พิมพ์หน้านี้
|
อมตะรัฐ เป็นรัฐเป็นรอบรู้ ปวงเป็น ตกต่ำยาจกเข็ญ ทุกข์ท้อ การเมืองไม่คิดเห็น ดังกล่าว คนย่อมพูดตัดพ้อ ต่อหน้าลับหลัง คนดังดังโด่งดั้น ดันสูง คนเก่งเก่งชักจูง หว่านล้อม คนรวยร่ำรวยฝูง ใหญ่ใหญ่ คนโง่โง่เพียบพร้อม เพลี่ยงพล้ำพลาดสูญ ศูนย์อำนาจดึงเข้า รวมศูนย์ ทุกที่ทุกข์ทวีคูณ ส่วนสร้าง เสรีภาพสาบสูญ ทุกส่วน สุดเสื่อมแรมรอนร้าง สุดสิ้นยุคสมัย สังคมใดไต่เต้า อารยะ สูงต่ำเสมอภาคจะ เท่าแท้ ชนชั้นห่างเหินผละ แตกต่าง หยาบหีนชาติยากแก้ ห่อนแก้ฤๅไหว สังคมใดแบ่งชั้น ต่ำสูง คนดั่งวัวควายจูง ล่ามไซร้ คนรวยเช่นเหลือบฝูง ใหญ่ใหญ่ รัฐปกครองครอบไว้ เยี่ยงนี้ล่มสลาย กระจายแบบถ่วงรั้ง อำนาจ ทุกส่วนประชาชาติ ร่วมด้วย ปกครองดั่งศิลป์ศาสตร์ รัฐหนึ่ง ความอิ่มปรีดิ์เปรมฉ้วย อยู่ให้เกษมศานติ์ |
| << | มีนาคม 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | ||||||
| 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
| 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 |
| 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 |
| 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 |
| 30 | 31 | |||||