ไม่ทราบเหมือนกันว่า  ผมไปฟังใครเขามา

ไอ้เรื่องการเขียนบล๊อก ยังไงให้มีคนมาอ่าน

มาเม้นท์เยอะๆ  นี่ต้องทำยังไง

จริงๆแล้วฝีไม้ลายมือในการทำบล๊อก

ให้สวยงามของผม

  แหะ  แหะ

อย่าไปหาเลยครับ เสียเวลาเปล่า

ใครคนหนึ่งเคยบอกว่า อยากให้คนอ่านของเราเยอะๆ

ก็ต้องไปอ่านของเขาบ้าง ไปเม้นท์ให้เขาบ้าง

ถ้าไม่รู้จะเม้นท์อะไรก็ฝากลายเซ็นต์,รอยยิ้ม

หรือโหวตให้เขาในกรณีที่มันเป็นเรื่องที่น่าสนใจ

ผมทำอย่างนี้ล่ะครับ จนระยะหลังๆก็จะมีพี่ๆ,ป้า,น้า,อา,

หลายคนหลายท่านแวะมาเยี่ยม มาคุย มาเม้นท์ มาฝากรอยยิ้ม

ไว้ที่บล๊อกผม และที่สำคัญผมชอบที่จะรักษามิตรครับ

อาจจะตกหล่นบ้าง หมายถึงอาจจะไปเยี่ยมบางท่านไม่ครบบ้าง

ขอให้ทราบเถอะครับว่า ท่านๆทั้งหลาย อยู่ในใจผมตลอดเวลา

มันเป็นสังคม สังคมหนึ่ง ที่จะว่าอุดมปัญญาก็ไม่เชิง

บันเทิงก็ไม่ใช่ มันอยู่ระหว่างนั้น ผมโชคดี ที่มีพี่ๆนักเขียน

ที่มีใจเมตตาแวะมาเมื่อไหร่ ก็รู้สึกชื่นใจ ที่ไถ่ถามกันมา

แม้ยามเจ็บไข้ได้ป่วย

รู้สึกดีจริงๆครับ

รู้สึกว่าผมจะอ้อน มากไปหน่อยหรือเปล่าครับเนี่ย

อิ อิ

รักน้องกิต น้อยๆ

แต่รักนานๆนะครับ

****************************************************

วันนี้อาจจะส่วนตัวมากไปหน่อย

ฝนตก น้ำท่วม ทุ่ง

ผักบุ้งโหรงเหรง

อันนี้ พอรับได้

กลัว  ฝนตกขี้หมูไหล  คน...........มาพบกัน

ขอบคุณทุกท่านที่แวะมาเยี่ยมครับ

ขอบคุณเพลงจากอินเตอร์เน้ทด้วยครับ

สวัสดีครับผม

.

.

.

คำในวงเล็บคือ     คำว่า  "อะไร"

ครับ