• ปากกาศรีบูรพา
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-11-21
  • จำนวนเรื่อง : 199
  • จำนวนผู้ชม : 19855
  • จำนวนผู้โหวต : 41
  • ส่ง msg :
more
ความใฝ่ฝันแสนงดงาม
ความฝันของกวี
Permalink : http://www.oknation.net/blog/kittika
วันศุกร์ ที่ 29 กุมภาพันธ์ 2551
ดอก.......?????
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 201 , 19:25:04 น.  
พิมพ์หน้านี้

 ดอกเช้า เดินไม่ถึงหมื่นลี้                   ใจหายทางแห่งลูกผู้ชาย                 ทุกผู้พึงพบผ่านสุดสาย               ทางผ่านเกิดก่อกายกอบกู้                  ฝ่าข้ามขวากหนามฯ นิรนามไร้ชื่อ                        นามเสียงพบผ่านผูกพันเพียง            เท่านั้นตะวันต่ำเฉเฉียง                   ออกตกจากที่ราบสูงกั้น                   สุดสิ้นขุนเขาฯ เงาอดีตแห่งข้า                     มิตรสหายเกิดต่ำโคลน....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 25 กุมภาพันธ์ 2551
กวีตายแล้ว........!!!
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 203 , 20:50:19 น.  
พิมพ์หน้านี้

กวีตายแล้วกวีนิพนธ์มากคนอ่านคนบ้านเมืองนี้กวีหายวรรณกรรมวันนี้กวีตายแล้วประกาศขายชั่งกิโลสงสารบ้านเมืองคนเมืองนี้กวีตายแล้วจริงจริงอโห!นั่นแน่แห่แหนแสนใหญ่โตคนรักอักโข โอ้..กวี!....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 24 กุมภาพันธ์ 2551
วันศิลปินแห่งชาติ
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 204 , 20:11:02 น.  
พิมพ์หน้านี้

แด่...ศิลปินแห่งชาติศาสตร์ศิลป์ศิลปินแห่งชาติประกาศปราดเปรื่องเรืองศิลป์เชิดชูคู่ปราชญ์แผ่นดินจารึกผลึกทิพย์สิปปะงดงามคือศาสตร์คือศิลป์รวยรินกลิ่นด้วยสวยสะสืบสร้างทางมาคารวะสัจจะปรากฎงดงามงานเขียนเปลี่ยนโลกโศกเศร้าเปลี่ยนเหงาเปล่งปลาบวาบหวามเปลี่ยนทุกข์ปลุกโศกโลกตามรูปนามความรักถักทองานวาดปาดแปรงแกว่งไกวพลิ้วไหวในยิ้มอิ่มหนอเส้นสีลีลาท่ารอเติมต่อพอเต็มเข้มคมภาพถ่ายลายเงาเฝ้าถ่ายงามง่ายถ่ายตามงามสมธรร....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 23 กุมภาพันธ์ 2551
โปรดอย่าถามความรักคืออะไร!!!!.....
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 214 , 21:38:01 น.  
พิมพ์หน้านี้

ใช่! รักรักที่สุดสมมุติว่าสุดเกลียดจะให้เกียรติหรือรักหรือหักห้ามหวานขมขื่นคืนดีหรือหนีตามพยายามถามใจเหมือนไม่ลืมโปรดอย่าถามความรักคืออะไร?นิยามไว้สมมุติแสนสุดปลื้มไม่อยากถามความรักใครให้ยืมมาด่ำดื่มปลื้มไปในเดือนดาวความรักสร้างบางทีแตกมีหักใช่ความรักปักที่แต่สีขาวชมพูดูจืดไปใช่ยืดยาวเจ็บเปล่าเปล่าปวดร้าวราวว่าลืมใช่ความรักถักโศกโลกน่าอยู่รักเป็นอยู่เช่นไรจะไม่ปลื้มเมื่อเห็นเป็นเช่นนี้ไม่มียืมจำด่ำดื....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 22 กุมภาพันธ์ 2551
ดีไหมจะไม่เขียน.....!!!!
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 190 , 23:06:47 น.  
พิมพ์หน้านี้

จะไม่เขียนจะห่างเหินเกินไปอ่านไม่เขียนเวี่ยวกเวียนชีวิตปานติดเสพต่างประเทศเขตทุ่งมากรุงเทพใหญ่ลึกกว้างสังเขปเมืองเทพมารจะดีไหมใบ้บอดบ้าไม่พูดกลัวยมทูตเกลียดชังคิดสังหารขึ้นบัญชีหนังหมาข้ายมบาลจะเขียนหวานเขียนขมอุดมคติ?!!....

อ่านต่อ

กับดักเวลา
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 202 , 12:18:43 น.  
พิมพ์หน้านี้

ความเงียบเฉียบเย็นธาตุสี่ กระหึ่มครึมครางบางเช้าเร่งเร้าเราเกรงกริ่งเสียงกึกก้องร้องร่ำลำเลียงถกเถียงเพียงใดใจเรา บางเช้าเร้าเร่งเพลงใดโบยบินใกล้ไกลในเช้าตาปลุกรุกรอบขอบเบ้าบางเบาเปลี่ยวเปล่าเย้ายวน กึกก้องตรอกตรึกลึกลึกรู้สึกแป๊บแบบกระสวนวังเวงเพลงพลบทบทวนกระบวนทวนกระแสเดิน ร้อนเรียงเพียงนิ่งจริงเงียบเย็นเฉียบเวิ้งว้างห่างเหินภวังค์บังเกิดเพลิดเพลินเอ่ยเอิ้นเมินเฉยเอ่ยเอื้อน ทุกสิ่งอิงอยู่รู้นิ่งทุก....

อ่านต่อ

ว่าด้วยการเขียน
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 220 , 10:29:15 น.  
พิมพ์หน้านี้

เขียนปลูกผักหักฟืนขืนหักปลูกรักอักษรกลอนศิลป์ปลูกไร่ทำสวนพรวนดินปลูกเพื่อนเยือนยินยลดูเขียนรักมักเปลี่ยนเขียนเหงาเขียนโศกโลกเศร้าหดหู่เขียนรักหักอกตกรูเขียนอยู่ทุกวี่ทุกวัน....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 21 กุมภาพันธ์ 2551
มาฆบูชามาลำตะคลอง
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 234 , 12:45:07 น.  
พิมพ์หน้านี้

                           เขื่อนลำตะคลอง ลำตะคลองเขื่อนอ้อม          โอบเขาแพรคลื่นระยิบเยาว์             ยั่วเย้าแสงแดดร่ำโรยเงา               สาดส่องเกลียวคลื่นระลอกเข้า         ฝั่งน้ำกลืนหาย สายตาสายแม่น้ำ                  ละหานสายกระแสสายธาร             หุบห้วยสายทางผ่านอีสาน              ราบลุ่มสายที่ราบสูงด้วย                  ไต่ขึ้นลงเขา            งามเงาแดดคลื่นพลิ้ว          ฟองขาวพริบพร่....

อ่านต่อ

"ทฤษฎีผีเสื้อกระพือปีก"
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 239 , 07:26:18 น.  
พิมพ์หน้านี้

ผีเสื้อกระพือปีก “ทฤษฎีผีเสื้อกระพือปีก”ไม้ผ่าซีกดุเดือดคมเชือดเฉือนลมใต้ปีกต่อปีกอีกสะเทือนอาจฟั่นเฟือนพายุทะลุทะลวง รวมพลังเล็กเล็กเป็นพายุลมประทุใต้ปีกอีกใหญ่หลวงผีเสื้อขยับปีกฉีกทั้งยวงใต้ปีกควงสว่านปานกงจักร “ทฤษฎีผีเสื้อกระพือปีก”คมเฉือนฉีกต่อช่วงแสนหน่วงหนักปีกต่อปีกอีกปีกเป็นปีกยักษ์กระหน่ำห้ำหั่นหักฆ่ายักษ์โค่น! ลมปะทะจะบวกลบบรรจบเพลิงต่างขั้วต่างกระเจิงจะผาดโผนเลือดจะนองท้องช้างอย่างโชกโชนพ....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 20 กุมภาพันธ์ 2551
น่าห่วง????!!!!!!!!.........
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 188 , 22:10:48 น.  
พิมพ์หน้านี้

