พิมพ์หน้านี้
|
ฉันและเธอ ฉันเป็นฉันตะวันฉาย เธอเช้าสายบ่ายเย็นแล้ว ฉันเกิดเพริศพรายฉายแวว เธอแน่วแน่ใจในทาง ฉันปลุกเปล่งปลาบภาพเหมือน เธอเพื่อนของฉันพลันพร่าง ฉันทอถักรักพักวาง เธอมืดค่ำบ้างบางที ฉันดูดวงดาวหาวหน เธอวนเวียนผลัดรัศมี ฉันเสกเมฆหมอกดอกปี เธอที่ดูแลแม่น้ำ ฉันฝันฉันดับลับเลือน เธอเพื่อนฉันชุบอุปถัมภ์ ฉันอาจมืดมิดชิดดำ เธอค่ำเช้าสายบ่ายเย็น ฉันหรี่ลี้ลับกัปกัลป์ เธอนั้นไม่มีวันเห็น ฉันสักคืนวันนั้นเป็น เธอเร้นลับไปกับโลก ฉันเธอเสมอเพื่อนเหมือน เป็นเพื่อนร่วมทุกข์ร่วมโศก ฉันตกแตกปริวิปโยค เป็นโลกย์สมมุติสุดที่รัก! |
| << | กุมภาพันธ์ 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | |||||
| 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 |
| 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 |
| 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 |
| 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | |