• ปากกาศรีบูรพา
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-11-21
  • จำนวนเรื่อง : 151
  • จำนวนผู้ชม : 10829
  • จำนวนผู้โหวต : 34
  • ส่ง msg :
ความใฝ่ฝันแสนงดงาม
ความฝันของกวี
Permalink : http://www.oknation.net/blog/kittika
วันจันทร์ ที่ 12 พฤษภาคม 2551
หยุดเขียนกวี!!!!!!!!!
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 28 , 22:17:40 น.  
พิมพ์หน้านี้

 ค้นพบสงบผ่าน หยุดเขียนกวีดีกว่าเพื่อนดูเดือนดาวดวงบางช่วงหาวแนบนิ่งพิงพักสักครู่คราวปิดข่าวสารบ้านเมืองเรื่องวัน เถิดปลื้มดื่มด่ำคอยค่ำคืนหมาดชื้นเมฆหมอกดวงดอกฝันถักสร้อยร้อยคำมากำนัลโลกนั้นแห้งผากหนามขวากคม เปิดตัวหัวใจอื่นคืนค่ำลำนำคำเพราะอาจเหมาะสมวันนี้ปีติคืนภิรมย์ชีวาอาศรมดาริกา ช่างมันวันคืนอันขื่นเข็ญเยียบเย็นลงตรงเส้นขอบฟ้าจิบดื่มด่ำคำจำนรรจาเปลือกตาเปลือกโลกโศกอาลัย หยุดเขียนกวีดีกว่าเพื่อ....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 6 พฤษภาคม 2551
แน่นอนนัก................!!!
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 35 , 14:21:58 น.  
พิมพ์หน้านี้

                         ความจริง-ความลวง๑ความจริงใช่ชิงชังสิ่งทั้งหมดงดงามใจหมดจดสวยสดใสเย็นเยียบยิ่งนิ่งแนบอิงแอบไอจิตใจใช่   ไม่ใช่  ในลวงจริง๒งามหรือสวยช่วยชมเสพสมมุติสิพิสุทธิ์มนุษย์ชายหรือหญิงสัมผัสรูปลูบไล้ไม่ไหวติงควรเทิดหิ้งบูชาสักการะ๓ความรู้สึกลึกนิ่งเยียบยิ่งจิตเพ่งพินิจชี้ชัดสารัตถะใจรัญจวนอวลไอในพันธะอิสระ  เสรีภาพ   ศิโรราบ๔สิ่งที่เห็นเป็นนิจจิตรู้เห็นยะเยียบเย็น -- ร้อนรุ่ม -- อ่อนนุ่....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 4 พฤษภาคม 2551
๕ พฤษภาวันนักเขียน รางวัล "ศรีบูรพา" มอบแด่สุทธิชัย หยุ่น ขอแสดงความยินดี
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 33 , 23:56:48 น.  
พิมพ์หน้านี้

 แด่...รางวัลศรีบูรพา ห้วงคำนึงถึงบางสิ่งบางอย่างสืบสรรสร้างวันคืนคำหมื่นแสนจิตวิญญาณด้านนอกในแก่นแกนโดยดินแดนอิสระพันธะพบ การเดินทางสร้างสื่อนฤมิตสิงสถิตรอยฝากผ่านซากศพมวลอากาศธาตุธุลีคลี่กลบทุกองคาพยพไฟคบเงา ไฟไม่ดับนับเนื่องฟันเฟืองไฟจุดเทียนไขต่อไฟลุกไหม้เผาสาดส่องแสงแรงร้อนแรมรอนเรามือป้องเป่าแรงคลื่นป้องยื่นมือ วันที่ ๕ พฤษภา วันนักเขียนลุกแปรเปลี่ยนเทียนชัยโชติช่วงถือส่งต่อนักคิดนักเขียนคือนั่....

อ่านต่อ

เพื่อนผมฆ่าตัวตาย.!!
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 48 , 21:09:16 น.  
พิมพ์หน้านี้

  มากมีเพื่อนเหมือนเงาเช้าสะท้อน๑มากมีเพื่อนเหมือนเงาเช้าสะท้อนทุกบทตอนละครชีวิตฝันทุกตัวตนพ้นผ่านวัยวารวันพรากพบพลันเรื่องเล่าเงาทรงจำ จบโรงเรียนเขียนอ่านเนิ่นนานเนาพบเพื่อนเก่าเล่าเรื่องฟุ้งเฟื่องขำเรื่องชกตีมีเล่าเรื่องเราอำเรื่องปรักปรำต่อยตีโดดหนีเรียน วันเวลาหน้าที่เราที่ต่างต่างหนทางชีวิตลิขิตเขียนตกตรากตรำลำบากเพื่อนพากเพียรปรับแปรเปลี่ยนหน้าตามีฐานะ ที่ติดยาอาภัพตกอับผอมแสนตรมตรอมหนอเพื่อนเห....

อ่านต่อ

วันพระ
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 27 , 13:46:25 น.  
พิมพ์หน้านี้

           อินทรีย์๖ ตา  ต่อตาแตะต้อง                ตราตรึงหู   ต่อหูยินจึง                       ซาบซึ้งจมูก สูดกลิ่นถึง                    ดื่มด่ำลิ้น  รื่นรสสวาททึ้ง             ทึ่งทั้งตาเห็นกาย เป็นสัมผัสแล้ว             ตกผลึกใจ  จึ่งรับรู้สึก                      ทั่วถ้วนธาตุ สมดุลยภาพฝึก           ผัสสะ  สี่   ดินน้ำลมล้วน              ไฟร้อนสิเนหา....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 3 พฤษภาคม 2551
............กำเนิด........!
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 36 , 07:20:40 น.  
พิมพ์หน้านี้

     ฟากโพ้นพ้นแผ่นฟ้าและบาดาล  ไอน้ำเน่าเงาน้ำ -- เมฆดำก่อระเหยต่อชีวิตสู่อิสระถาโถมถั่ง -- ฝั่งฝันต่างพันธะสภาวะความจริงสรรพสิ่งปวง หลอมหล่อก่อเมฆกลั่นเสกน้ำฝนชื่นฉ่ำธรรมชาติทิพย์หยาดสรวงต่างตัวตนต้นตอตักต่อตวงหยดหยาดร่วงซาบซึ้งพึงพอเพียง ตะวันตก-- ฟากรากเหง้าเขตเงาฝนฟากโพ้นพ้น -- ดวงดาวตกหาวเฉียงไอน้ำเน่าเนาท่อรอมร่อเรียงแดดลำเลียงทุกเช้าค่ำย้ำแสงพราย เนิบเช้าตื่นชุ่มฉ่ำน้ำค้างห่มพราวเกล็ดพรมงามบร....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 2 พฤษภาคม 2551
..........แด่................!
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 30 , 18:24:00 น.  
พิมพ์หน้านี้

            ครรลอง ครรลองของชีวิตมิตรภาพพบพรากจากไหนข่าวคราวคนใกล้ไกลทีละคนทีละคน ญาติสนิทมิตรสหายแห่งความตายคลับคล้ายหล่นที่สุดการหลุดพ้นพรากจากต้นเติบตนตาย แด่...ศพเคารพรักวงวัฏจักรเวียนวักหายแตกดับวิบวับวายสู่สัมปรายภพพบพราก เติบตัวเหลือชั่วดีปลื้มปีติวิถีฝากแรมรอนจำจรจากเมื่อตกฟากลงฝากดิน....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 29 เมษายน 2551
ชินชา..!!!
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 44 , 21:47:02 น.  
พิมพ์หน้านี้

                                  ชินชาชีวา ชินชาอารมณ์เปลี่ยวเหงา   รอยจูบรูปเงารีบรุดหยุดพักสักนิด งดงามวามวาบภาพติด        ปีติวิจิตรคุ้นคิดลิดรอนก่อนใจ ดิบห่ามงามเห็นเช่นไร       รางเลือนเคลื่อนไหวคิดใหม่ใคร่ครวญปรวนแปร ห้วงลึกผลึกผาดบาดแผล    ท่ามกลางกระแสภวังค์สังคมบ่มบวม ทุกสิ่งนิ่งยอมหลอมรวม     ใส่หน้ากากสวมเล่นแร่แปรธาตุบาดลึก เคืองเข็ญเอ็นดูรู้สึก             สามัญสำนึกตกผลึกลึกห้วงดวงแด ง....

