พิมพ์หน้านี้
|
เขื่อนลำตะคลอง ลำตะคลองเขื่อนอ้อม โอบเขา แพรคลื่นระยิบเยาว์ ยั่วเย้า แสงแดดร่ำโรยเงา สาดส่อง เกลียวคลื่นระลอกเข้า ฝั่งน้ำกลืนหาย สายตาสายแม่น้ำ ละหาน สายกระแสสายธาร หุบห้วย สายทางผ่านอีสาน ราบลุ่ม สายที่ราบสูงด้วย ไต่ขึ้นลงเขา งามเงาแดดคลื่นพลิ้ว ฟองขาว พริบพร่างเพราพริ้มพราว แอ่งน้ำ ฝนร้อนผ่าวลมหนาว พัดผ่าน ยังอยู่เยือนหยาดย้ำ ค่ำเช้าแดดฉาย สายมิตรภาพหนึ่งนั้น สุดสาย สายแม่น้ำเรือพาย งัดเข้า สายรถวิ่งจุดหมาย คนผ่าน ยังอยู่เยือนหยอกเย้า ล่องขึ้นฝั่งฝัน คันคลองคูดอกไม้ คูณไสว อร่ามเหลืองเรืองรองไร เขื่อนขั้น งามคูณดอกจานไหว แดงสะพรั่ง ทางผ่านฟ้าบ่กั้น ริมรั้วที่ราบสูง จูงใจจูงรักฟ้า อีสาน เสียงเป่าแคนขับขาน แผ่วพลิ้ว เสียงโหวดกู่ลูกหลาน กลับถิ่น สุดสะแนนสีคิ้ว พิณพลิ้วอ่อนหวาน |
| << | กุมภาพันธ์ 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | |||||
| 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 |
| 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 |
| 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 |
| 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | |