ระงม

ระงมหรีดหริ่งจิ้ง                 หรีดเสียง

ระส่ำสัตว์ดาลเผดียง           เพลี่ยงพล้ำ

เมษาตะวันเฉียง                   ตกค่ำ

ดินดื่มด่ำดอกน้ำ                   กลั่นฟ้าหยาดฝน

บนดินทรายเจิ่งน้ำ               นองไหล

จั้นจั่นจากเรไร                     ร่ำร้อง

สายฝนฉ่ำไหวไหว              เมฆกลั่น   ดอกนา

อึ่งอ่างกบกึกก้อง                 ตื่นเต้นโดดหย็อย

คอยฝนคอยฟ้าฉ่ำ                ส่งเสียง

สรรพสิ่งสรรพสัตว์เสบียง  โลกหล้า

ฝนแรกเมษาเพียง                พอพึ่ง

หยาดหนึ่งทิพย์จากฟ้า        ประทิ่นหญ้าดอกไหว

ปลุกใจปลุกป่าไม้                 แมกหมอก

ทรายดื่มซึมซับซอก             ดอกน้ำ

แตกกระเซ็นกระฉอก         ฝนฉ่ำ

นอนด่านเกวียนทางก้ำ       กึ่งฟ้าดินสวย

มวยเมฆหมกมุ่นอุ้ม             หยาดฝน

ว้าเหว่เมษายน                      ขอดแห้ง

วันเดือนผ่านปีหน               หนึ่งฤดู

ฟ้าบ่เคยเสแสร้ง                   ห่อนแห้งเหือดหาย

ดินทรายสายน้ำนิ่ง              ระงมเสียง

สรรพสิ่งสรรพสัตว์เสบียง หล่อเลี้ยง

พิงพักพึ่งพอเพียง               เริงร่า

ตะล่อมกล่อมเกลาเกลี้ยง    แกล่ใกล้กระแสสินธุ์

ดินฟ้าอากาศร้อน                เมษา

ฝูงเหล่าสัตว์นานา               เพรียกพร้อง

คนเครียดบ่นแสนสา-         หัสเบื่อ

ฟ้ากู่กราดเกรี้ยวก้อง            เพิ่งรู้ใจหาย

ใครทำลายป่าไม้                   แมกสวย

ฟ้าบ่ระรินรวย                      โอบเอื้อ

ดินแห้งแห่งหนหวย           หดหู่

คนกี่คนอะเคื้อ                     ต่อฟ้าดินโหย

---------------------------------------------

*“เสรีภาพเป็นเนื้อดิน  อากาศและปุ๋ย

ที่จะทำให้พฤกษชาติแห่งความคิดเจริญ

ติบโตขึ้นได้  และเมื่อนำความคิดไปสู่อุดมคติ

อุดมคติจะเกิดขึ้นได้ก็ต่อเมื่อบุคคลในสังคม

สามารถใช้ความคิดอย่าเสรี”

* ดร.ป๋วย  อึ๊งภากรณ์