อ่านต่อ

ร้อน
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 63 , 04:30:54 น.  
พิมพ์หน้านี้

๓  ใดใดในโลกล้วน                โอหังคนไม่อินังขัง                        ขอบแพ้                  ซากศพก่ายเผาฝัง                กราดเกลื่อนห้ำหั่นกันแท้แท้                   แล่เนื้อเถือหนัง มั่งคั่งยังอยู่ใต้                       พิภพสินธุ์แร่แห่แหนพบ            ขุดค้นเจาะโลกล่าทุกศพ                หินถ่านทองบ่อน้ำมันปล้น              กลั่นขึ้นมาขาย หะหายกระต่ายเต้น            อาถรรพณ์คนตื่นแตกกระ....

อ่านต่อ

โลก
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 48 , 04:28:20 น.  
พิมพ์หน้านี้

โลกร้อน๑โลกกลม...กราดเกรี้ยวกู่      กระแสเปล่าเปลี่ยวไปปรวนแปร   โลกร้อนหิมะละลายแฉ                     ภาวะน้ำท่วมโลกสะท้อน            ว่าสิ้นยุคสมัย โลกกลไกแกล่ใกล้              ผันผวนปั่นป่วนปรับแปรปรวน      ปกป้องทะเลเปลี่ยนกระสวน         คุ้มคลั่งโลกกึ่งกราดเกรี้ยวก้อง       แกล่ใกล้กลายสลาย หะหายกระต่ายเต้น            ชมหาวน้ำท่วมปลากินดาว              แด่วดิ้นทางช้างเผือกสีขาว              หม....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 28 เมษายน 2551
เบื้องหลังมหรสพ.....!!!!!
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 45 , 21:22:22 น.  
พิมพ์หน้านี้

  อักขระ สำนำโขนโผนเผ่นกระเด็นดอนบทละครปรากฏเป็นบทหนังตัวละครอ่อนโยนโลดโผนดังอยู่เบื้องหลังอักษรก่อนนิยาย อาณาจักรอักษรบทกลอนเพลงดังปลาบเปล่งพิลาสมิขาดสายโลกกระทำกำหนดบทหญิงชายหยุดซื้อขายนายทาสตลาดเงิน นักคิดนักเขียนมาเหมือนล่าเนื้อตกเป็นเหยื่ออัตคัดแสนขัดเขินความใฝ่ฝันบรรเจิดแสนเพลิดเพลินแต่เผอิญไส้แห้งราแรงโรย “เกิดเป็นกวีนี้มันอาภัพ”*ชั่วกัลป์กัปไส้กิ่วเหือดหิวโหยยอมรับกับวิถีดุษฎีโดยแส้ความคิดบิด....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 27 เมษายน 2551
...............360 องศา..................
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 40 , 07:05:27 น.  
พิมพ์หน้านี้

องศาสามร้อยหกสิบ๑องศากี่ชีวิตหลงทิศทางชีวิตกลางทางหลงกี่องศาเช้าชื่นตื่นตระหนกเสียงนกกาดาริกาเลือนรางกั้นกลางเมฆ เดินไปไหนไกลที่สุดมนุษย์เข็มทิศหมุดหมายปลายทางสร้างเสกองศากี่ปีติปลีกวิเวกก้มหัวเขกกะโหลกโชคชะตา หมุนวงเวียนเขียนขอบเส้นรอบวง ตรงกลาง งุน งวย งง กางองศาวงเวียนเปลี่ยนบรรทัดขีดตัดมาเพิ่งรู้ว่าทางลัดตัดทแยง องศาเอนเร้นลับบังทับซ้อนวางมือก่อนรวดร้าวกร้าวแกร่งแข็งค่อยขีดเปลี่ยนเขียนใหม่กวัดไกว....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 25 เมษายน 2551
แสงหนึ่ง
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 50 , 19:31:54 น.  
พิมพ์หน้านี้

