Good Bye

มีพี่ที่ทำงานด้วยกัน จริง ๆ แล้วพี่เค้ามีอายุอานามประมาณแม่ของเราเห็นจะได้ ส่วนใหญ่ในแผนกที่สนิท ๆ กัน ก็จะเรียกว่า ป้าบ้าง แม่บ้าง  เราเองก็เรียกเค้าว่าแม่ เหมือนกัน  ซึ่งความสนิทของเราก็น่าจะผิวเผิน เหมือนคนร่วมแผนกกันมากกว่า แต่มีอะไรเราก็จะเฮไหน เฮนั่นใช่ย่อยเหมือนกัน  พี่เค้าจะชอบมากอด เพราะเราก็อายุรุ่นราวคราวเดียวกันกับลูกชายเค้าเหมือนกัน  ยังแซวเล่นเสมอ ๆ ให้รับเราเป็นลูกสะใภ้ไปซะเลย  แต่ตีท้ายครัวไม่ทันค่ะ  ลูกชายพี่เค้าชิงแต่งงานตัดหน้าไปซะแล้ว (สงสัยจะกลัว อิอิ)

ถ้านับถอยหลังอีกประมาณ 8 วัน ที่เราจะได้มีโอกาสได้เจอกัน  แม้เหมือนจะไม่สนิท แต่ความผูกพัน ความสัมพันธ์ตลอดระยะเวลา ประมาณ 3 ปี เห็นจะได้ ที่ได้รู้จักกัน บางครั้งก็เกินคำบรรยายที่จะพูดถึงความรู้สึกที่จะต้องแยกย้ายกัน  พี่เค้าเองเป็นคนจิตใจดีนะ แต่เอะอะก็ซึ้ง  พูดนิดพูดหน่อย มีแอบร้องไห้ น้ำตาคลอเป็นประจำ เมื่อวานเรามีโอกาสได้ไปเลี้ยงส่งพี่เค้าค่ะ  เป็นงานเลี้ยงที่ใช้เวลาน้อยไปหน่อย เหตุเพราะทุกคนว่างกันช่วงกลางวัน แต่บรรยากาศเฮฮา สนุกสนาน แอบน้ำตาซึมบ้าง เวลาคนเรารู้จักกัน วันนึงก็ต้องแยกย้ายกันตามจังหวะ ชีวิต โอกาส  เหมือนที่เค้าบอกว่างานเลี้ยงย่อมมีวันต้องเลิกลาจริง ๆ นะคะเนี่ย 

ระหว่างคำว่าลาก่อน กับ ลาจาก อยากใช้คำว่า ลาก่อน มากกว่า เหมือนว่าลาก่อน ยังไงย่อมมีโอกาสกลับมาได้เจอกัน อาจจะช้า หรือเร็ว  แต่คำว่า ลาจาก รู้สึกถึงความห่างไกล รู้สึกถึงการที่ต้องจากกันไปแบบไม่มีวันหวนมาเจอกัน......... หวังว่าเราคงจะได้เจอกันอีกนะค่ะ

Meo  21.00