ความรัก  ความดี  โลกียชน

                                      ความรัก  ฉันรู้จักมักคุ้นกับนิยามมากนักต่อนัก  ยังไม่ปักใจเชื่ออย่างแท้จริงว่าคืออะไรกันแน่    หรือเพียงสิ่งสมมุติมนุษย์ทุกผู้ทุกนามและหรือให้นิยามความหมายหลากหลายคณานับ    ตามสภาพสภาวะอารมณ์รื่นรมย์    สถานภาพ  หรือประสบการณ์ที่ผ่านพบไม่ผูกพันของตัวเอง   ทว่าแม้รู้ว่ารสชาตของความรักเป็นฉันใด  ที่ใดมีรักที่นั่นมีทุกข์และสุขบ้างบางเวลาชีวิตเป็นเช่นไร    กับชีวิตที่ผ่านมาและผ่านไป   ในครอบครัวล่มสลายความรักไม่อาจเยียวยาบางครํ้งบางคราฆ่าตัวตายมากนักต่อนักภาษารักเป็นคำเรียบง่ายงามธรรมดาแสนสามัญเหลือเกิน    ช่างเพลิดเพลินแปลกประหลาด  รสชาติบาดลึกชื่นฉ่ำด่ำดิ่งลึกในหัวใจของใครก็แล้วแต่ที่ดื่มด่ำเข้าเต็มรัก  ตายกันมากนักต่อนักเพราะความรัก และผลักตัวเองขึ้นสูงสุดหรือต่ำสุดก็มากความรักใช่หรือไม่ตัวเราดำรงชีวิตอยู่ทุกวันนี้  ชีวิตเรานี้แหละคือความรักแท้  หากปราศจากชีวิตที่หาไม่ ว่ากันว่าก็ยังมีความรักความผูกพันกันอยู่สำหรับผู้ที่มีความรักต่อกัน  ฉันเชื่อว่าแม้จะเกลียดแสนเกลียด   ตายไปต่อหน้าต่อตาเพราะพิษรัก    หรือโบกมือลากันไปเฉยๆตลอดชีวิต    แต่ความคิดคำนึงคงเหลือจุดหนึ่งเล็กๆที่มีอยู่    อาจรู้ตัวหรือไม่รู้ตัวชั่วชีวิตหนึ่งที่คิดได้ในห้วงอารมณ์นั้นๆ     ฉันว่านั้นก็คือ    ความรักที่ระลึกถึงเพราะความคิดถึงคือส่วนหนึ่งของความรัก  แม้จะเกลียดชังก็ยังคงเหลือในเยื่อใย  ให้เป็นอุทาหรณ์    อนุสรณ์แห่งความรักอาจไม่ใช่ความดีงามเสมอไป  อาจเป็นอสรพิษในตัวตน  จนกว่าเราจะสูญเสียความทรงจำสูญสลายไปชั่วนิจนิรันดร์ถามว่า  ความรักเป็นสิ่งที่ดีงามหรือไม่ ?   ทว่าตอบว่าไม่คงมีหลายคนหัวเราะเยาะ  เพราะคนพูดเสียสติแน่เชียวหรือโกรธเกรี้ยวกันแน่ล่ะ  ความรักเป็นสิ่งดีงามสร้างสรรค์  ไม่ทำลายใครหากเข้าใจในรักนั้นแต่นิยามความรักมักไม่แยกแยะระหว่าง  ความรักกับความดี    ซึ่งไม่ใช่สิ่งเดียวกันที่ผสานผสมกันได้ลงตัวเสมอไป  แฟนเราบอกว่ารักแต่พ่อแม่บอกว่าไม่ดี  บางทีพ่อแม่บอกว่าเขาเป็นคนดีแต่เราไม่ได้รัก  จริงๆแล้วความรักอาจไม่ใช่สิ่งที่เกิดขึ้นง่าย ๆ  เหมือนกับความใคร่ใครๆก็มีได้  มีบ้างไหมรักอันยิ่งใหญ่ในมวลมนุษยชาติ  ธรรมชาติ  สรรพสิ่งที่มีชีวิตและไม่มีชีวิตโดยปราศจากอคติใดๆในรักนั้นแม่น้ำ แผ่นดิน กรวดหินดินทรายแม้แต่ความตายถามจริงๆ  ถามใจตนเองว่าที่บอกว่ารักนั้นเป็นฉันใด    เพราะเมตตาสงสารใช่ไหม?  หรือความเข้าใจใกล้ชิดสนิทสนมซึ่งกันและกัน

 เพราะสิ่งทั้งหลายแหล่เหล่านี้ คือโลกียชนไม่มีหลักประกันใดๆว่ารักจิรงแท้เสมอไปตราบใดยังไม่ได้ใช้ชีวิตร่วมกัน  ก็เป็นเพียงความฝันเท่านั้นเองวาดฝันบนทิพย์วิมานในอากาศจะเป็นอย่างโน้นจะเป็นอย่างนี้ในใจที่คิดหวังไว้  ในห้วงตกภวังค์รัก  บางครั้งรักแทบไม่รู้ตัว ถามเหตุผลเพราะอะไรดลใจ 

 แทบหาคำตอบที่แท้จริงยากยิ่งพบ  อาจแรกพบแต่ยังไม่ถึงจุดจบ   แล้วจะค้นพบรักที่แท้จริงได้อย่างไร เพราะอะไรจึงรัก  ยากนักเหตุผลและหนทางร้างเลิกมากมาย

ความรักกับความดี    มักคล้ายคลึงกันอยู่อย่างหนึ่งคือ   ต้องสร้างขึ้นมาจากหัวใจและไม่หวั่นไหวในอารมณ์   ใครคนใดคนหนึ่งซึ่งผิดหวังกับความรักซึ่งเลิกรากันไป     ไม่ได้หมายความว่าเขาหรือเราเกลียดผู้หญิงหรือผู้ชายทั้งโลกหรือไม่มีรักใหม่  ความโศกเศร้ากับความรักมักเป็นของคู่กัน    ว่ากันว่าที่ใดมีรักที่นั่นมีทุกข์  ถ้าทุกข์น้อยแสดงว่าเราสุขมากกับความรัก    มักมีเหตุผลของการเลิกรามากมายสารพัดของหญิงชายแต่ละคู่  ทุกสิ่งทุกอย่างมีเหตุมีผลในตัวเอง  เสียงเพลง  “เขามีรักใหม่”  มักได้ยินได้ฟังเพราะพริ้งอยู่เสมอในระบบศีลธรรมจึงให้ความสำคัญกับอารมณ์    กำหนัดความใคร่ในการสำรวมธรรม  คือความพอใจในคู่ครองของตน  ไม่คิดแย่งรักผู้อื่นโอ้…อนิจจาความรัก  จงตระหนักเถิดว่าเหมือนดาบสองคม    เพราะกามารมณ์เรามิอาจข่มได้  พร้อมจะเชือดเฉือนตัวเองได้ตลอดเวลา   สำหรับผู้ไม่รู้คุณค่าสาระที่แท้จริง ยากยิ่งพบกับคำว่ารักสงสารเธอผู้ที่ทำให้ฉันรู้จักคำว่ารัก ชีวิตเธอยังไม่ค้นพบตัวตนที่แท้จริงคืออะไร เธอต้องการความรักรอรับจากคนอื่นหยิบยื่นให้ตลอดเวลา   เธอไม่มีวันเข้าใจในรักนั้นคืออะไรกันแน่แน่ล่ะสิ่งมีชีวิตปรารถนาความรัก  จักรวาลได้มอบความรักให้กับมนุษยชาติทุกผู้ทุกนาม  ในความรัก  ความดี  โลกียชน  บนหนทางแห่งความมืดและสว่างจงแผ้วถางทางเถิด  มนุษย์เกิดมาเสรีที่จะมีรักมากกว่าหนึ่งครั้ง   อาจมากว่านี้หรือไม่มีเลยจริงฤๅ  !?  ทุกวันนี้ผมมีความรักไม่สิ้นสุดชั่วนิรันดร  เชื่อเถอะว่าประสบการณ์สอนให้เรากล้าและแกร่งเสมอ  แปลกแต่จริงรักทำให้มีพลังชีวิตชีวาความเสน่หาต่างเพศต่างวัยไม่สิ้นสุด