    ผลึก ผลึกเวลาอารมณ์อุดมฤกษ์อรุณเบิกเกริกฟ้าอุษาสางรพีคลี่คลายสายคัคนางค์ลึกไกลกว้างงามเงียบยะเยียบเย็น สมมุติโลกโศกเศร้าแสงเงาหายอกแตกตายแน่วแน่เปลี่ยนแปรเห็นร้างแรเงาเช้าค่ำแสนลำเค็ญชีวิตเป็นเช่นโลกโบยโบกเงา โลกสงบอบอุ่นในสุนทรีย์ปฐพีอบอุ่นไอขุนเขาตะวันเบื้องเซื่องซึมทึบทึมเทาแสนสร้อยเศร้าหม่นมัวห้องหัวใจ เหลืองแสดแดงแรงร้อนตะกอนผลึกแตกพุ่มพฤกษ์เวลาสภาวะไหวฝ่าเมฆหมอกดอกดาวร้อนหนาวไปโอบเอื้อในสรร....

อ่านต่อ

สร้อยสรวง...ดวงดาว...ชาวโลก
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 63 , 05:32:02 น.  
พิมพ์หน้านี้

วาดเส้นสีโลกโศลกร้อยสร้อยสรวงดวงดาว                        ๓ ใจโลกโศกว้าเหว่               ไหมหนอ ?โลกปริ่มน้ำตาคลอ              เอ่อเบ้าโลกมิเอ่ยคำขอ                     เช็ดคราบโลกเปล่าดอกโศกเศร้า       แต่ปลื้มใจหาย โลกอาย...เขาห้ำหั่น            เห็นเห็นหดหู่คนเป็นเป็น                 เครียดขึ้งมากหมกมุ่นเหม็นเหม็น     ถุยถ่มวายวุ่นวายบูดบึ้ง                  คลั่งแค้นโมหันธ์                     ....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 24 เมษายน 2551
เมษาน่าอบอุ่น
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 46 , 18:27:21 น.  
พิมพ์หน้านี้

  ระงม ระงมหรีดหริ่งจิ้ง                 หรีดเสียงระส่ำสัตว์ดาลเผดียง           เพลี่ยงพล้ำเมษาตะวันเฉียง                   ตกค่ำดินดื่มด่ำดอกน้ำ                   กลั่นฟ้าหยาดฝน บนดินทรายเจิ่งน้ำ               นองไหลจั้นจั่นจากเรไร                     ร่ำร้องสายฝนฉ่ำไหวไหว              เมฆกลั่น   ดอกนาอึ่งอ่างกบกึกก้อง                 ตื่นเต้นโดดหย็อย คอยฝนคอยฟ้าฉ่ำ                ส่งเสียงสรรพสิ่งสร....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 23 เมษายน 2551
....บางทีที่ผ่านพ้น...
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 53 , 21:18:38 น.  
พิมพ์หน้านี้

บางทีที่ผ่านพ้น บางทีที่ผ่านพ้น                    บางขณะปลดบ่าสัมภาระ                   หนักแปล้ปลิดวางว่างเสียสละ           สักอย่างใจชนะฤๅแพ้                        ผ่านพ้นพบเห็น เยียบเย็นวางวรรคเว้น         วางเฉยพบผ่านมิผ่านเลย                 ล่วงแล้วอันอบอุ่นระเหย                  ไออุ่นพักพึ่งพิงเพริศแพร้ว          บ่แล้งแรงไหน ดวงนัยน์ตาล้าอ่อน              แรงโหยลมผ่านพัดโบกโบย             ....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 19 เมษายน 2551
อย่า..ดับตะวัน
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 64 , 20:50:45 น.  
พิมพ์หน้านี้

ถ่ายที่กรุงเทพย่านสายไหมดอกฟ้า  ตะวันรอนก่อนลับจับขอบฟ้าทองทาบทาแสดแดงสาดแสงสีดำทึมเทาเงาทาบอาบเมฆีคืนค่ำคลี่คลายคลุมมามุ่นมอง มีมืดมาจ้าแจ้งเงาแสงฉายเกิดกลับกรายก่อนเก่างามเงาผองช่วยเช้าชื่นคืนวันตามครรลองเมฆาฟ้าสีทองจับจองเจิม ชีวิตแม้นแดนสรวงดอกดวงดอมห้วงหาวห้อมหยาดหยดสวยสดเสริมสรรพสิ่งคอยคล้อยเคลื่อนฤๅเหมือนเดิมเต็มลดเพิ่มเคลิ้มเคลิบอาบเอิบเอม ตะวันตกตะวันออกดอกฟ้าแสงจากลาฟ้าก่อนแรมรอนเข้มแสงสุดท....

อ่านต่อ

........ทนไม่ไหว....!!!
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 84 , 14:23:19 น.  
พิมพ์หน้านี้

ภาพใหม่นวัตกรรมคำถามของความรักวิบวับวักฉายฉากหลายหลากหลอนไหววาบหวามงามงดทุกบทตอนบทละครภาพถ่ายนิยายจริงสายตาเอียงเคียงคู่ความรู้สึกมโนนึกแยกแยะชายและหญิงภาพเก่าเข้าใจผิดตาติดติงมองภาพนิ่งเยี่ยมยอดตลอดรักภาพใหม่ในรู้สึกสำนึกว่าดวงนัยน์ตาว้าเหว่แสงเหหักต่างละรูปวูบไหวละไมนักเวียนว่ายวักถักทอตาต่อเติมใจยึดติดคิดว่านัยน์ตาเห็นแปรเปลี่ยนเป็นเช่นนี้แสงสีเสริมเงาอารมณ์สมมุติจากจุดเดิมคงเคลิบเคลิ้มเติมพร่องถ่....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 18 เมษายน 2551
เติมเท่าไหร่พอ?
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 67 , 06:45:24 น.  
พิมพ์หน้านี้

อิงธาร สุขเศร้าเท่ามีชีวิตห่างไกลใกล้ชิดหวานชื่นขื่นขมกลมกลืน ความดีที่สุดจุดยืนยากนักจักฝืนหวานอมขมกลืนชื่นใจ ที่เห็นเป็นอยู่อย่างไรอุ่นเอื้อเนื้อในเติมเต็มเข้มข้นคนคิด อิงธารผ่านไหลใจจิตอยู่วันละนิดอยู่ที่ชีวิตชีวา เติมเต็มเข้มข้นค้นหาว้าเหว่เวลาไขว่คว้าหาแก่นแทนใจ รักเอยเคยคุ้นอุ่นไอลมพัดกวัดไกววันวาบหวามไหวไม่เต็ม เคลิบเคลิ้มเติมตนล้นเล็มปลื้มปริ่มอิ่มเอมกวักไกวไม่มีที่พัก เพียงพอรอรับกับดักกลิ่น....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 15 เมษายน 2551
ประเพณี...ที่เปลี่ยนไป
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 83 , 11:12:21 น.  
พิมพ์หน้านี้

ประเพณี จุดหมายปลายทางระหว่างทางครื้นเครงเคว้งคว้างทางแสวงทางเก่าเปล่าเปลี่ยวโรยเรี่ยวแรงใหม่เวียนเปลี่ยนแปลงเรี่ยวแรงไร สงกรานต์ผ่านพ้นจึงค้นพบเคารพพบพรากจากสมัยหยาดหยดรดน้ำดำหัวใดกราบไหว้ศรัทธาบุพการี พันธุ์เผ่าเหล่ากอสืบต่อเก่าวันใหม่วันเนาว์เก่าวิถีสืบสานสรวลเสประเพณีเดือนปีใหม่เก่าพริ้มเพราพราย ผ่านพบไม่ผูกพันวันไหนผ่านใจผ่านตามาหลากหลายปรัมปรานิทานผ่านนิยายเวียนว่ายตายเกิดประเพณี จุดหมายปลายทาง....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 12 เมษายน 2551
สงกรานต์ดอกไม้
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 64 , 22:26:57 น.  
พิมพ์หน้านี้

 ดอกโมก โมกถูกปลูกลงก่อนสงกรานต์รอติดผลิบานตระการหอมแทรกกรวดทรายหินกลบดินดอมอยู่ยั่งยืนยอมหอมดอกโมก เนือยนิ่งกิ่งก้านสงกรานต์กลิ่นประทิ่นกลิ่นออกใช่ดอกโศกเทตักวักน้ำดินฉ่ำโชกรอโบกกิ่งก้านหอมผ่านลม รอฟ้าฝนเทเมษายนรอต้นปลูกเพาะงามเหมาะสมรอรักวักน้ำงามนิยมชื่นชมดมดอมยั่วย้อมยาม ดอกโมกโศกนิ่งทอดทิ้งใบร่วงริผลิใหม่สดใสถามชื่นช่วยสวยสดรดน้ำงามปลูกท่ามเมษาว้าเหว่ใจ ปลูกใต้ชายคารอหน้าฝนเหมือนคนอาวรณ์ใจอ่อนไห....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 11 เมษายน 2551
สงกรานต์รักเถิด............?
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 64 , 09:48:04 น.  
พิมพ์หน้านี้

ความรัก  ความศรัทธา บ้าอำนาจ โลกเราผองสองฝ่ายคลับคล้ายแฝงความขัดแย้งแบ่งฝ่ายซ้ายและขวาความโศกเศร้าเปล่าเปลี่ยวยากเยียวยาเต็มอัตตาความสุขความทุกข์ใจ แตกต่างขั้วหัวใจฝักใฝ่ฝ่ายดีกับร้ายคล้ายคลึงพรั่นพรึงไหวทุกทุกสิ่งอิงแอบนิ่งแนบในความเป็นมาเป็นไปในหนึ่งเดียว เมื่อมีเกิดย่อมดับศูนย์นับหนึ่งคลับคล้ายคลึงอำนาจโกรธกราดเกรี้ยวรักแค้นขึ้งผึงขาดอนาถเชียวกงเล็บเขี้ยวห้ำหั่นสะบั้นลง เป็นความเป็นความตายความพ่าย....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 8 เมษายน 2551
............ดับ..........แสง!
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 74 , 04:44:51 น.  
พิมพ์หน้านี้

 พราวพริบแสง                                พราวกะพริบหิ่งห้อย          พริบแสงฤๅเท่าจันทร์เจิดแจรง          แจ่มเจ้าพริบพริบหรี่ผุดแผลง         ปลาบเปล่งมืดค่ำมิดบินเช้า                    รุ่งแล้วฤๅเห็น        เดือนดวงเพ็ญแจ่มเจ้า         เฉิดฉายผุดผ่องเผยผิวผาย ผ่องแผ้ว ฤๅเทียบตะวันสาย               อรุณรุ่ง   หรุบหรู่จันทร์เจ้าแล้ว         รุ่งเช้าตรู่สาง ดวงดาวดิ่งดับด้อย              ....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 7 เมษายน 2551
...........เวลา.........?
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 67 , 09:28:25 น.  
พิมพ์หน้านี้

 ในเวลา การเดินทางผ่านของกาลเวลานาฬิกาชีวิตอาจติดขัดสามร้อยหกสิบองศารอบหน้าปัดเข็มยาวสั้นทับตัดไขว้ในเวลา วันสุดท้ายคล้ายดับชั่วกัปกัลป์วินาทีที่บันทึกผลึกองศานับศูนย์ใหม่ไขลานนาฬิกาวันนี้มาวันนั้นคือวันวาร ปัจจุบันบันทึกวินาทีนาทีนี้ดีที่สุดสมมุติฐานวงแหวนตัดวัฏจักรของจักรวาลโลกคือบ้านหลังเก่าของเงาวัน ในเวลาวารีรินรี่เรื่อยเพิ่งพักเหนื่อยเวลาว้าเหว่หันวันนี้ที่ทะลุปัจจุบันห้ำหั่นกันเท่าไหร่ในเวลา......

