พิมพ์หน้านี้
|
ไฟไหม้ฟ้า ฟากฟ้าตะวันตกนกร้องไห้ ไฟลุกไหม้ดาวตกนกเหน็บหนาว ผีพุ่งไต้พุ่งร่วงดอกดวงดาว เส้นขอบฟ้าขีดขาวรวดร้าวไร ไฟไม่ไหม้ในฟ้านภากาศ แสงทอวาดวาบปลุกโชนลุกไหม้ ลิบลับลิบพริบพร่างพราวส่งข่าวใด มืดมิดไปเป็นเช่นนี้ราตรีคาว ดาวหนึ่งดวงร่วงตื่นพริบหมื่นแสน ประกายปลาบเปล่งแดนสรวงแห่งห้วงหาว โรจน์เรืองรองท้องฟ้าพริบพร่าพราว วงแวววาววิบวับวาบวับวิบ หากไหม้ฟ้าอาเพศเทวษทุกข์ ไหม้เพื่อปลุกคนหนึ่งจนถึงสิบ เป็นร้อยพันหมื่นแสนสู่แดนทิพย์ ล้านดวงลิบลับโพ้นโชนแสงปลุก ปลุกเพื่อตื่นยืนหยัดสัจธรรม ขับสีดำล้ำเส้นขับเข็ญขุก รวมร่องรอยร้อยเรียงรรรเรียงรุก เพื่อดับทุกข์ดับโศกสุขโลกเรา แสงขลับฟ้าปรากฏแสนงดงาม ฟ้าเป็นฟ้าสีครามแทนความเหงา โลกสีฟ้าสีทองเรืองรองเงา ดับทุกข์โศกโลกเหงางามเงาโลก |
| << | มกราคม 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | ||
| 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
| 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 |
| 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | ||