ปรโลกโศกตายเป็นทรายหนึ่ง

ลมบรรเลงเคว้งคว้างระหว่างทิศ

กระจิริดธุลีฝุ่นคลีผง

เศษเม็ดทรายหมายรู้อยู่ดำรง

ทรนงอ่อนโยนผาดโผนลม

วันเวลาท้าทายผองถ่ายเท

ร่วมรอนแรมร่อนเร่ผเสผสม

เกลื่อนกลิ้งก่ายอายอวดก้อนกรวดกลม

พัดพลิ้วพรมลิบลิ่วทอดทิวภู

ชีพหนึ่งหมายทรายก่อพอลอดเล็ด

เพียงหนึ่งเม็ดเกล็ดกองฤๅมองหรู

ทรายน้ำบ่อพอซึมซับกับฤดู

เพียงเม็ดเล็กเล็กสู่ลมเป็นพรมทราย

เพียงเม็ดแทรกแตกบิ่นเซาะหินผา

ทางน้ำมามาดแม้นธารแสนสาย

รอรองรับสรรพสิ่งเพริศพริ้งพราย

คลื่นซัดหายรอยทรายชายทะเล

ทรายหนึ่งเม็ดเล็ดลอดตลอดเล็บ

แปลบปวดเจ็บเหน็บคมผสมผเส

หลายหลายเม็ดเก็จก่องดั่งทองเท

สุดคะเนแม้นเหมือนดาวเดือนเพ็ญ

ชีพหนึ่งหมายทรายนี้เป็นที่รัก

ให้เขาตักวักขายทรายขนเข็น

ซึ่งชุ่มชื่นผืนทรายสายน้ำเย็น

เราเขาเป็นผู้ขนทรายเข้าวัดวา

สักเพียงหนึ่งเจดีย์ทรายชีวิน

เป็นทรายธุลีดินใช่หินผา

เป็นเศษทรายหมายรู้สู่มรรคา

คงคุณค่าเล็กน้อยลอยลิ่วลม

จุติเกิดเกิดก่อต่อธรณิน

ทุกแดนดินอินทรีย์ที่เหมาะสม

โอบเอื้อเผื่อแผ่ผืนระรื่นรมย์

ธุลีชีวิตบ่มเพาะเหมาะกับดิน

หนึ่งเม็ดทรายกลายกร่อนหลุดร่อนเลาะ

เหยียบยึดเกาะลื่นลู่ภูผาหิน

โขดแข็งแกร่งทรายแยกแตกพังภิณท์

ฤาดูหมิ่นเศษซากกากเม็ดทราย

กี่ภพภูมิหมายเป็นทรายเม็ดค่า

ทุกอณูคู่ฟ้าดินฤๅสิ้นสลาย

ตะวันรุ่งพุ่งพริบระยิบพราย

เป็นหนึ่งเม็ดผกายคมอุดมการณ์

ปรโลกโศกตายเป็นทรายหนึ่ง

แสนสุดซึ้งดินฟ้ามหาวิหาร

เปล่งประกายธุลีจักรวาล

เป็นแก่นสารอณูโบกทั้งโลกตรี

เป็นหนึ่งทรายหมายค่ารู้ว่าเป็น

หนึ่งเม็ดเร้นช่องว่างทางวิถี

หนึ่งรองรับกับก่อแม่ธรณี

หนึ่งเศษซากธุลีทรายชายหาดงาม