• ปากกาศรีบูรพา
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-11-21
  • จำนวนเรื่อง : 172
  • จำนวนผู้ชม : 15974
  • จำนวนผู้โหวต : 39
  • ส่ง msg :
ความใฝ่ฝันแสนงดงาม
ความฝันของกวี
Permalink : http://www.oknation.net/blog/kittika
วันพุธ ที่ 30 มกราคม 2551
วันนี้วันพระ
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 84 , 19:52:19 น.  
พิมพ์หน้านี้

                      แสงดาวแห่งศรัทธา ดาวดวงใดเด่นด้วย          มืดดำดำดิ่งดับดาวดาษ-           ดื่นด้อยด้อยคืนค่ำโคมคำ            เจิดแจ่มแจ่มเนิ่นนานโน้นน้อย     หนึ่งดาว ดาววอมแวมว่ายเวิ้ง          วับหายหายแห่งห้วงเหินหาว      ห่อหุ้มหุ้มผุดโผล่ผันผาย           ผุดผ่องผ่องส่องแสงสร้างสุ้ม       สุกหาว  หาวพราวพร่างพร้อยเพิ่ง     เดือนเพ็ญเพ็ญทุกข์สุขร้อนหนาว     ค่ำเช้าเช้าสางไป่รู้เห็น    ....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 29 มกราคม 2551
คารวะพณฯ ท่านนายกรัฐมนตรี
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 92 , 17:08:30 น.  
พิมพ์หน้านี้

เสี่ยงสาสน์ เสี่ยงสาสน์มาคารวะท่านเป็นรัฐบาลบ้านเมืองรุ่งเรืองศรีจึงเสี่ยงสาสน์มาสมานไมตรีเถิดจงมี อายุวรรณะ สุขพละ ค่อยค่อยตะล่อมกล่อมเกลาเก็บกวาดฝุ่นเถ้ามูลขยะค่อยลดปลดเปลื้องเมืองนะเอะอะมะเทิ่งเบาเบา รู้ว่านายกปากร้ายไม่วายหาหัวใส่เหาอำนาจอย่าหลงมัวเมาแบ่งเราซ้ายขวาพิฆาต ขอบคุณนายทุนเงินด้วยส่งส่วยช่วยยึดหัวหาดขี่หลังเสือเมื่อนั่งอาสน์อำนาจอาจแว้งกัดคอ ขอบคุณฟ้าดินปฏิวัติจ้านจัดสมัครนายกหนอขอบคุณป....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 27 มกราคม 2551
เช้าๆวิ่งออกกำลังกายไปชมนก
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 87 , 20:34:53 น.  
พิมพ์หน้านี้

            นกสีเหลือง เจ้านกน้อยคล้อยบินจากถิ่นไหนฟากฟ้าไกลลัดฟ้าหรือป่าเขาเยือนยั่วเย้าเช้าค่ำภูมิลำเนาจับหงอยเหงาเข้ามาในป่าเมือง เกาะกิ่งไกวไม้แมกดูแปลกถิ่นโบกโบยบินถิ่นนั้นหรือฝันเฟื่องหันหน้าหลังภวังค์มลังเมลืองนานนับเนื่องนกเถื่อนคล้อยเคลื่อนไป เมืองใช่ป่าอาศรมภิรมย์รื่นตระหนกตื่นคืนวันอาจหวั่นไหวข้าเล่าเรื่องเมืองใช่เมืองเรืองไรเกาะกิ่งไม้ไหวสั่นเมืองปั่นป่วน เมืองคนสร้างบางปีกเร้นหลีกหนีไปอย....

อ่านต่อ

แนะนำหนังสือ คอการเมือง คอกวี
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 101 , 14:57:10 น.  
พิมพ์หน้านี้

          สัญญาประชาคมหลักสิทธิทางการเมือง มนุษย์เกิดมาเสรี  แต่เขาถูกพันธการอยู่ทุกหนทุกแห่งผู้เชื่อว่าตนเป็นนายคนอื่นกลับเป็นทาสเสียยิ่งกว่าข้าพเจ้าไม่ทราบ  จะทำให้การเปลี่ยนแปลงนี้ถูกต้องตามกฎหมายได้อย่างไร?  ข้าพเจ้าเชื่อว่าตอบคำถามนี้ได้ “เมื่อประชาชนถูกบังคับให้เชื่อฟัง  เขาก็เชื่อฟัง  เขาย่อมทำดีแล้วแต่ทันทีที่เขาสามารถสลัดแอกทิ้งไปได้  เขาก็สลัดมันทิ้งเขาทำได้ดียิ่งขึ้น  เพราะเป็นสิทธิ์ที่เขา....

อ่านต่อ

เสาร์..เมา รัก หักดิบ
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 129 , 06:23:43 น.  
พิมพ์หน้านี้

เมรัยรักหนุ่มสาว รสของเหล้าเงารักประจักษ์แล้วดื่มหนึ่งแก้วโอบอุ้มเนื้อนุ่มผ่าวหอมผมเผ้าพะเน้าพะนอคลอคราวจูบหนุ่มสาวผ่าวอุ่นกรุ่นเมรัย กลิ่นรสเหล้ารสรักหอมหมักนานกว่ารสหวานขมขื่นกลมกลืนไซร้ดื่มรสเหล้าเมารักพิงพักใจแก้วเก่าใหม่ในเหล้ารูปเงารัก ผิวนุ่มสาวผ่าวอุ่นละมุนหอมดื่มดมดอมหอมกรุ่นแนบหนุนผลักน้องหนั่นเนื้อเอื้ออายหรือง่ายนักซบหนุนตักรักน้องประคองแล้ว ไม่เมาเหล้าเหงาใจไม่เว้นว่างแนบนวลปรางจูบพรางแม....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 26 มกราคม 2551
ไฟไหม้ฟ้าแล้ว
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 68 , 21:22:03 น.  
พิมพ์หน้านี้

 ไฟไหม้ฟ้า ฟากฟ้าตะวันตกนกร้องไห้ไฟลุกไหม้ดาวตกนกเหน็บหนาวผีพุ่งไต้พุ่งร่วงดอกดวงดาวเส้นขอบฟ้าขีดขาวรวดร้าวไร ไฟไม่ไหม้ในฟ้านภากาศแสงทอวาดวาบปลุกโชนลุกไหม้ลิบลับลิบพริบพร่างพราวส่งข่าวใดมืดมิดไปเป็นเช่นนี้ราตรีคาว ดาวหนึ่งดวงร่วงตื่นพริบหมื่นแสนประกายปลาบเปล่งแดนสรวงแห่งห้วงหาวโรจน์เรืองรองท้องฟ้าพริบพร่าพราววงแวววาววิบวับวาบวับวิบ หากไหม้ฟ้าอาเพศเทวษทุกข์ไหม้เพื่อปลุกคนหนึ่งจนถึงสิบเป็นร้อยพันหมื่นแ....

อ่านต่อ

เกิดมาได้ลืมตาดูโลกแสนโชคดี
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 108 , 08:59:00 น.  
พิมพ์หน้านี้

ทิพย์ตะวันวสันต์ฤดู ทิพย์รพีพรรณรายระบายฟ้ากลีบเมฆาแต้มแต่งสอดแสงสีดอกเช้าค่ำร่ำร่ายลายวารีเพียงรพีพรมพรำเรืองรำไร งามฟ้าร่ายลายกนก-ยกกลีบเมฆปลีกวิเวกเมฆหมอกดอกไสวลายกนก-นกบินโฉบกลิ่นไอหอมดอกไม้สายรุ้งบำรุงเรอ กลั่นอุทก-ตกฟ้าวลาหกสะท้านทกร้อนรุ่มมรสุมเพ้อฝนซัดส่ายพรายพรรณพลันละเมอน้ำตาเอ่อฉ่ำหล้าวิลาวัณย์ งามของฟ้าของน้ำบำรุงโลกสุขหรือโศกโบกฤดูสู่วสันต์มืดพยับวับวิบทิพย์รพีพรรณชั่วนิรันดร์พรรณรายแห่ง....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 25 มกราคม 2551
ไฉนเล่าเราทำสวนอักษรกันทั้งนั้น
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 75 , 21:40:54 น.  
พิมพ์หน้านี้

คนทำสวนอักษรดอกไม้ ปลูกรักปลูกศรัทธาเตรียมกล้าหว่านนั้นเนิ่นนานสังคมอุดมหอมนานวันคืนชื่นชมดอกดมดอมเพียบพรั่งพร้อมแก่กล้าคุณค่าคน ต้องตระเตรียมเจียมตัวคนหัวเราะปลูกหว่านเพาะสิ่งใดในแดดฝนปลูกคำหวานงานซึ้งจึงอดทนปลูกรักต้นดอกไม้ไว้ชวนชม ต้นที่ปลูกลูกไม้หล่นไกลต้นอาจผ่านพ้นไม่เห็นเหยียบเล่นข่มต่ำติดดินสิ้นกล้าติดอาจมหรือปลิวลมพัดสะบัดกระเด็น ปลูกอักษรตอนกิ่งยิ่งเนิ่นนานกว่าจะหวานจะสุกปลอบปลุกเห็นใจทะนุถน....

อ่านต่อ

เป็นอย่างนี้แหละชีวิตน่าอิจฉา
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 66 , 08:47:31 น.  
พิมพ์หน้านี้

            ผีเสื้อเถื่อน มกราพาหันเหเสน่ห์ซึ้งปีเดือนวันนับหนึ่งถึงอีกหนวนว่ายเวียนเปลี่ยนแปลงแสดงตนพบผ่านพ้นวันวารเนิ่นนานปี มกราคมลมหนาวราวพัดผ่านเห็นอีกด้านชีวิตทิศวิถีฝั่งสายน้ำเวลาและวารีน่านนทีที่เติมเต็มข้นเข้มมา ที่แน่แน่แท้ซึ้งริมบึงนี้วันเดือนปีเรี่ยวแรงแสวงหาชีวิตทิศทางอ้างว้างบางเวลาดวงนัยน์ตาเข้มแข็งเรี่ยวแรงใจ ถึงนับหนึ่งนับสองมองเริ่มต้นที่ผ่านพ้นผ่านพบสบสมัยเก็บเรื่องราวผ่าวร้อนแรมรอ....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 24 มกราคม 2551
พูดถึงโจรใต้อีกครั้ง หลังฆ่าครูดูอ่อนล้า
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 61 , 21:45:44 น.  
พิมพ์หน้านี้

โลกมืดเงา ๑ โลกใบเก่าเงานั่นฟ้าฟั่นเฟือนบ้านเมืองเปื้อนรกเรื้อแสนเหลือเข็ญชุมชนแยกแตกพล่านซ่านกระเซ็นครอบครัวกลัวลำเค็ญอยู่เช่นไร สังคมแยกแตกร้าวคนหนาวเหน็บตายบาดเจ็บปวดแผลมากแค่ไหนคงคับแค้นแสนห่วงทุกดวงใจฟอนไฟใต้คลื่นใต้น้ำขวานด้ามทอง ตกเป็นเหยื่อเนื้อเลือดแดงเดือดพล่านจ่อสังหารปรากฏสยดสยองปักธงหมายชายขอบคิดครอบครองประวัติศาสตร์ชาติต้องช้ำชอกชำระ๒โลกวันนี้สีเลือดแดงเดือดดุเพลิงลุกคุกรุ่นวุ่นหนักกักข....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 23 มกราคม 2551
เพราะกวีมีตาที่สาม
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 56 , 20:31:51 น.  
พิมพ์หน้านี้

                                                               กลีบตะวัน            กลีบตะวัน กลีบตะวันพลันร่วงผลิดาริกามืดรู้ว่างดงามวาบความหวังดอกดาวร่วงห่วงหาพะว้าภวังค์เพียงพลังเกิดก่อเต็มต่อตา ดอกดวงแดแรร่ายระบายเนตรรุจิเรขเหตุงามวาบหวามฟ้าละอองหมอกดอกหล่นหยาดชลนาชวาลาฟ้ารุ้งปลอบปรุงเปรอ ปุยเปล่งปลาบภาพเมฆอันเอกอุธุมเกตุเฉดสีรพีเสมอเธอและฉันพลันพบบรรจบเจอน้ำตาเอ่อดวงไฟในดวงดาว ตะวันเหเรรวนเปล่าป....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 22 มกราคม 2551
ละคร นิยาย เรื่องสั้น กวี ความจริงกับความฝัน
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 45 , 22:17:17 น.  
พิมพ์หน้านี้

 โอ้...นางฟ้า นักเขียนหนุ่มรุ่มรวยชื่นชวยเช้าปากกาจดโครงเค้าเล่าเรื่องสั้นจวบดึกดื่นคืนค่อนก่อนตะวันก่อนไก่ขันวันโผล่โพล้เพล้ลง กระดาษวางว่างเปล่าจรดเช้าสายวรรคสุดท้ายคล้ายจะสมประสงค์ทบทวนท้อต่อเติมคำจำนงเว้นวรรควงปล่อยไว้ต่อใหม่วัน เรื่องมีว่าข้าเล่นเป็นพระเอกนิยายเสกเหาะเหินเหมือนเกินฝันเรื่อยเรื่อยร่ำรำเพยจูบเย้ยจันทร์เหล่าคนธรรพ์อิจฉามันตาร้อน เป็นมนุษย์สุดวิเศษวิโสมันอวดโอ่โอ้โลมเล้าอัปสรแสนรุ่ง....

อ่านต่อ

โปรดฟังอีกครั้ง...ทักษิณ
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 63 , 12:00:03 น.  
พิมพ์หน้านี้

แสนธรรมดา จะกระฉอกออกมาทว่าล้นกระแทกท้นกระเทือนลั่นเลือนไหลอาจเป็นคำเป็นน้ำธรรมดาไปแปดเปื้อนใครไพเราะวิเคราะห์เอง จะกระโชกกระชากสำรากออกมองภายนอกภายในใช่ข่มเหงดวงดาวเดือนเลือนลับยังดับเพ็งใช่อวดเก่งเบ่งกล้ามงดงามนั้น วิญญูรู้รุกรับกับสรรพสิ่งโลกความจริงอิงอยู่กับคู่ฝันสูงหรือต่ำธรรมดาแสนสามัญตะวันยังขึ้นลงหรือตรงเวลา ที่ผ่านพบประสบหรือหลบเร้นสิ่งที่เห็นเป็นอยู่ดูประสาดีชั่วจูงสูงต่ำแสนธรรมดาเพียงแต่ว....

อ่านต่อ

ข่าว...นักเขียนหนุ่ม
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 50 , 09:18:30 น.  
พิมพ์หน้านี้

นักเขียนหนุ่ม ผ่านพบจบมาสวยนักเขียนหนุ่มรุ่มรวยอักษร กลอน เรื่องสั้น นิยายชีวิตดังนิยายขายได้ไม่ได้นั่นนี่ชีวิตค่าใช้จ่ายเพื่อนน้ำหมึกรู้สึกสิ้นหวังกับความหวังพะว้าภวังค์ โทรมาพอมีตังค์บ้างไหม?หัวใจแทบสลายคล้ายๆกับว่าชะตากรรมนักคิดนักเขียนมิแปรเปลี่ยนเป็นเงินเลี้ยงปากเลี้ยงท้องอิ่ม “รู้ๆ อยู่อาชีพเขียนหนังสือ”จะมีหรือสักกี่คนหลุดพ้นบินบนเพดานสูงได้แล้วรอดตลอดรอดฝั่งโอ้...มิตรสหายเอ๋ยเราเคยช่วยเคยช่วย....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 21 มกราคม 2551
เปิดประเด็น...มนุษย์ดาวอังคาร
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 57 , 20:41:16 น.  
พิมพ์หน้านี้

 มนุษย์ดาวอังคาร อันนินทากาเลเหมือนเทแกลบไม่ปวดแสบเหมือนแหนบถอนแถบขนต่างตัวตนทุกข์สุขมีทุกทุกคนถึงจะบ่นจะว่า...วาทะคม มนุสสากาเลบล็อคเนชั่นอ่านทุกวี่ทุกวันหมั่นหมักหมมตัวปัจเจกเอกอุมากอุดมชอบชื่นชมคนเขียนแวะเวียนดู ใครใคร่เขียนเวียนไปเปิดไฟคอมฯประณตน้อมเปรื่องปราดปราชญ์ทุกผู้ถึงไม่เขียนเวียนอ่านเนิ่นนานอยู่ไม่รับรู้ไม่เม้นท์ไม่เป็นไร ชุมชนคนบนโลกอินเตอร์เน็ทมีทีเด็ดเคล็ดลับยอมรับไหม?ถึงต่างด้าวชาวนาห....

อ่านต่อ

ไม่จำเป็นกวี.........
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 63 , 17:38:58 น.  
พิมพ์หน้านี้

ไม่จำเป็น กวีไม่จำเป็น!กาพย์  กลอน  โคลง  ฉันท์  ร่าย....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 20 มกราคม 2551
ผมอยากให้สมัคร...เป็นนายกฯ
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 82 , 19:18:02 น.  
พิมพ์หน้านี้

เมนูเด็ดเป็นลูกกลอน ผมอยากให้สมัครเป็นนายกฯชิมกระดกซี่โครงไก่ต้มฟักเสร็จชมพู่จะดูดีมีราคาทีเด็ดเย้ยหมกเม็ดกับจมูกใครบางคน สัตว์เลี้ยงน่ารักเป็นแมวเหมียวพวกสื่อหนังสือเสียวหลังสับสนบางสื่อหนังสือพิมพ์โทรทัศน์บ่นรวมหัวกันบ่นจนไม่สัมภาษณ์ แผงพระเครื่องเฟื่องฟูจะดูดีเช่าซื้อพระไพรีพินาศแม่ค้าแม่ขายปากตลาดอนุญาตสมัครบ่นไปชิมไป คำถากถางเปรียบเปรยเย้ยสนุกจะมีกุ๊กเป็นนายกยกชิมให้เช้าเช้าซื้อข้าวของมองนายกฯไป....

อ่านต่อ

จดหมายถึงสมัคร...หลักอารยะประเทศไทยใช่เมืองหลวง
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 96 , 07:43:10 น.  
พิมพ์หน้านี้

           หลักอารยะประเทศ ในคำถามตามตอบก้มกอบเก็บจิกปลายเล็บเจ็บจำจรดตำหนามซิบเลือดไหลใจว่าพยายามกุมมือถามหัวใจเจ็บไหมมือ มือเป็นมือหรือนิ้วบาดผิวเจ็บแค่ปลายเล็บเจ็บยอกช้ำชอกหรือดีและชั่วตัวตนค่าคนคือใจยึดถือความจริงสิ่งดีงามมือเปล่าเปลี่ยวเรี่ยวแรงแสวงหาจับไขว่คว้าบ่าไหล่แบกใส่หามมือนั่นใครไขว่คว้าพยายามกำหมัดถามชีวิตสิทธิ์เสรี มือของใครไพล่หลังซ่อนบังดาบรอยเลือดอาบความรักเชือดศักดิ์ศรีกระเหี้ยนหือ....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 19 มกราคม 2551
เวลากาแฟ
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 51 , 08:04:18 น.  
พิมพ์หน้านี้

เวลากาแฟ อารมณ์กาแฟบางแง่มุมอ่อนนุ่มบางทีครีมสีขาวละเลียดดื่มด่ำคุ้นคำคราวจิบราวอรุณละมุนเช้า ถ้วยเก่าเช้าช่วยระรวยรินกรุ่นกลิ่นกาแฟเข้มแก่เหงาสุขุมนุ่มนวลยั่วยวนเยาว์วันเก่าวันใหม่ชุ่มในคอ จิบหนุ่มชุ่มใจผ่านวัยมานุ่มกาแฟแก่ขมอารมณ์หนอหวานเค็มเข้มข้นคนคนคลอคนต่อวุ่นวายคลับคล้ายคน หนุ่มสาวาพราวแพรวผ่านแล้ววันสีสันเติมเต็มขาวเข้มข้นกาแฟคนทั่วต่างตัวตนทั่วท้นคนคืนเพียงพื้นเพ อารมณ์กาแฟแก่เช้าชื่นเช้าตื่....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 18 มกราคม 2551
อาลัย...ศพดอกไม้
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 64 , 11:21:58 น.  
พิมพ์หน้านี้

           ธารตะวัน เธอยังยั่วยังเย้ารูปเงาฝันพันธะธารตะวันดอกนั่นฉายเรื่องสั้นนั่นกวีมีนิยายกำซาบกายว่ายเวียนมิเปลี่ยนแปลง ฉันอวลอุ่นอื่นอื่นอีกหมื่นแสนไม่เหมือนแม้นกวีคลี่คลายแสงฝูงผีเสื้อเอื้อภู่ผึ้งถึงแมลงดมดอมแบ่งกลิ่นหอมดอกไม้นี้ เธอตะวันพรรณรายกำจายกลิ่นดอกแดดดิ้นสิ้นแรงสาดแสงสีแม้นมอดม้วยด้วยแดงแสงสุรีย์หอมกวีคลี่คลายมิวายลง ฉันขอบคุณอุ่นไอในอรุณหวนหอมกรุ่นตะวันดุจฉันหลงเช้าชวยชื่นคืนชัดอัสดง....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 17 มกราคม 2551
ขออภัยในคืนนั้นที่มืดไป
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 89 , 09:44:53 น.  
พิมพ์หน้านี้

            *ปีกหนุ่มสาว ที่ที่ยืนหมื่นลี้                        ชีวิต                ที่ที่ไกลสุดจิต                        ที่ใกล้                ที่รักที่ใจคิด                           ฝันใฝ่สูงส่งฟากฟ้ากั้น                  ไป่ถึง พึงเห็นเป็นอยู่นี้                  ไกลแสนเดินดุ่มใดดินแดน                สุดซึ้งเห็นหรุบหรู่หวงแหน        พริบพร่าง             รักกว่ารักฟ้าทึ้ง                    ....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 16 มกราคม 2551
เพราะครูคือเรือจ้าง
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 91 , 04:23:29 น.  
พิมพ์หน้านี้

             เรือจ้าง ร  เรือเมื่อเป็นเรือจ้างเปรียบครูอ้างว้างทางหนส่งข้ามฟากฝั่งยังพ้นเป็นตัวเป็นตนศิษย์รัก ครูอยู่ที่เก่าเฝ้าฝั่งกระทั่งไม้แจวพายหักจะมีกี่คนรู้นักรู้จักรู้แจ้งแห่งครู คือครูผู้อื่นชื่นชมหอมห่มชมด้วยสวยหรูชีวินวิญญาณวิญญูครูปูชนียบุคคล ร  เรือเมื่อเป็นเรือจ้างเปรียบครูอ้างว้างทางหนส่งข้ามฟากฝั่งยังพ้นเป็นตนเป็นตัวชั่วดี ROR-REUA (a Boat), standing for the ferryboat of the good will....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 15 มกราคม 2551
ฆ่าตัดคอทหารอีกแล้ว
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 59 , 18:34:02 น.  
พิมพ์หน้านี้

 พระจันทร์สีเลือด รักกันอยู่ขอบฟ้า                      เขาหลวงตาต่อตาดาวดวง                      สุดซึ้งทะลุเมฆเสียดสรวง                 ละฝั่งใจต่อใจเงียบอึ้ง                       ส่งให้แสนหวาน นรกานต์จ่อมน้ำ                      ใจเหือดพันธุ์เผ่าสืบสายเลือด                รากเหง้าผิดแผกแผ่ผันเผือด                   เลือดต่าง  สีฤๅสันติภาพโอบเช้า                     ค่ำแล้วฤๅไฉน ไฟแลบควันค่ำเช้า  ....

อ่านต่อ

วรรณกรรม
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 68 , 14:07:38 น.  
พิมพ์หน้านี้

                                                                                      โลกวรรณกรรม กรอบเกรอะกรังหนังสือหยิบรื้อค้นขาดยับย่นบนปกเรื้อรกหัวหนังสือเล่มเข้มข้นต่างตนตัวกองเกลือกกลั้วเกลื่อนกล่นกานท์กลกลอน หนา-บางจัดคัดเลือกกระเสือกกระสนต่างตัวตนกล่นเกลื่อนเลือนอักษรกรอบเกรียมเก่าเท่าไรใจอาวรณ์แต่ละตอนละบทงดงามคำ เล่มเล็กเล็กเก่าเก่าเท่าอายุรอยปะปรุทะลุทะลวงระส่ำอักษรซีดขีดเส้นเป็นสีดำเหมือ....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 14 มกราคม 2551
โอ้...กวี
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 43 , 21:36:14 น.  
พิมพ์หน้านี้

สุรา  นารี  กวี พอทีที่ว้าเหว่ซวดเซรักดื่มเมาหนักเมรัยในวิถีดื่มด่ำดุสุราคบนารีย่ำราตรีปวดร้าวแสนยาวไกล ร่ำสุรานารีมากมีเพื่อนราตรีเหมือนมึนเมาเช้าวันใหม่หนึ่งราตรีที่ผ่านหรือนานไปหัวใจในซีกด้านอีกนานยาว อีกกี่จอกกี่แก้วแล้วยกจิบอมฤตทิพย์กวีฝันสีขาวดับอารมณ์ขมขื่นคืนไร้ดาวเหน็บหนาวหลบซบหลับในคลับบาร์ ดื่มเหล้าเคล้าอารมณ์ขื่นขมเทภาพจริงลวงยิ่งเล่ห์สาวเสน่หางามราตรีสีเขียวงามเรียวตาแสงระย้าระยับขลับนวล....

อ่านต่อ

วันครูเพราะมีครู
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 68 , 09:13:25 น.  
พิมพ์หน้านี้

                                 แด่...คุณครู คำครูพรูพรั่งพริ้ง                 พราวเห็นคำหนึ่งแตกประเด็น           ช่วยชี้คำคำหนึ่งเคี่ยวเข็ญ             ปราดเปรื่องสุ  จิ  ปุ  ลิ  นี้                          แก่นแท้หลักสอน รอนแรมเรียนร่ำรู้                ศาสตร์ศิลป์จิตแจ่มเจิดใจจินต์                เปี่ยมล้นยังยกย่องยลยิน                    ปรโลกเติมแต่งตนเติบต้น               ผ่องแผ้วผ่าเผย    ....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 12 มกราคม 2551
นานไหมไฟจะดับ
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 54 , 21:14:40 น.  
พิมพ์หน้านี้

ดวงไฟในดวงตา ดวงไฟในดวงตาจึงฆ่าเข่นใต้ร่มเย็นเป็นไฟไหม้กระแสสงครามยามสิ้นชาติขลาดอ่อนแอเปิดบาดแผลแผ่ลามด้ามขวานทอง ประทุปะทะประกาศผงาดศึกแผลยิ่งลึกสาหัสฝีกลัดหนองพุทธ คริสต์ อิสลามน้ำตานองพี่น้องทองแผ่นเดียวกลมเกลียวกัน สลดเผือดเลือดเนื้อเหยื่อไฟใต้ดวงไฟในดวงตาแววอาถรรพณ์แสนสาหัสขัดแย้งแบ่งชนชั้นเธอและฉันอยู่ในโลกใบเดียว โลกใบเดียวเคี่ยวเข็ญการเข่นฆ่าโอมพญายมข่มแส้ฟาดแลเหลียวเมืองประเทศเขตแดนแสนเปล่า....

อ่านต่อ

ความสุขอยู่ที่ใจ
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 66 , 07:57:34 น.  
พิมพ์หน้านี้

            เพิ่งลงเรือเมื่อจอดแจว เผชิญโลกเกินไปใช่ไหมนี่ทุกนาทีที่สุดจุดมุ่งหมายเดิน-รถ-เรือเหลือล้นทุรนทุรายปาดเหงื่อหยาดสุดท้ายทุรายทุรน เนิบเช้ากระตือรือร้นทุกหนแห่งย้อนรอยเช้าค่ำแลงทุกแห่งหนฉุกคิดวันผันผ่านที่ทานทนก้าวย่างบางทีด้นที่ทนทาน เผชิญโลกเกินไปใช่ไหมเล่าแสงแรกแรเงาเช้าใหม่ไก่ขับขานใช่ไหม!ใจเผชิญโลกเนิ่นนานคืนวันผ่านหวานแว่วลืมแล้วใจ ใจคิดแวบแป้บผ่านดูด้านเดียวแสนเปล่าเปลี่ยวแรมรอนแสนอ่....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 11 มกราคม 2551
วันเด็กวัยเด็กหายไปแล้ว
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 72 , 19:23:38 น.  
พิมพ์หน้านี้

