พิมพ์หน้านี้
|
โลกมืดเงา ๑ โลกใบเก่าเงานั่นฟ้าฟั่นเฟือน บ้านเมืองเปื้อนรกเรื้อแสนเหลือเข็ญ ชุมชนแยกแตกพล่านซ่านกระเซ็น ครอบครัวกลัวลำเค็ญอยู่เช่นไร สังคมแยกแตกร้าวคนหนาวเหน็บ ตายบาดเจ็บปวดแผลมากแค่ไหน คงคับแค้นแสนห่วงทุกดวงใจ ฟอนไฟใต้คลื่นใต้น้ำขวานด้ามทอง ตกเป็นเหยื่อเนื้อเลือดแดงเดือดพล่าน จ่อสังหารปรากฏสยดสยอง ปักธงหมายชายขอบคิดครอบครอง ประวัติศาสตร์ชาติต้องช้ำชอกชำระ ๒ โลกวันนี้สีเลือดแดงเดือดดุ เพลิงลุกคุกรุ่นวุ่นหนักกักขฬะ เหยื่อถูกล่าปราชัยใครชนะ ผู้ล่าจะกดขี่กรีฑาทัพ คนแปลกแยกแตกหักเป็นฝักฝ่าย แบ่งขวาซ้ายระห่ำระส่ำสัป- ยุทธ์เข่นฆ่าทยอยลงย่อยยับ อดีตนับปัจจุบันหรือนั่นคน โลกวิกฤตพิษสงเหยื่อสงคราม ขาดความรักถักทอส่อสับสน ผู้บริสุทธิ์สุดช้ำชอกจำนน จึงเจ็บจนข้นแค้นเต็มแผ่นดิน ๓ เมืองใช่เมืองใช่บ้านกาฬวิบัติ อัตคัดพลัดพรากหวังมากทั้งสิ้น พลัดที่นาคาที่อยู่ที่อยู่กิน แดนดินถิ่นแหลมทองเจ้าของใคร ถึงที่สุดมนุษยชาติอนาถเศร้า เรื่องเก่าเก่าอดีตขีดลบไหม ? ง่ายงดงามความรักมรรคอภัย เพราะอะไรไม่ง่ายสบสายตา ใต้อ้อมแขนแสนล้าแสนว้าเหว่ โลกกลมกลมลมเห่แสนเหว่ว้า สิ้นแผ่นดินสิ้นชาติสิ้นศาสดา ชาติศาสนาสาวกตกต่ำยุค ! |
| << | มกราคม 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | ||
| 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
| 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 |
| 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | ||