• ปากกาศรีบูรพา
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-11-21
  • จำนวนเรื่อง : 200
  • จำนวนผู้ชม : 20036
  • จำนวนผู้โหวต : 41
  • ส่ง msg :
ความใฝ่ฝันแสนงดงาม
ความฝันของกวี
Permalink : http://www.oknation.net/blog/kittika
วันเสาร์ ที่ 26 กรกฎาคม 2551
......เมื่อคืนผมไปงานมอบรางวัลนายอินทร์อะวอร์ดมา......
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 49 , 10:41:23 น.  
พิมพ์หน้านี้

..................................................กวี,ภายใต้วันคืนอันอัปลักษณ์เช่นนี้ย่อมจักแผ้วทางไว้เผื่อวันคืนอันดีกว่าเขาคือบุรุษแห่งยุคสมัยของความใฝ่ฝันตีนทั้งสองเหยียบยืนอยู่ ณ ที่นี้ตาทั้งสองเพ่งมองไปเบื้องหน้าโน้นเขานั่นเทียว,โดยไม่คำนึงถึงคำประณามและเยินยอ,เปรียบเสมือนผู้ทำนายวิถีแห่งอนาคตจักต้องกระทำสิ่งที่จะมาถึงให้แจ่มจ้าเสมือนหนึ่งโคมไฟในมืออันอาจรองรับสรรพสิ่งของเขาซึ่งกวัดไกวจ้าอยู่เหน....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 25 กรกฎาคม 2551
....ตอนเป็นนักเรียนคุณศึกษาสำนวนไทยไหม..?
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 27 , 10:50:56 น.  
พิมพ์หน้านี้

แต่สุดท้ายหายหัวตายตัวเล็ก มะกอกสามตะกร้าปาไม่ถูกไม่ได้กินกระดูกแขวนคอนั่งเกลียดตัวกินไข่เกลียดปลาไหลฟังกินน้ำแกงอิ่มยังไม่ฟังใคร ว่าใครให้ถ้วนทั่วดูตัวก่อนปากกับลิ้นปลิ้นปล้อนหนอนบ่อนไส้เกลือเป็นหนอนห่อนเค็มเลียเล็มไปปากกับใจให้เย็นและเถรตรง เถรตรงคงไม่ชอบใจลอบกัดพิษสารพัดร้อยลิ้นปล้อนปลิ้นหลงยุแยงตะแคงรั่วเยาะยั่วยงสังคมลงเลวทรามเดินตามกัน หนักจงหนักแน่นดั่งแผ่นผาคบดูหน้าซื้อผ้าดูเนื้อนั้นใจตระหนัก....

อ่านต่อ

........บทกวีเพื่อผู้ถูกกดขี่........!!!!
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 32 , 04:55:15 น.  
พิมพ์หน้านี้

ทอดทิศทุกทาง              บ้านเอ๋ยเมืองเอ๋ย          เกินเลยแก้ไขลุกลามฟอนไฟ            โชนไหม้ชำรุด โถมทับทุกผู้                 หดหู่ที่สุดอำนาจอาวุธ                 ยากหยุดยับยั้ง ทุกหัวระแหง               รุนแรงโถมถั่งลัทธิเกลียดชัง              ทุกฝั่งระอุ เลือดเนื้อเชื้อไข            เลือดไทยปะทุไทยฆ่าไทยคุ -             โชนดุเดือดแดง หดหู่ผู้นำ                     ตกต่ำดำแสงอำมหิตแฝง          ....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 24 กรกฎาคม 2551
,,ศพสังเวยพันธมิตรแล้วครับท่านนายกสมัคร.!
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 94 , 21:46:01 น.  
พิมพ์หน้านี้

ศพสังเวย ซ่อนเงื่อนซ่อนปม       ระทมขมขื่นคลาคล่ำค่ำคืน              สะอื้นประเทศ กี่รัฐบาลมา                   ปัญหาสาเหตุตัณหากิเลศ                  ขึงเขตแดนดิน เหนือกลางอีสาน          ลงด้านทักษิณระเบิดยลยิน                ท้องถิ่นทะเลาะ ความคิดแตกแยก        ทางแหกแตกเสาะกับดักหลุมเพาะ           ลัดเลาะชายแดน ทำไมทำไม                   ลุกไหม้แว่นแคว้นสงครามตัวแทน          เครียดแค้นชิงชัง บาดเจ็....

อ่านต่อ

.........ไม่........มีแต่........?!
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 34 , 08:38:45 น.  
พิมพ์หน้านี้

เวียงวังเวง ไม่มีที่สุดสุดที่รักไม่มีอาณาจักรใฝ่ฝักฝ่ายไม่มีความเป็นเล่นความตายไม่มีค่ายตายฝังกระทั่งกลบ ไม่มีเขาเราเท่าเทียมที่ไม่มีพี่เพื่อนพ้องคะนองศพไม่มีแตกหักเพราะพักรบไม่มีจบรบเข่นกฎเกณฑ์กุม ไม่มีฝูงยุงตอมตรมตรอมตายไม่มีค่ายเพิงพักกับดักหลุมไม่มีที่ตายแพ้พ่ายรุมไม่มีกลุ่มกี่กลุ่มประชุมเพลิง มีเกลียดเครียดแค้นดินแดนเดนมีแต่เข่นเดือดแดงร้อนแรงเหลิงมีแต่กระเจิดใจกระเจิงมีแต่เวิ้งวักว่ายนอนตายรอ ม....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 23 กรกฎาคม 2551
อาลัย...กวีเดือนแรม ประกายเรือง
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 91 , 14:56:15 น.  
พิมพ์หน้านี้

แด่  เดือนแรม ประกายเรือง เดือนแรมประกายเรืองฟ้า        ดับแสงคารวะกวีแรง                           เรี่ยวล้าสิ้นแสงหนึ่งแสวง                    ปรโลกจงสู่สุคติหล้า                           เพื่อนแก้วโคลงฉันท์ วันหนึ่งพบพรากแล้ว              กวีฝันไปสู่ภพนิรันดร์                        หนึ่งนั้นฝากงานอ่านเขียนสรร             โลกแต่งชีวิตสุดแสนสั้น                       ศิลปะนั้นยืนยาว  พลันที่ได้ข่า....

อ่านต่อ

...ตัดไฟแต่ต้นลม....!!
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 48 , 10:32:44 น.  
พิมพ์หน้านี้

  ตัดไฟแต่ต้นลม ตัดไฟแต่ต้นลมแรงปมเขื่องไฟการเมืองการบ้านลุกผลาญเผาไฟตัณหาราคะปะทะเราไฟในไม่ให้เข้านอกเรากัน เตรียมหลบภัยในกลุ่มประชุมแผนขอบชานแดนแว่นแคว้นแสนสับสนตายตัวกลางข้างหน้าประชาชนไฟของคนอัปรีย์เล่นที่มือ ไฟของใครไล่หลังใฝ่ฝั่งฝ่ายแต่ละค่ายละกลุ่มรุมกระหือพัดลมเป่าเผาเล่นเป็นกระพือไม่มีขื่อมีแปแก้กลเกม บ้านเป็นบ้านเป็นเมืองรุ่งเรืองโรจน์ผลประโยชน์โคตรเหง้ามันเมาเข้มลากข้างบ้างถูไถเนื้อในเค็มร....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 21 กรกฎาคม 2551
ไฟลามเชื้อ....อินโดจีน
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 40 , 12:26:25 น.  
พิมพ์หน้านี้

อินโดจีน ช่างชำรุดทรุดนั่งช่างชำรุดถึงที่สุดหยุดที่สุดที่ถึงจึงเจียมใจใช่เสี้ยมใจเจียมจึงตกตะลึงชายขอบขึงตะลึงตก สิ้นรู้หมดหดหู่หมดรู้สิ้นผกผันผินถิ่นนั้นผันผินผกอกแผ่นดินสิ้นแสนแผ่นดินอกเมืองนรกหมกเรื่องนรกเมือง เหม็นเมืองหมกพกลมเมืองหมมเหม็นเหลืองแดงเป็นเขียวแข็งขาวแดงเหลืองเฟืองฟันธงตรงนั้นฟันธงเฟืองครันแค้นเคืองเรื่องแดนเคืองแค้นครัน เลือดหยดสีที่เดือดหยดเลือดสีสันปันผีปันน้ำผีปันสันปันปักเขตประเ....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 20 กรกฎาคม 2551
แนวรบด้านตะวันออกและตะวันตกไม่เปลี่ยนแปลง
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 94 , 10:07:06 น.  
พิมพ์หน้านี้

สงครามเย็น อีกกี่กลุ่มลุ่มน้ำบางนราแถลงว่าสงบเลิกรบแล้วใดตกผลึกลึกลับเปลี่ยนปรับแนวไม่คลาดแคล้วแนวหน้าถูกฆ่าตาย แนวหลังฟันธงตรงว่าจัดฉากรัฐสำรากขากถุยคุยรับสายโจรคือโจรโผนเผ่นเล่นลวดลายก่อการร้ายหลายกลุ่มซุ่มโจมตี อย่าพึงหวังฟังหูไว้หูอีกศัตรูหลีกหลบพบซ่อนหน้าผีในหมู่บ้านลานเมืองฟุ้งเฟื่องมีและในที่ลึกลับจับประเด็น สงครามลวงช่วงชิงกลับกลิ้งกลอกสงครามนอกกองโจรผาดโผนเผ่นสงครามในใช่กระจอกออกลำเค็ญสงคราม....

อ่านต่อ

...รออีกหลายศพ...นรกเปิดประตูรอ !!
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 70 , 07:10:36 น.  
พิมพ์หน้านี้

สมรภูมิร้างทางรัก เพื่อนเอ๋ยล่วงเกินเลยสะบั้นห้ำหั่นเห็นหมุนเข็มทิศผิดแผกแตกประเด็นขีดขอบเส้นชี้เป็นชี้ตายนัก รุกรักรบพบพรากซากชำรุดฝูงมนุษย์สุดท้ายล่มตายหนักพ่ายแพ้กระแสสายแหวกว่ายวักเหน็ดเหนื่อยนักพักก่อนจุดฟอนไฟ ก่อไฟให้ไออุ่นเจือจุนหนาวส่องทางก้าวราวเปลี่ยนแสงเทียนไขก่อศรัทธามหาประชาไทลุกมอดไหม้ชั่วร้ายพบปลายทาง ถึงที่สุดมนุษยชาติขาดย่อยยับชั่วกัลป์กัปกับมือการรื้อสร้างตะวันออกตะวันตกสะทกกลางสมรภ....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 19 กรกฎาคม 2551
....ผู้ล่าและผู้ถูกล่า...
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 59 , 20:33:24 น.  
พิมพ์หน้านี้

                                                  ผู้ล่าบางขณะถูกล่าผลัดกันล่า ไปยิงนกตกปลาดีกว่าเพื่อนกลับเยี่ยมเยือนแผ่นดินถิ่นอิศานทอดกฐินผ้าป่ามาสงกรานต์เข้าพรรษามาบ้านเนิ่นนานเนือง เห็นท้องนาท้องไร่ฟ้าใสกว้างเมฆปั้นสร้างวิมานตระการเนื่องหนีจากป่าคอนกรีตจารีตเมืองเฟ้อฟุ้งเฟื่องมหาทาสอารยะ ไปปิ้กนิ้กปิคอัพกับคันเบ็ดตกปลาเสร็จลาบต้มปลาประสาสะเป็นผู้ล่าหาสุขปล่อยทุกข์นะปลาเป็นเหยื่อเพื่อจะโอชะลาบ เร....

อ่านต่อ

เหตุที่ภุผามออีแดงเพราะอะไร...?
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 212 , 11:04:55 น.  
พิมพ์หน้านี้

                ภาพจากบล็อคเนชั่นครับแผ่นดินใจ อหังการ์อารมณ์เสียบจมอกมิสะท้านสะทกตระหนกตื่นพายุกล้าห่าเหวหรือเปลวคลื่นมั่นจุดยืนแรงต้านพัดผ่านพบ แรงราบเรียบเสียบคมแรงลมกล้าอหิงสาบ้าบิ่นแผ่นดินศพจิบจ้อยร้อยองศาองคาพยพทวีทบเท่าทั่วเต็มตัวตน อสุบาตรฟาดเปรี้ยงเผดียงฟ้าแต่คนกล้าลุกราวปลุกหาวหนทะมึนเห่เมธีกวีนิพนธ์สาดสายฝนเปียกปอนฟุบฟอนไฟ แสนเทวษเขตขอบรอบประเทศปะทุเหตุเฉดสีขยี้ขย่ำใส่ตกต่ำทรามความชั่วมุดห....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 18 กรกฎาคม 2551
รับน้องดับ.!..หนุ่มสาวจะเดินไปทางไหน?..เขาขายตัว!
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 128 , 06:30:50 น.  
พิมพ์หน้านี้

แด่...หนุ่มสาว เถิดเดินทาง                 ระหว่างก้าวร้อยเรื่องราว                หนุ่มสาวเดิน โลกใบนี้                       หลากสีเหินใช่เพลิดเพลิน              สุขเกินอาย ทางข้างหน้า                สู่จุดหมายที่ท้าทาย                      ปลายทางคิด หัวใจมี                         เสรีสิทธิ์เพื่อมวลมิตร                ทั่วทิศทน ดอกไม้สาว                  หอมหาวหนประชาชน                    สืบค้นต....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 16 กรกฎาคม 2551
ผมปล่อยวางหลับแล้วครับ...พรุ่งนี้จะเดินทาง
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 62 , 21:33:51 น.  
พิมพ์หน้านี้

.....................................ปล่อยวางว่างที่ทางไหน....................................ปล่อยวางบางทีคำนี้ใช่ปล่อยใจไปทีคำนี้เหมือนปล่อยใจไม่วางใจรางเลือนปล่อยเดือนล้อมดาวย่างก้าวเดิน...........................................ไม่วางบางทีหาที่ว่างทุกอย่างทุกสิ่งแนบนิ่งเขินที่ใจใช่เชิดเพียงเพลิดเพลินล่วงเกินเมินทุกข์สุขฤดี.............................................มีใจไว้ใจใช่สนิทเปิดปิดนิดหน่อ....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 15 กรกฎาคม 2551
.......เอาเถิดเอาล่อปากจ้อพูด.......!
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 54 , 14:39:13 น.  
พิมพ์หน้านี้

 กับดักใคร ระบอบกรอบกฎบททดสอบคลุมครอบรอบรุมถูกสุมหัวผิดตอบครอบงำระส่ำกลัวดีชั่วพรั่นพรึงตะลึงใจ ใช่เห็นเจนจัดบรรทัดฐานโดยอนุมานประมาณไว้ขับขานผ่านเคลื่อนลอยเลื่อนไปโดยนัยยะปะติดปะต่อเติม หนักแน่นแทนเสียงสำเนียงศัพท์สำทับบางส่วนประมวลเสริมส่วนมีชี้เห็นเป็นประเดิมพอกเพิ่มเคลิ้มคอยทยอยมา หลักฐานนานคอยรวบร้อยรัดชี้ชัดจัดฉากกระชากหน้าศาลเตี้ยเขี่ยลงตรงอาญาแพ่งว่าเยาะเย้ยเฉลยแล้ว อาจซึ้งไม่ซึ้งถึงคำตอบอาจช....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 14 กรกฎาคม 2551
จดหมายถึงประธานสโมสรนักเขียนภาคอีสาน
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 66 , 15:16:42 น.  
พิมพ์หน้านี้

------------------อีสานไรเตอร์-------------------ขอบคุณสุมาลีอีสานไรเตอร์เพราะเป็นเธอสตรีศรีอีสานเรื่องราวชาวนักเขียนแวะเวียนวารสืบตำนานอ่านเขียนกองเกวียนคำจู่จู่มาได้รับฉบับหนึ่งสุดซาบซึ้งถึงมิตรจิตดื่มด่ำเธอไม่ลืมปลื้มเขียนเกวียนลำนำจารจดจำคำเขียนแวะเวียนมาด้วยนำจิตมิตรภาพเอิบอาบใจส่งมาให้ไรเตอร์เพียงเพ้อหามิตรน้ำหมึกลึกล้ำนำศรัทธาแสนงามค่าน้ำใจมิตรไมตรีเล่มหนังสือสื่อสารการเกิดก่อมิทดท้ออุปสรรครัก....

อ่านต่อ

..เขียนเท่าที่ใจอยากเขียน !!
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 67 , 11:39:39 น.  
พิมพ์หน้านี้

ฉันและเธอ เธอมีสิทธิ์คิดเห็นขับเน้นต่างฉันยึดถือรื้อสร้างคิดต่างเห็นเธอแปลกแยกแตกต่างบางประเด็นฉันเฉกเช่นเห็นเธอเสมอเพื่อน เธอแตกต่างบางทีมุมที่มองฉันคันฉ่องส่องทางสว่างเหมือนเธออาจเห็นเส้นทางลบรางเลือนฉันอาจพลาดคลาดเคลื่อนพบเพื่อนรัก เธอดึงดื้อถือดีเพราะมีสิทธิ์ฉันรับผิดชอบแปลกแยกหรือแตกหักเธอทุรนทุรายแหวกว่ายวักฉันเธอหลักศักดิ์ศรีเสรีภาพ เธอเป็นหนึ่งซึ้งนักเธอหนักแน่นฉันนอกรีตกรีดแทนสุดแสนสาบเธอตัว....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 13 กรกฎาคม 2551
>>>...ถึงเพื่อน........!
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 70 , 21:18:49 น.  
พิมพ์หน้านี้

............................ขอบฟ้าความคิด  ........................... ขอบฟ้าความคิด  มิตรภาพวาบฝันเดินทางบางวันแสนสั้นยันยาวโพ้นเส้นขอบฟ้าซ้ายขวาสีขาวรุ่งเรืองเรื่องราววับวาวขาวดำหลากหลายพรายแสงเส้นแบ่งเช้าค่ำใจจารจดจำเงางำรูปรอยขอบฟ้าอารมณ์พรมแดนใหญ่น้อยรางเลือนลบลอยสุดสอยสูงสุดลึกล้นก้นบึ้งตะลึงถึงขุดซากสิ่งชำรุดมนุษย์มนาผืนดินทุกแผ่นพรมแดนขอบฟ้าสูงสุดใต้หล้าคนพยายามร้อนแรงแดงเดือดรังเกลียดเหยียดห....

อ่านต่อ

..ปะทะปะทุ...!
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 74 , 07:42:27 น.  
พิมพ์หน้านี้

กาลระเหยเวลาอกาลิโก เพียงพัดผ่านกาลเหของเวลาดวงนัยน์ตาทารกสะทกไหวจวบบรรลุปัจจุบันวันวัยอายุขัยเปลี่ยนผ่านกาลกาละ แต่ละหน่วยช่วยจำครอบงำคิดทีละนิดติดมาอุตสาหะนอกในเปลือกเกลือกกลั้วกว่าวาระรอบริมรั้วชั่วขณะปะทะปะทุ ตาเติมเต็มเข้มข้นเปรอะปนเปื้อนวันและเดือนเป็นปีที่ขระขรุเด็กผู้ใหญ่ใช่แก่แค่อายุปมปะปรุลุล่วงปวงปนเป นี้เหละคนผลผลิตชีวิตคนเริ่มต้นล้นทะลักรักจุดหักเหแตกเปลือกไข่ไถลลื่นพื้นเพตะล่อมคำกล่อมเห....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 12 กรกฎาคม 2551
......การตายที่ไม่ทราบสาเหตุ........!
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 67 , 21:44:18 น.  
พิมพ์หน้านี้

                               วันก่อนพานักเรียนทัศนศึกษาที่สวนสัตว์แห่งหนึ่งพบภาพนี้บังเอิญการตายที่ไม่ทราบสาเหตุ การตายที่ไม่ทราบสาเหตุมันทุเรศอุดจาดอนาถศพสัตว์หรือคนพ้นผ่านเพิ่งพานพบมหรสพชีวิตดูทุกผู้คน แขกญี่ปุ่นจีนไทยไปท่องเที่ยวสวนสนุกที่เดียวกันเดินดั้นด้นกระบวนสวนสัตว์ป่าและประชาชนเพิ่งผ่านพ้นศพซากกระดากนก มหกรรมท่องเที่ยวเกี่ยวกระชากย่ำรอยฝากบาดแผลแก่วิหคกักขังปวงหน่วงเหนี่ยวเสียวสะทกดวงนัยน....

อ่านต่อ

....ศิษย์กับครู....!
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 69 , 08:42:23 น.  
พิมพ์หน้านี้

 ศิษย์โง่รินชา เต็มถ้วยรินกรวยชาไหลล้นบ่าน้ำชาล้นกรุ่นกลิ่นรวยรินรนลูกศิษย์ดื้อไม่ถือสา เปียกแล้ว!เปียกแล้ว!นองลูกศิษย์จ้องนั่งมองหน้าสักครู่ครูจิบชาลูกศิษย์ว่าอาจารย์โง่ ชาหมดกาลดพร่องมึงต้องตักอีกอักโขครูว่าทำตาโตสอนไม่โตใครโง่วะ ศิษย์รินพวยกลิ่นชาอาจารย์ว่าเต็มแล้วล่ะจุ้จุ้ใช่ธุระกูจะจิบอย่าพริบตา ศิษย์โง่ทำตาโตอาจารย์โอ่-โมโหหาครูสอนก่อนรินชาจึงรู้ว่าอัตตาเต็ม ศิษย์ครูไม่รู้ใจสอนเท่าไหร่เขาไม่เข้....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 11 กรกฎาคม 2551
..........จิตกาธานกวี........!!
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 71 , 19:35:26 น.  
พิมพ์หน้านี้

จิตกาธานกวี ชีวิตติดบ่วงแร้วแล้วแต่กรรมกับดักดำรูกลอนอักษรศิลป์ร้อยรัดรึงถึงที่สุดชีวินแดดับดิ้นสิ้นชาติมิขาดกัน แม้ดับสิ้นอินทรีย์ธุลีดินเป็นกรวดหินเพราพริ้มในคิมหันต์เป็นสายธารผ่านไหลพฤกษ์ไพวัลย์เป็นวสันต์ฤดูพรั่งพรูพราย แม้ดับสิ้นอินทรีย์ธุลีธาตุเป็นอากาศวาดสีระพีฉายเป็นเมฆหมอกหยอกเย้าเงาพรรณรายเป็นธารสายแสนสวยระรวยริน แม้ดับสิ้นรักสมัครสมานเป็นจิตกาธานฟืนถ่านหินเป็นมโหรีปี่พาทย์นวยนาดพิณเป็นเพ็ญโ....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 10 กรกฎาคม 2551
............บทกวีถึงภูผา........!
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 71 , 19:30:10 น.  
พิมพ์หน้านี้

โลกาภิวัตน์ นานนับกัปกัลป์เชิงชั้นหินแผ่นดินอินทร์พรหมพระวิหารยอดฉัตรศรัทธามหาการเป็นบ้านเป็นเมืองรุ่งเรืองรอง ลุปุถุชนทุกชนชั้นอาณาเขตกั้นกีดกันผองโลกาภิวัตน์จัดครรลองเป็นของกูมึงดันดึงดู ดอนดงพงพีป่าชีวิตสถิตสถานนานอักขูรั้วรอบขอบชิดปิดประตูเป็นภูผาหินแผ่นดินใด อาณาประเทศขอบเขตกั้นแบ่งสันปันน้ำเขินไศลแนวร่องน้ำลึกคิดนึกไปโลกใหม่ในชาติพิพาทกัน ตอกย้ำชำรุดประวัติศาสตร์อากาศหาดทรายกระหายสรรกรวดหินดินท....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 8 กรกฎาคม 2551
..........,มีส่วนดีส่วนต่างบางอย่างแย่........!
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 57 , 13:36:15 น.  
พิมพ์หน้านี้

 แรงดาลใจในกวี โอ้...ว่าการเดินทางไม่สิ้นสุดจะสะดุดสุดสิ้นแผ่นดินไหนกอบหอบฝันวันหวังกำลังใจพายยุใหญ่ใกล้มาหยัดกล้ายืน หลบสักครู่ลู่ลมหลีกลมล่วงสิ่งทั้งปวงล่วงผ่านแรงต้านฝืนทอดทิศจิตวิญญาณวันผ่านคืนสติตื่นยืนหยัดความชัดเจน เจ็บปวดช้ำคว่ำล้มจ่อมจมจุกล้มแล้วลุกปลุกตื่นสดชื่นเห็นหลุมขวากหนามข้ามพ้นทุกคนเป็นมืดแล้วเส้นระยะทางสว่างมี ฟ้าผ่องเพ็ญเย็นยามอร่ามเรืองท้องทุ่งเมืองรุจิเรขทุกเฉดสีพรากพบปะประมวลมาก....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 7 กรกฎาคม 2551
....จะเอ่ยอย่างกวีบ้าง..!
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 72 , 21:56:25 น.  
พิมพ์หน้านี้

_____________________________________________           หนาวลมห่มฟ้าใครเอาลมห่มฟ้า............ขังขึงหนาวห่มลมมาคลึง.........คลี่ฟ้าเมฆาว่ายแหวกถึง...........ดาวดึงส์โคลงครุ่นคิดคำหล้า........ว่าพริ้งเพราะหวานกานท์กลอนโคลงกาพย์แก้ว....ร่ายฉันท์เกรงว่าอินทร์ลงทัณฑ์.......แก่ข้าถึงนางส่งฝากขวัญ............ลอยล่องใจเอ่ยเอื้อมดอกฟ้า...........กล่อมเจ้าผมหอมตรอมหนาวลมห่มฟ้า........ไฟผิงใจจ่อจดจริงจริง.........

อ่านต่อ

........สถานการณ์ทั่วโลกเป็นเช่นไรก็เช่นนั้น.........!
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 58 , 12:08:50 น.  
พิมพ์หน้านี้

   โลกใครครอบครองคุเปลว โลกประท้วง                โลกเหงาโลกของเรา                   พี่น้องโลกผลาญเผา               โลกเก่าโลกนี้ฟ้อง                    ยุคสมัย ใครล่มล้าง                   โลกผองใครครอบครอง            ย่ำขยี้ใครผลาญผอง              โลกใหม่ใครนั้นนี้                      โลกผอง ครอบคลี่ฟ้า                 มืดสุมครอบชุมนุม                ประท้วงครอบขุดหลุม              โลกทั่วครอบหุ้....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 6 กรกฎาคม 2551
.........มันมีอะไรมากกว่านี้อีกไหมครับ.....?
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 73 , 21:44:58 น.  
พิมพ์หน้านี้