ใครขโมยโบยโบกโลกเด็กไป กลางทุ่งโล่งโรงหนังนั่งกลางแปลงมะขามคั่วตัวแมลงซื้อแบ่งขายปูเสื่อจองน้องนุ่งมุงมากมายหนังหยุดฉายขายยาชูกำลัง กินขนมนมเนยเปิดเผยตองโฆษกร้องขายยาด้านหน้าหลังพวงอ้อยควั่นมันทอดเคี้ยวกรอดดังลุกเดินนั่งเปลี่ยนที่เล่นตี่จับ มอมแมมเปื้อนเหมือนหนังนัดสั่งหมายเล่นขี่ม้าขนย้ายคล้ายฉากสลับขี่ม้าโย่งส่งเมืองปลดเปลื้องรับเป็นตำรวจสายลับจับผู้ร้ายทลายโจร หนังกลางแปลงแหล่งล้วนสรวลสนุกผ่อนคลาย....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 10 มกราคม 2551
กวีอยู่ที่ใจ
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 53 , 09:35:42 น.  
พิมพ์หน้านี้

เหมือนหน้าที่กวีต่อวิถีโลก ดั้นด้นกลอนค่อนขอดกอดฝันหวานฤๅคัดค้านประท้วงปวงปัญหาสุขทุกข์เศร้าเปล่าเปลี่ยวกลอนเยียวยาชื่อลงหน้ากวีมีประจำ กวีนี้รู้หยั่งดินฟ้ามหาสมุทรสูงถึงสุดฟากฟ้าลงมาต่ำย่ำติดดินวิญญูคู่คุณธรรมดูดื่มด่ำดาวดวงสรวงนรก แทบบรรลุธุลีกวีเห็นนั่นเฉกเช่นวิถีแห่งวิหครักจักรวาลหวานทิพย์งานหยิบยกเห็นเดือนต่ำดาวตกนกร้องเพลง เลือดขึ้นหน้าฆ่าเข่นเห็นอธรรมใครเหยียบย่ำสังคมกดข่มเหงปลายปากกาอาวุธสุดบ....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 9 มกราคม 2551
บ้านหลังใหม่ในคืนวันเช้า
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 48 , 08:28:21 น.  
พิมพ์หน้านี้

                     พระจันทร์เสี้ยวพระจันทร์เสี้ยวเกี่ยวฟ้าดาราจักรฟ้าห่มวักราตรีจันทร์สีขาวโดยดายเดียวเปลี่ยวดูไร้หมู่ดาวใกล้รุ่งพราวแพรวแววแสงแห่งทิวาพู่กันเมฆเสกฟ้าทาสีทองสีเงินยวงร่วงรองเรืองท้องฟ้าแสงสุดท้ายคล้ายจันทร์กลั่นน้ำตาก่อนหลับงีบกลีบเมฆาลับลาเงาตะวันพลันเมลืองมลังสาดรังสีเช้าใหม่นี้โค้งคุ้งทอรุ่งเช้าเก็บกลางคืนตื่นรู้เป็นคู่เราบอกเรื่องเล่าเปล่าเปลี่ยวเสี้ยวแรมจันทร์ฟ้าสีดำกล้ำกลืนคืน....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 3 มกราคม 2551
ดอกเมฆอาลัยสวรรคาลัย
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 108 , 20:21:40 น.  
พิมพ์หน้านี้

           ดอกเมฆอาลัยสวรรคาลัย  ดอกเมฆเสกดอกรักจักรวาลไกวกิ่งก้านนานเนิ่นหาวเหินหนอทะลุยอดกอดเกยงอกเงยพอแตกตุ่มต่อหยั่งรากเกิดจากดิน ทว่าดินดีน้ำชุ่มชอุ่มเขียวฟ้าดินเดียวดายแดกระแสสินธุ์ยากเข็ญนักอักโขเติบโตตฤณปลูกชีวินวิญญาณหว่านดอกไม้ ดอกชั้นช่อต่อยอดตลอดฟ้าขาวเมฆาผลิช่อลออไสวฟ้า ขาว ค่ำ  ดำ อมโพยมใบอาบโลมไล้ในหล้าองคาพยพ แผ่นดินผืนคืนค่ำดอกร่ำหอมมวลภุมรินดมดอมน้อมประสบผีเสื้อหอมกล่อมเห่โพล้เพล้พล....

อ่านต่อ