๓

ใดใดในโลกล้วน                โอหัง

คนไม่อินังขัง                        ขอบแพ้                 

ซากศพก่ายเผาฝัง                กราดเกลื่อน

ห้ำหั่นกันแท้แท้                   แล่เนื้อเถือหนัง

มั่งคั่งยังอยู่ใต้                       พิภพ

สินธุ์แร่แห่แหนพบ            ขุดค้น

เจาะโลกล่าทุกศพ                หินถ่าน

ทองบ่อน้ำมันปล้น              กลั่นขึ้นมาขาย

หะหายกระต่ายเต้น            อาถรรพณ์

คนตื่นแตกกระสัน              กว่าเจ้า

ทุกทุกที่เหหัน                      แหนแห่

อวดเก่งบังอาจเต้า                ไต่ฟ้าชมหาว

ดวงดาวพราวพร่างพร้อย   สอยขาย  สิพ่อ

รวงรุ่งรุ้งเรียงราย                 เกี่ยวคว้า

เมฆหมอกป่ายเอาสาย         โยงล่าม

ระส่ำเสียงร้องฟ้า                                ผ่าเปรี้ยงอัดเสียง                                                 

รรรเรียงเรียบงาบเคี้ยว        กินหมด

รูปกลิ่นสัมผัสรส ห่อนเว้น

เสพสุขร่ำรวยคด                  โกงเก่ง

หนีบถ่างกางมือเค้น            บีบเน้นห่วงหวง

โลกดวงดาวจ่อปล้น            สาสม  ฮะฮา

โอยแผ่วพลิ้วสายลม            ร่ำไห้

สายฝนหลั่งถาถม                เมฆกลั่น

พลโลกโสมมให้                  ชั่วร้ายวายหาย

โอยอับอายแย่งยื้อ                ฉกฉวย

เล่นแร่แปรธาตุสวย             สะอื้น

คนคนคลั่งมิขวย                  เขินกระ  ดากนา 

ตกต่ำตายตื้นตื้น                   ต่ำน้ำใจสมัย

ใดใดในโลกต้อง                 เผาฝัง

ถูลู่ถูกังยัง                              ไป่สิ้น

แลเนื้อถั่งเถือหนัง               ลอกคราบ

เปิบปริ่มปิ้มปากปลิ้น          กลิ่นคลุ้งคละเหม็น

เห็นคนสวมใส่หน้า            หัวโขน

เก็บกิเลสสิโยน                    เหวี่ยงทิ้ง

เก็บโลภใส่กระโถน            งกงั่ง

เก็บชื่อเสียงเพริศพริ้ง         ผ่องแผ้วเกษมศานติ

๔                                                                                                 

สงสารดาวโลกนี้                 อาศัย

โลกใช่เป็นของใคร            อื่นด้วย

โลกอาจล่มยุคสมัย               แปรเปลี่ยน

โลกจักรภพอาจม้วย            เคลื่อนคล้อยวิถี

ธาตุสี่ลมดินน้ำ                     ไฟสถิต

กฎธรรมชาติลิขิต เสกสร้าง

จักรวาลเคลื่อนอาทิตย์        สรรพสิ่ง

ระยิบระยับทางช้าง             เผือกนู้นอสงไขย

ดินในเปลือกโลกล้วน        สิงสา  ราสัตว์นา

หยัดอยู่ยืนพฤกษา               แน่แท้

กับสรรพสิ่งอิงหา                กินอยู่

ผุกร่อนโลกโทรมแก้           ห่อนแก้ไขขาย

ทุกสายน้ำหลั่งให้                รินไหล

เกาะแก่งแหล่งอาศัย           ใหญ่กว้าง

ทุกสายใหญ่น้อยใส            เย็นฉ่ำ

อาบดื่มชำระล้าง                  สิ่งเปื้อนขื่นขม

ลมพัดเอื่อยเอื่อยให้             โลกเย็น

ปัดเป่าคลายทุกข์เข็ญ          ผ่าวร้อน

สูดลมผ่อนคลายเห็น           สัจธรรม

ลมสื่อกลางสะท้อน             โปร่งด้วยเงาแสง

ไฟกำเนิดแหล่งหล้า           สว่างไสว

อิงอุ่นไอเอาไอ                     อุ่นเอื้อ

อาบอบอุ่นอาศัย                   ธาตุสี่

สรรพสิ่งโอบเอื้อเฟื้อ          อุ่นเนื้อคลายหนาว             

ดาวเดือนดาษดื่นได้            ระยิบแสง

จันทร์จุ่งจรุงแจรง                แจ่มเจ้า

อาทิตย์พลุ่งฤทธิ์แผลง        อรุณรุ่ง

ปลาบเปล่งทุกทุกเช้า          ค่ำเช้าสม่ำเสมอ

เธอนางแมกหมู่ไม้               ดอกหอม

ผึ้งภู่จับดมดอม                     ค่ำเช้า

อวลกลิ่นเกสรถนอม           กลีบช่อ

ประหนึ่งประโลมเล้า         กลิ่นเนื้อนมสาว

แดนดวงดาวโลกนี้              สิเน่หา

สรรพสิ่งอิงศรัทธา              ทั่วถ้วน

หุบเหวต่ำภูผา                      สูงสุด

ทะลุเมฆหมอกล้วน             ก่อขึ้นมหาศาล

กาลกัลป์กัปหนึ่งโน้น         สะสม

เอกอุอันอุดม                         พรั่งพร้อม

สายสินธุ์แร่ธาตุถม              เกิดก่อ

โลกห่อหับหุ้มห้อม             ทั่วถ้วนมวลสาร