พิมพ์หน้านี้
|
เรากรวดหิน เม็ดก้อนกรวดรวดร้าวเหน็บหนาวไข้ ทว่าใจเจ็บปวดร้าวรวดหิน กว่าหมุนเวียนเปลี่ยนผ่านเนิ่นนานดิน แตกแหว่งวิ่นบาดหมางทุกทางจร โอ...อนาถชาติยับลงกับมือ เพราะยึดถือกรวดหินยิ่งสิงขร เราเป็นกรวดรวดร้าวมาหนาวร้อน ไม่อาทรร้อนใดในความเป็น สู้ตากแดดตากฝนลมโค่นหัก แต่ความรักมนุษย์ยากสุดเห็น เราเป็นเราเก่าคร่ำคร่าลำเค็ญ ถูกเหยียบเล่นเร้นหายกรวดทรายบิ่น เพียงเศษซากกากสิ้นเป็นหินกรวด ไม่เจ็บปวดรวดร้าวร้อนหนาวสิ้น ไม่เชยชมพรมแดนทุกแผ่นดิน เพียงกรวดหินสิ้นค่าอย่าฆ่ากัน!! |
| << | มิถุนายน 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 |
| 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 |
| 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 |
| 29 | 30 | |||||