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 6 เมษายน 2551
....บ้านกับเมือง.....?
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 72 , 06:07:25 น.  
พิมพ์หน้านี้

  บ้านเรา บ้านคือบ้านลานดินท้องถิ่นเหย้าเรือนเก่าเก่าเกิดมาพาอาศัยลูกสืบต่อพ่อแม่แก่ชราวัยใต้ชายคาอบอุ่นความคุ้นเคย ถึงทุกข์สุขปลุกปลอบคนครอบครัวเลาะริมรั้วยั่วกลิ่นดินระเหยกำเก็บผักตักน้ำลมรำเพยอบอวลเอยเคยเล่นเป็นอาจิณ เรือนหลังเก่าเสาผุทะลุฝารุงรังมุงหญ้าคาพิงผาหินปั้นตุ๊กตาค้าขายวัวควายดินปิ้งย่างขายของกินดินเหนียววาง วัยเตาะแตะแวะเวียนเขียนดินทรายวาดเด็กชายเด็กหญิงลบทิ้งว่างรูปไม่สวยมวยผมจุกคลุกฝ....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 5 เมษายน 2551
"......เจ้า.....!"
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 78 , 13:24:00 น.  
พิมพ์หน้านี้

ห้วงลึกตกผลึกใน ๑สายน้ำลำรางทางชีวิตมวลมิตรภาพงามวาบหวามฝันคล้อยเคลื่อนเดือนปีดวงชีวันกลางกั้นยาวไกลในชีวิต คืนวันใหม่เก่ารูปเงางจันทร์สายนั้นทอดยาวราวสถิตท่องธารด้านใดในวิกฤตโสภิตด้านใดวาบไหวงาม เดินมาเท่าไหร่เอื้อมใกล้ถึงลึกซึ้งจึงใจวาบไหวหวามปีเดือนเคลื่อนคล้อยติดต้อยตามหลากหลามตามวัยตรึกไตร่ตรอง ล่วงธารย่านถิ่นแผ่นดินเกิดเตลิดเปิดโล่งจรรโลงผองท่องจำคัมภีร์ฟ้าสีทองมัวหมองผ่านมาฤๅสามานย์ ห้วงในไหลห....

อ่านต่อ

กาเหว่าที่บางกอก..........?
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 71 , 07:18:32 น.  
พิมพ์หน้านี้

กาเหว่า กาเหว่าเจ้าปลุกเสียงทุกเช้าคลอเคล้าเสียงส่งจากกรงขังเสียงเจ้าเหงาป่าพะว้าภวังค์เรือนรังยังคงพงหนามเมือง นกเลี้ยงเสียงปร่าป่าคอนกรีตร้องกรีดเสียงเร้าบอกเล่าเรื่องไพเราะเสนาะนับเนืองเนืองนับเนื่องเนิ่นนานเช้าผ่านมา นกเมืองเรืองรองต้องกรงขังพะว้าภวังค์ว้าเหว่เสน่หาฟากฝั่งหลังบ้านย่านชายคาเรือนไพรใช่ป่าอาศัยรัง เช้าชื่นตื่นแว่วเจื้อยแจ้วเสียงสำเนียงงดงามปลุกความหวังเสียงเจ้าเร้าเร่งบทเพลงฟังกำลัง....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 3 เมษายน 2551
...........ปรโลก........
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 93 , 05:57:59 น.  
พิมพ์หน้านี้

ปรโลกโศกตายเป็นทรายหนึ่ง ลมบรรเลงเคว้งคว้างระหว่างทิศกระจิริดธุลีฝุ่นคลีผงเศษเม็ดทรายหมายรู้อยู่ดำรงทรนงอ่อนโยนผาดโผนลม วันเวลาท้าทายผองถ่ายเทร่วมรอนแรมร่อนเร่ผเสผสมเกลื่อนกลิ้งก่ายอายอวดก้อนกรวดกลมพัดพลิ้วพรมลิบลิ่วทอดทิวภู ชีพหนึ่งหมายทรายก่อพอลอดเล็ดเพียงหนึ่งเม็ดเกล็ดกองฤๅมองหรูทรายน้ำบ่อพอซึมซับกับฤดูเพียงเม็ดเล็กเล็กสู่ลมเป็นพรมทราย เพียงเม็ดแทรกแตกบิ่นเซาะหินผาทางน้ำมามาดแม้นธารแสนสายรอรองรับส....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 2 เมษายน 2551
..............ไม่รู้ดับ....!!!
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 77 , 11:21:22 น.  
พิมพ์หน้านี้

รสนิยม เพิงพักพิงหญิงชายคล้ายกับว่าเรือนชานม่านชายคาจินตนาฝันฟ้าน้ำค้างกลางใจอาศัยกันเธอและฉันนั่นต้องมีสองเรา ชีวิตคู่ดูช่วงฉากลวง-จริงป้องปิดเปิดเพริศพริ้งพักพิงเหงาจากน้ำใจน้ำคำภูมิลำเนาฉากรูปเงาเปล่าเปลี่ยวใจเดียวกัน รักกันอยู่รู้เห็นเป็นเช่นนี้แต่งแต้มเงาชีวิตแซมสีสันในไออุ่นสุนทรีย์ดวงชีวันกับคืนวันฝันใฝ่ไม่เปลี่ยนแปลง เบื้องหลังฉากหากว่าตรึงตราใจรักอยู่ใกล้ฤๅไกลไม่แปลกแปร่งริรักมักหลอกล่อส่อสำ....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 1 เมษายน 2551
กวีกัผีเสื้อ
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 86 , 17:23:07 น.  
พิมพ์หน้านี้

บทกวีในผีเสื้อ วูบไหวในสายตาแสนล้าอ่อนฝูงภมรผีเสื้อโอบเอื้อฝันฉิวโฉบเฉี่ยวเปลี่ยวแปลกแหวกว่ายวันสีสันอัญมณีโลกลีลา งามเอยงามครามฟ้าลดาสีผีเสื้อคลี่ปีกสวยด้วยเสน่หาดอกไม้สวยย้วยย้ายขอบชายตาโบยปีกบางขอบฟ้าวิลาวัลย์ วูบไหวในระลอกดอกเมฆาโลกลีลาอัญมณีหลากสีสันโอบโฉบเฉี่ยวเลี้ยวละดวงตะวันพลัดพรากฟากฝั่งฝันเอื้ออัญชลี วะวับวิบพริบพร่างหน้าต่างโลกลีลาโบกแต้มแต่งสอดแสงสีปลาบปลื้มปริ่มอิ่มเอมเปรมฤดีบทกวีในผีเส....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 29 มีนาคม 2551
ตองเสียสาว!!
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 121 , 07:52:06 น.  
พิมพ์หน้านี้

สาวใบตองในร่องสวนแดดเช้าอ้าวอบตรลบอวลแสงสรวลลอดส่องละอองแสงระบายรุ้งรุ่งอีกปีกแมลงแต้มแต่งแก้มนวลสวนใบตองฟ้าอ่าโอ่อวลสวนดอกไม้อาบไล้อารมณ์สายลมล่องรำไรใบกล้วยสวยสีทองกลั่นกรองร่องทางน้ำค้างพราวร่องสวนชวนมองท่องร่องน้ำแดดร่ำรำไรใบตองสาวดอกไม้ใบตองผุดผ่องราวยั่วย้อมหอมผ่าวเจ้าสาวใบวิบวับจับจีบแก้มกลีบนวลแสงสรวลลอดส่องมองไสวแดดบ่ายคล้ายว่าโรยราไรกวัดไกวใบตองลอดส่องดินแสงแสดแดดไอตัดใบตองข้าวเหนียวห่อรองอ....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 27 มีนาคม 2551
โศลกโคลง
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 97 , 06:55:45 น.  
พิมพ์หน้านี้

 ฝากใจในโศลกโลก                                                                                                                จักรวาลหว่านดอกไม้       หอมกวีต้อยต่ำจึงบัตรพลี           โลกรู้เกิดดับก่อนวิถี                ปรโลกเพื่อภพชาติหน้ากู้            สู่ฟ้าสรวงสวรรค์ ฝันทุกชาติเชื้อเพื่อ           วรรณศิลป์ประดับโลกแผ่นดิน         แผ่นน้ำลัดเลาะแผ่นผาหิน          เย็นซ่านผุดแผ่กระแสล้ำ        ....

อ่านต่อ