คมขวาก “ทฤษฎีผีเสื้อกระพือปีก”*เมื่อไม้ซีกงัดไม้ซุงยุ่งเหยิงพลิกคำบวกลบทบบรรจบเพลิงกระทบอาจกระเจิงกระจุยกระจาย เพียบพรึ่บพรั่บยับปีกฉับฉีกแฉะเป็นตายแตะความวัวไม่ทันหายความควายเข้ามาแทรกต่างแตกปลายความวัวควายความคนเปื้อนปนเป “ทฤษฎีผีเสื้อกระพือปีก”สับปลับฉีกเป็นปุ๋ยเป็นผุยเหตะบี้ตะบันล้วนรุกรวนเรคลื่นลมเห่เซซังประดังซีก ฝูงเล็กซีกปีกแข็งกร้าวแกร่งเกินซุงเผชิญพายุขาดปรุฉีกแม้เล็กนิดพิษร้ายกระจายอีกฝูงไ....

อ่านต่อ

แรงต้าน........!!!!
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 232 , 09:02:45 น.  
พิมพ์หน้านี้

              หยดหนึ่งในกระแสธาร น้ำหยดหนึ่งถึงเกาะซึมเซาะแซะหยดหยาดแยะแกะกร่อนกัดก้อนหินวันหันเหเวลาเป็นอาจิณอาจแตกบิ่นทะลุกลายธุลี กระด้างแข็งแห่งหินแตกบิ่นแยกสายน้ำแทรกแตกลายเหือดหายสีความเหว่ว้าเวลาและวารีทดแทนที่ลวดลายมลายไป กว่าเป็นหินดินก้อนตะกอนผลึกแข็งแกร่งสึกลึกกร่อนน้ำอ่อนไหวสายน้ำความอ่อนนิ่งกว่าสิ่งใดบาดลึกในคมหินกรวดดินทราย ความตายสายน้ำนิ่งทุกสิ่งสรรพหยดหนึ่งกับหยดหนึ่งกระแสสายหลายหลาย....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 18 กุมภาพันธ์ 2551
เปิดเผยสมุดบันทึกลับผม!!!!!!!!
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 199 , 21:08:11 น.  
พิมพ์หน้านี้

           สมุดบันทึกเต็ม เปิดสมุดบันทึกตกผลึกเก่าเรื่องเล่าเก่าซีดอดีตฝันหนึ่งเล่มเต็มทำประจำวันเหมือนมันไร้ค่าคมวาทะ พลิกอ่านผ่านไปเหมือนไม่เล่าเรื่องเก่าเล่าใหม่ใสสวยสะเหมือนเหมือนตกผลึกรู้สึกนะแต่จะดีไม่ดีที่เชยเชย หรือว่าช่างมันฉันไม่แคร์ตีแผ่ไปเถิดใจเปิดเผยหรือปกปิดไว้เก็บไปเลยกลัวคนเยาะเย้ยเปิดเผยแล้ว หัดเขียนหัดฝึกสำนึกเขียนวกเวียนไม่พลิ้วทุกทิวแถวตะกุตะกะกวีไร้วี่แววยืดยาวพราวแพรวไร้แวววาม ค....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 17 กุมภาพันธ์ 2551
ดร.เสกสรรค์ ประเสริฐกุล..วิพากษ์การศึกษา!!
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 256 , 21:15:07 น.  
พิมพ์หน้านี้

“พุทธธรรมในยุคโลกาภิวัตน์” “ที่ผ่านมา  รัฐชาติใช้โรงเรียนเป็นเครื่องมือหลักในการสร้าง  “วัฒนธรรมแห่งชาติ”  เพื่อเข้าแทนที่หรือครอบงำวัฒนธรรมประเพณีอันมีทาแต่เดิมของชุมชนท้องถิ่น  ในแง่นี้นับว่ารัฐประสบความสำเร็จในการดัดแปลงคนในประเทศอยู่ไม่น้อยแต่ขณะเดียวกัน  โรงเรียนก็กลายเป็นสถาบันที่ผูกขาดระบบคุณค่าทางสังคม   การศึกษาในห้องเรียนกลายเป็นเครื่องแบ่งแยกฐานะคนในชาติ   แทนที่จะสอนคนให้เมตตากรุณาต่อเพื่....

อ่านต่อ

"เด็ดดอกไม้สะเทือนถึงดวงดาว"
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 232 , 06:32:30 น.  
พิมพ์หน้านี้

 เส้นสีเสียงกับดัก สูงต่ำดำขาวเงาเส้นเราแบ่งเป็นกำแพงแห่งจิตความคิดเห็นชอบไม่ชอบกรอบกฎกำหนดเกณฑ์ขีดวงเส้นวกวนตัวตนตี สีสวยสดงดงามตีความหมายคงคลับคล้ายตาเห็นแบ่งเส้นสีกับดักเปิดเปลือกตาทุกนาทีลวงตาที่เห็นกงจักรเป็นดอกบัว เส้นเสียงเพียงเพราะพร้อมเรายอมรับเกิดสังกัปแตกต่างแปลกต่างขั้วใช่แบ่งแยกแตกต่างบ้างบางตัวการเกลือกกลั้วกลมกลืนครึกครื้นเครง เส้นเสียงเพียงลำเลียงเพียงผ่านหูเพราะเรารู้ไม่รู้ไม่เหมาะเห....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 16 กุมภาพันธ์ 2551
เธอ....................!
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 180 , 17:35:39 น.  
พิมพ์หน้านี้

           ฉันและเธอฉันเป็นฉันตะวันฉายเธอเช้าสายบ่ายเย็นแล้วฉันเกิดเพริศพรายฉายแววเธอแน่วแน่ใจในทางฉันปลุกเปล่งปลาบภาพเหมือนเธอเพื่อนของฉันพลันพร่างฉันทอถักรักพักวางเธอมืดค่ำบ้างบางทีฉันดูดวงดาวหาวหนเธอวนเวียนผลัดรัศมีฉันเสกเมฆหมอกดอกปีเธอที่ดูแลแม่น้ำฉันฝันฉันดับลับเลือนเธอเพื่อนฉันชุบอุปถัมภ์ฉันอาจมืดมิดชิดดำเธอค่ำเช้าสายบ่ายเย็นฉันหรี่ลี้ลับกัปกัลป์เธอนั้นไม่มีวันเห็นฉันสักคืนวันนั้นเป็นเธอเร้นลับ....

อ่านต่อ

ฉัน......................!
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 208 , 15:56:07 น.  
พิมพ์หน้านี้

      ฉันคือผีเสื้อบางเบาในเงาปีกรอนแรมอีกแปมปีกฝันงามแลในแจกันดอกไม้ยิ้มพ่วงพริ้มเพราบินไปโลกใบกว้างหมอกเลือนรางเมฆบางเช้าดอกไม้ใบไม้เราคลอเคลียเคล้าดอกเถาว์วัณย์โบยโบกเพื่อโลกนี้ปีกคลายคลี่งามสีสันงามชื่นทุกคืนวันผีเสื้อนั้นตัวฉันเองงดงามท่ามดอกไม้บินโบกไปใจปลาบเปล่งชีวันปีกบรรเลงหวานหอมเพลงเร่งเกสรดอมดมผสมดอกจับกลีบซอกกลีบดอกซ่อนโอนอ่อนใจอ้อนวอนฝูงภมรแรมรอนรักโลกสวยจับชวยช่อดอกไม้รอช่วยทอถักหอมหวา....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 15 กุมภาพันธ์ 2551
จักรภพ เพ็ญแข
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 427 , 19:30:40 น.  
พิมพ์หน้านี้

            วงแหวนจักรภพจักรภพเพ็ญแขผ่องแดเพ็ญงามเด่นเย็นหล้านภาสรวงทิศทางพร่างพริบไกลลิบดวงย้อยยวงดวงเด่นเพียบเพ็ญพราวจักรภพเพ็ญแขเผื่อแผ่โลกสุขโศกโลกดำส่ำสามหาวสูงต่ำคำปลื้มดำดื่มดาวแกร่งกร้าวดาวดวงรุ่งร่วงรนจักรภพเพ็ญแขสุขแก่โลกลมโบกโชกช่วงหาวห้วงหนลำเลิศเจิดจ้าสุธาดลฟ้าบนบันดาลวิมานแมนจักรภพเพ็ญแขแท้ตัวตนแปรเปลี่ยนเวียนวนเล่ห์กลแสนทางท่วงดวงดาวดิบด้าวแดนตัวแทนวงแหวนจักรภพ....

อ่านต่อ

โลก....ต่างสี...!!!
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 178 , 09:45:06 น.  
พิมพ์หน้านี้

สีของโลกสีของโลกโศกเศร้าปีเก่าเดือนวันแปดเปื้อนสีคล้ำสีดำหมองถุยถมขากมากไปไม่น่ามองดำมันย่องอาศัยโลกใบเดียวเช่นนี้สีอะไรให้โลกชื่นมือหยิบยื่นต่อแต่งปาดแปรงเขียวปาดสีอื่นพื้นขาวกลืนคาวเคียวชมพูเดี๋ยวปาดแปรงตกแต่งเติมเข้มข้นดำน้ำตาลปาดผ่านไปสีต้นไม้ภูเขาน้ำเน่าเพิ่มดินต้นไม้ใบหญ้ามาสีเดิมใช่หยาดเยิ้มชมพูภูเขาชเลดำสกปรกรกเรื้อโลกเบื่อมากน้ำเงินฝากคลื่นลมผสมผเสแดงรอยริ้วผิวอื่นเพียงพื้นเพเติมเสน่ห์เกลี่ย....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 14 กุมภาพันธ์ 2551
ปีกรัก........
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 177 , 11:25:04 น.  
พิมพ์หน้านี้

 ลมใต้ปรายปีก กระพือปีกรักเวิ้งวักว่ายไปป่ายปีกปร๋อปีกทอถักสานต่อทออีกปรายปีกวักปีกรักปีกสวยปีกช่วยบิน ปีกหนักเบาบางมีเสรีภาพเอิบอาบเผื่อแผ่กระแสสินธุ์ต่ออีกปีกสวยร่ำรวยรินไปถิ่นโลกกว้างทางเสรี ปีกหักถักปีกบินอีกต่อสานทอต่อรักปีกศักดิ์ศรีปีกเล็กปีกน้อยหิ่งห้อยมีริบหรี่ต่อช่วงทุกดวงใจ ลมใต้ปีกนกยกกระพือลมอื้อกระแสทวนแก่สมัยมีทางย่อมเห็นเส้นทางชัยสายใยในปีกไม่หลีกทาง ปีกรักเสรีย่อมมีภาพเอิบอาบตราบสิ้นช....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 13 กุมภาพันธ์ 2551
ฉันบ้า.....รักจริงๆแล้ว
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 203 , 22:28:37 น.  
พิมพ์หน้านี้

พรุ่งนี้พรุ่งนี้จะนอนหัวค่ำเพื่อย้ำตำนานคำขานวันนี้ที่นอนก่อนกาลวาเลนไทน์หวานในรักกว่าว่านอนดึกแล้วลืมด่ำดื่มอ่อนเพลียเสียหลักเต็มอิ่มพริ้มเพราพร้อมพรักสำลักเต็มรักหนักไปโอ้หนอรักรักหนอรักจะปักป้ายแขวนแดนไหนให้โลกรู้ว่าอาลัยเสียใจไม่มีรักแท้!จะบ้ารักสักวันนี้ก่อนที่จะหลับนับแผลเผื่อมีใจใครดูแลจะหลับนอนแต่ตักเธอจะหลับตาลงคงยากจำจากพรากรักผลักเผลออย่างไรจะไม่ละเมอบดเบลอหลับตาว่าแล้วบ้าเสียให้พอบ้าบอรัก....

