พิมพ์หน้านี้
|
กลีบตะวัน กลีบตะวัน กลีบตะวันพลันร่วงผลิดาริกา มืดรู้ว่างดงามวาบความหวัง ดอกดาวร่วงห่วงหาพะว้าภวังค์ เพียงพลังเกิดก่อเต็มต่อตา ดอกดวงแดแรร่ายระบายเนตร รุจิเรขเหตุงามวาบหวามฟ้า ละอองหมอกดอกหล่นหยาดชลนา ชวาลาฟ้ารุ้งปลอบปรุงเปรอ ปุยเปล่งปลาบภาพเมฆอันเอกอุ ธุมเกตุเฉดสีรพีเสมอ เธอและฉันพลันพบบรรจบเจอ น้ำตาเอ่อดวงไฟในดวงดาว ตะวันเหเรรวนเปล่าปรวนแปร สายกระแสประกายพรึกผลึกขาว กุมมือมั่นฉันเธอเผยอก้าว โลกร้อนหนาวผ่าวร้อนหรืออ่อนแอ แสงรัญจวนปรวนแปรรูปแรร่าย ประกายฟ้าประกายพรึกผลึกกระแส ตะวันเหเรรวนเปล่าปรวนแปร รูปเงาแรเรือนร่างพริบพร่างพลบ เรไรร่ำค่ำเช้ารูปเงารัก ฟ้าว่ายวักจักรวาลงานมหรสพ รักเราร้าวราวฟ้าลาจักรภพ องคาพยพพบพรากจากดวงดาว |
| << | มกราคม 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | ||
| 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
| 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 |
| 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | ||