วาดเส้นสีโลกโศลกร้อย

สร้อยสรวงดวงดาว

                        ๓

ใจโลกโศกว้าเหว่               ไหมหนอ ?

โลกปริ่มน้ำตาคลอ              เอ่อเบ้า

โลกมิเอ่ยคำขอ                     เช็ดคราบ

โลกเปล่าดอกโศกเศร้า       แต่ปลื้มใจหาย

โลกอาย...เขาห้ำหั่น            เห็นเห็น

หดหู่คนเป็นเป็น                 เครียดขึ้ง

มากหมกมุ่นเหม็นเหม็น     ถุยถ่ม

วายวุ่นวายบูดบึ้ง                  คลั่งแค้นโมหันธ์

วันวันกลาดเกลื่อนทิ้ง         ทับถม

โลกที่รับอารมณ์                   บูดเบี้ยว

เขากดขี่เสียงขรม                 ระส่ำ

เราใช่สัตว์เล็บเขี้ยว             ดั่งหน้า(เนื้อ)ใจเสือ

โลกอมพิษพ่นเปื้อน            เปรอะสี

โลกต่างหลากหลายมี          ส่วนสร้าง

คนคร่ำคร่าราศี                     หมองหม่น

อีกกี่กัปกัลป์ร้าง                   เรื่องร้ายอาถรรพณ์

แปรผันวัฏจักรสร้าง            มวลสสาร

โลกส่วนเสี้ยวจักรวาล        เท่านั้น

โลกถูกสาบสัณฐาน            รูปร่าง

โลกต่ำกว่าฤๅชั้น                  ฟากฟ้าสรวงสวรรค์

กัปกัลป์โลกหนึ่งนั้น           ใหญ่หลวง

โลกแค่หนึ่งดาวดวง            กระจ้อย

มฤตยูสู่แดนสรวง                สูงส่ง

วัฏจักรโลกหมุนคล้อย        เคลื่อนแล้วอาจสลาย

กายภาพอาบห่อหุ้ม             รัศมี

อาบอุ่นไอแสงสุรีย์              ทุกเช้า

อาบฉัพพรรณรังสี               ปีติ

อาบเมฆหมอกหยอกเย้า     ดื่มน้ำค้างเสมอ

บำเรอธาตุทิพย์เพี้ยง           พิสุทธิ์

โอยหว่านธาตุวิมุติ               เพื่อให้

สงบสว่างสะอาดสุด           ปีติ

แดดิ่งดับมอดไหม้                โลกแล้วสังขาร

จักรวาลหลอมหล่อเลี้ยง     มนุษย์โลก

ชั่วกัปกัลป์ฤๅโศก                ทุกข์เศร้า

องค์ธาตุสี่คลี่โบก                ปัดเป่า

คลายคลี่ทุกข์ทุกเช้า             ค่ำฟ้าสว่างเห็น

เป็นธาตุสี่ดินน้ำ                   ลมไฟ

สรรพสิ่งอิงอาศัย                 ชีพนี้

กัปกัลป์ชั่วอสงไขย             ปรโลก

เราต่างติดเป็นหนี้                ดอกเบี้ยจักรวาล