อ่านต่อ

๑๔ กุมภา อยากบ้ารัก........!
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 172 , 20:41:45 น.  
พิมพ์หน้านี้

ความรักคืออะไร?! ความรักมักลงเอ่ยเผยที่ใจคือดอกไม้หลายดอกงอกงามหวามคืออบอุ่นละมุนละไมในงดงามคือนิยามหลากหลายมากมายมี ความรักมักมากค่าสถานะคือพันธะ  อิสระ  คือวิถีคือพิสุทธิ์ดุจกุหลาบภาพสตรีคือผีเสื้อดอกไม้หลากหลายดอก ความรักจักถักทอล่อแมลงคือสีแสงพร่างพราวราวเมฆหมอกคือพายุเกลียวคลื่นกลืนระลอกคือหวานอมขมกลอกกลิ้งสิงชีวา ความรักคือดอกไม้ในสายหมอกคือระลอกยอกย้อนอ้อนเสน่หาคือร้อยรัดสัจธรรมนำศรัทธาคือความ....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 12 กุมภาพันธ์ 2551
คิดได้ก็อยากเขียน
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 174 , 22:39:53 น.  
พิมพ์หน้านี้

เขียนฝันเขียนฝันวันละนิดเขียนชีวิตวันละหน่อยเขียนเล็กเล็กน้อยน้อยอ่านแล้วค่อยทยอยดูรู้เขาและรู้เราเรื่องเก่าใหม่อ่านไม่รู้เกี่ยวกันพัวพันพรูหลับตื่นอยู่เปิดตู้คอมฯงานเขียนงานเพียรอ่านหลงติดปานแสนหวานหอมเธอฉันนั้นยินยอมค่อยตะล่อมกล่อมเกลากลอนเธอฉันอ่านกันหนักอ่านใจรักเขียนอักษรดึกแล้วแก้วตานอนพี่จะกล่อมหลับพร้อมเธอด้วยใจมอบให้รักจึงทอถักรักเธอเสมอกุหลาบแดงแพงเจอไม่อยากเว่อละเมอรักกล่อมแล้วนอนแก้วตาปิด....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 11 กุมภาพันธ์ 2551
วูบไหว
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 152 , 22:54:54 น.  
พิมพ์หน้านี้

วูบไหววูบไหวในความรักที่ทอถักสลักสวยหอมกลิ่นระรินรวยรักนึกด้วยเจือด้วยพิษไม่เชื่อไม่เบื่อรักแหวกว่ายวักแสนศักดิ์สิทธิ์อกหักสิคนคิดมันสะกิดมืดมิดดำถกเถียงพอเพียงรักถึงแตกหักผลักถลำน่าทึ่งเพียงหนึ่งคำไม่เข้าใจไม่ตรงกันใช่แล้วคลาดแคล้วรักต่างทอถักสลักฝันสมหวังดังชีวันผิดหวังชังไม่ฟังใครในแก่นในแกนรักยากยิ่งนักจักผลักไสทั้งสองต่างมองไปเถียงเท่าไหร่ไม่รู้จบที่สุดมนุษย์รักเพื่อทอถักมหรสพทั้งสองลองมาพบมาบรร....

อ่านต่อ

จดหมายถึงฝ่ายค้าน...เรื่องค่าหัวตัวเงา
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 154 , 08:57:19 น.  
พิมพ์หน้านี้

 ชัยชนะของผู้แพ้ คณะรัฐมนตรีมีค่าเงาหัวมีเงาตัวจริงตัวปลอมเห่าหอมหวนอภิสิทธิ์คิดเลือกเทพเทือกชวนปรับขบวนแต่งตั้งขับนั่งเทียบ ใช่ชัยชนะของผู้แพ้กูนั่นแน่กว่าแต่ละตัวเฉียบก็เกลือกกลั้วตัวเมียกลัวเสียเปรียบถุย!หมอเลี้ยบเฉลิมวางเดิมพัน กูเตือนติอภิสิทธิ์มิตรรักค่อยฟูมฟักถักทอรูปหล่อฝันติเตือนเพื่อนที่รักมีสักวันถึงวันนั้นวาสนาเป็นนายก อำนาจวาสนาและบารมีรอสี่ปีปัดโธ่!ไม่โกหกรัฐมนตรีมีเงาไต่เต้าตก-เก้าอี้ฟ....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 10 กุมภาพันธ์ 2551
สงคราม...ความรัก...อำนาจ
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 142 , 23:00:58 น.  
พิมพ์หน้านี้

 สงคราม  ความรัก  อำนาจ ถึงขีดเขียนเปลี่ยนโลกหรือโศกหมดรักหรือลดหมดเศร้าเฝ้าขีดเขียนเจ็บปวดร้าวอุราคราวอาเจียนโลกหรือเปลี่ยนความรักสมัครใจ เพราะอะไรในรักแสนภักดิ์ดีตายเป็นผีตรอมตรมร้องห่มไห้รู้ว่าเจ็บว่าปวดรวดร้าวไรใครต่อใครไม่จำเหมือนทำลืม สงคราม  ความรัก  อำนาจอุบัติอุบาทว์ปลาบปลื้มสามสิ่งอิงอยู่ยงยืมด่ำดื่มแย่งชิงหญิงชาย สงครามความตายหมายรักแตกหักอำนาจคาดหมายสามสิ่งอิงอ้างนิยายความตายความแค้นทดแทน....

อ่านต่อ

ตอ.............. ต.ร.?
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 158 , 08:02:37 น.  
พิมพ์หน้านี้

           ต้นตอรัก  ความรักได้ตายจากฉันเมื่อวันวารที่รักไม่มีจริง  สิ่งที่เหลืออยู่คือความเข้าใจ ใต้ต้นไม้ใหญ่แผ่กิ่งใบก้านสาขารอวันเวลาผลิตุ่มตาแก่ใบเป็นปุ๋ยต้นไม้ใหญ่ รักกันชีวิตอิสระต่อกันผูกพันเพาะหว่านเมล็ด ฉันเด็ดดอกไม้จากต้นไม้ใหญ่ความงามที่กิ่งแผ่กิ่งก้านใบแตกตุ่มตาไล่ระดะสลับดอกงาม การตายของความรักพายุกวัดไกวแกว่งหักโค่นความอ่อนโยนมิอาจต้านทานลม ต้นไม้ใหญ่ใช่กุหลาบศิโรราบพายุฝนกระหน่ำชอกช้ำ....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 9 กุมภาพันธ์ 2551
ค่ำคืนนี้...มาชวนไปเที่ยวป่าช้า! กลัวไหม?!....
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 140 , 20:33:08 น.  
พิมพ์หน้านี้

ประชาธิปไตยในป่าช้า  ประชาธิปไตยใต้อุ้งตีนต้องป่ายปีนหลืบร่องปากปล่องเหวสาดลำแสงสุดท้ายปลายปล่องเปลวเร่งรีบเร็วรำไรร่วงโรยแรง ประชาธิปไตยในน้ำเหงื่อไม่เชื่อเหลือสุดท้ายปลายลำแสงขบกัดฟันกำหมัดตัดทแยงถีบขาแข้งปีนป่ายขวาซ้ายปีน ประชาธิปไตยในสายเลือดเชือดเฉือนแผดร้อนเดือดโหยเหือดหีนขาดแหว่งวิ่นกลิ่นเองกางเกงยีนส์ใต้อุ้งตีนกลิ่นโชยโบกโบยตี ประชาธิปไตยตีนไต่เต้าพลาดตกเขาเบื้องล่างเมืองผีพลั้งพลาดตกนรกอเวจี....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 8 กุมภาพันธ์ 2551
ดึกแล้วคิดสั้น
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 141 , 21:49:41 น.  
พิมพ์หน้านี้

           แพ แพไม้ไผ่ไม้ลำเดียวใช่แพ !....

