู้สึกว่าเสียงเจ้าอาวาสดังเป็นพิเศษ  ขณะที่ปากทำหน้าที่

มือท่านก็ล้วงไปในย่ามหยิบมือถือขึ้นมากดปิดเสียง  แล้วเสียงของท่านก็ค่อยๆเบาลง

โทรศัพท์ดังขึ้นอีกครั้ง  คราวนี้พระองค์ที่อยู่ถัดไปหยิบมือถือมาดู  ยิ้มเล็กน้อยก่อนจะรับสาย

ไม่ถึงสิบวินาที  เพลงไพเราะแว่วหวานหู  กิตติรีบกดรับทันที

"เฮ้ย  ไอ้ศักดิ์  ทำไมยังไม่มา?"  กิตติต่อว่า 

"พระกำลังสวดอยู่ " เขากระซิบ

"อ้อ เสียงพูดนะเหรอ  ไม่ใช่พวกเราหรอก  พระท่านพูดโทรศัพท์ "เขาบอกเสียงดัง

"เจอกันค่อยคุย  เสียงกูอาจทำให้พระท่านพูดกันไม่รู้เรื่อง "

 เขาเหลือบมอง  พระท่านกำลังหัวเราะ

"ไม่ค่อยได้ยินใช่มั้ย  งั้นพอก่อน  ท่านแม่เตือนด้วยสายตาแล้ว" คราวนี้กิตติกรอกเสียงดังขึ้นกว่าเดิม

"เออ  พระท่านคงมีเรื่องคุยทางมือถือยาว  มาแล้วค่อยว่ากัน"

 พระหนุ่มยังคงพูดไปหัวเราะไป

..................................................................................................................................

"คราวนี้กูปิดสายจริงๆแล้วนะ

เกรงใจพระท่านโว้ย"

..................................................................................

เมื่อเสร็จงาน กิตติและเพื่อนๆคุยเล่นกันต่อที่ห้องนอนกิตติ

ตอนหนึ่งพิภพถามสมนึกว่า

"ไอ้กิตมันประชดพระอย่างโจ่งแจ้ง  เอ็งว่าบาปไหม?"

สมนึกส่ายหน้า "ไม่รู้  เดี๋ยวจะไปถามท่านมหาตัวจริง"

กิตติลุกขึ้นก้มกราบที่พื้น

"กูภาวนาและขอขมาในใจก่อนแล้ว ไม่บาปว่ะ"