อ่านต่อ

อยากร้องเพลงสักเพลง
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 125 , 10:42:23 น.  
พิมพ์หน้านี้

บทเพลงเก่า เพลงเก่าเศร้าเร้าเร่งหรือเปล่งปลุกเช้าค่ำทุกอุโมงค์ใจโหวงเหวงวับวาบหวามงามงดกี่บทเพลงกี่เพลงเปล่งขานรับกับบทตอนบทเพลงจบลบแล้วคลาดแคล้วครบเพลงเอกภพเอกอุอุทาหรณ์รักแล้วพบจบพรากจำจากจรอวยพรกี่บทกลอนจำจรจากเพลงปลอบปลุกทุกข์ท้นปลอบคนพ่ายมาดมุ่งหมายฝ่าข้ามฝ่าหนามขวากโลกเช้าชื่นคืนสุขหรือทุกข์ยากโลกมุมฉากฟากหนึ่งซึ้งงดงามซึ่งงดงามยามหนึ่งชั่วยามหนึ่งที่สุดใจซาบซึ้งพรั่นพรึงหวามบทเพลงเก่าเร้าใจในโ....

อ่านต่อ

ดอกไม้ผีเสื้อเมื่อวันวาร
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 147 , 08:14:40 น.  
พิมพ์หน้านี้

           งามโลกนี้ ทานตะวันวันวารเบ่งบานดอกยั่วสายหมอกดอกคลี่ดอกสีเหลืองยิ้มริมทางบางใบดอกไม้เมืองปลงปลดเปลื้องงดงามลงตามวัย ธารตะวันวันนี้รพีฉายเช้าเย็นสายบ่ายนี้รพีไสวงามหอมกรุ่นหมุนเวียนแปรเปลี่ยนไปดวงดอกไม้ปลาบเปล่งดอกเบ่งบาน ทานตะวันวันใหม่ดอกใบเปลี่ยนผลิร่วงเวียนดอกช้ำดอกน้ำหวานลมพัดผ่านการอยู่ฤดูกาลฝูงผีเสื้อผึ้งงานวันวารดอม งามของโลกโบกลมผสมผเสโลกกล่อมเห่รำไรดอกไม้หอมสวยเพื่อโลกโศกตายดอกไม้....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 6 กุมภาพันธ์ 2551
สองนัคราสี่แผ่นดิน
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 132 , 17:27:20 น.  
พิมพ์หน้านี้

แผ่นดินร่ำไห้ ทักษิณ !แผ่นดินร่ำไห้ในสนธยาสายัณห์รัญจวนควรไม่ควรกลับหวนแผ่นดินเดิมแม้โคตรเหง้าศักราชญาติมิตรมากมายหลายชั่วอายุคน  ความเป็น  ความตาย  กรรม  เวรใด !  หน้าประวัติศาสตร์ไม่อาจชำระได้ง่ายดายควรไม่ควรหวนกลับมาตุภูมิย้อนรอยปูมหลังไทรักไทพลังประชาชนหรือพลังพันธมิตรใครมีสิทธิ์พิพากษา?สองนัคราประชาธิปไตยประชานิยมหรือพอเพียงฝักฝ่ายซ้ายขวาสันติประชาธรรมปากท้องพี่น้องประชาชนตาดำดำใครถูกเหยียบย่ำเข....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 5 กุมภาพันธ์ 2551
เจ้าบินหลาปัตตานี
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 121 , 19:45:57 น.  
พิมพ์หน้านี้

แผ่นดินนกบินหลา น้ำตารื้นคืนไห้พฤกษ์ไพรห่มน้ำค้างพรมร่มรื่นดึกดื่นหนาวน้ำฟ้าหลั่งพรั่งพรูพธูดาวบินหลาข่าวหนาวเหน็บบาดเจ็บนก ฟากฟ้าโพ้นโชนแสงเพลิงแหล่งหล้านกเล่าว่าราแรงแห่งวิหคควันไฟฟอนรอนราญสะท้านสะทกเต็มหัวอกหัวใจไร้ดวงตา หมอกและควันครั่นคร้ามสยามเขตหมุดหมายเหตุแผ่นดินนกบินหลาเรืองโพยมโถมถั่งฝั่งอันดา-มันชราปัตตานีศรีวิชัย นกกลางเขนเผ่นโผนโชกโชนเล็บตายบาดเจ็บค่ำคืนสะอื้นไห้สะทกสะท้านราญรอนควันฟอนไฟ....

อ่านต่อ