 ไม่มีเก่าใหม่โลกใบเดียว  โศกเศร้าเท่าไรไม่รู้จบสงบเท่าไรไร้เสียงศัพท์บอกเล่าเท่าไรไม่ยอมรับตอบฟังสังกัปนับประมวล โลกแบ่งแข่งขันยันออกตกหัวอกสมองเต็มสองส่วนกลับไปมาพบที่ทบทวนมันล้วนเกิดแล้วมิแคล้วคลาด อะไรเล่าเราขลาดเขลากลัวเพียงชั่วขณะหรือประหลาดเรื่องจริงเรื่องแต่งแฝงธรรมชาติชีวาตม์ชีวารับอารมณ์ เช่นนี้เช่นนั้นใจฝันใฝ่เท่าไรเท่านั้นมันสะสมเปลี่ยนแปรแชเชือนรางเลือนลมปรารมภ์ชมชื่นแสนหมื่นคำ ที่สุดหยุ....

อ่านต่อ

..........คุณเคยเป็นนักเรียนไหมครับ ?....
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 72 , 19:30:07 น.  
พิมพ์หน้านี้

         เป็นนายกดี เป็นฝักเป็นฝ่าย            เป็นซ้ายเป็นขวาเป็นหูเป็นตา                เป็นย่าตายาย เป็นเด็กเล็กดู                เป็นหนูมาสายปั้นวัวปั้นควาย            ขวาซ้ายหันตรง ทั้งหมดเคารพ             พูดจบประสงค์รักชาติดำรง                 คงไว้ทั้งมวล รวมเลือดเนื้อไทย         ชาวไร่นาสวนไถคราดดินพรวน        ดินร่วนดำซุย นักการเมืองมา             ทำท่าขากถุยพร่ำเพ้อเจอคุย             เจอจุ....

อ่านต่อ

..........ฟ้านัยน์ดวงตาข้า..........!
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 65 , 07:01:48 น.  
พิมพ์หน้านี้

ฟ้านัยน์ดวงตาข้า ฟ้านัยน์ดวงตาข้าคลุมมืดปิดสนิทผืนลำเลียงส่งเสียงคลื่นเสียงสะอื้นเสียงสะอึก พายุปะทุค่ำปิดดำรูความรู้สึกใจเต้นอยู่เร้นลึกสู่สำนึกอึกทึกสั่น มืดมนอนธการณ ทิศผ่านเมืองบ้านนั้นม่านฟ้าวิลาวัลย์เดือนแรมคืนสะอื้นรอ ปีกปรายประกายพรึกแรมร้างดึกอึกทึกหนอความรักยากถักทอตาต่อตาฟันต่อฟัน เดือนมืดฟ้าจืดจางรอฟ้าสางร่วมทางฝันระทึกบันทึกวันเธอและฉันหนาวสั่นแล้ว เถิดฟ้านัยน์ตาเปิดงามบรรเจิดพริ้งเพริศแ....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 5 กรกฎาคม 2551
>>>>.........ก่อนไปสู่ภูเขา...........?
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 99 , 06:22:11 น.  
พิมพ์หน้านี้

ในนามรักรบ ทางใครทางมันฉันและเธอล้วนเจออุปสรรคผลักขวากหนามต่างปลื้มปีตินิรนามในนามรักรบทุกศพซาก ไกลหนอสมรภูมิหลังฟากฝั่งกระโน้นแผ่วโผนผากตะวันออก-ตกยกพลยากหนามขวากกับดักมักอำพราง เหนื่อยนักพักก่อนแรมรอนไกลเพิงพักดอกไม้กวดไกวคว้างสูงสุดจุดหมายในปลายทางทุกย่างทางเดินมิเกินเรา น้ำเย็นเร้นรอจากบ่อลึกสำนึกก่อนไปสู่ภูเขาหนาวเหน็บเจ็บจำในลำเนาแดดเช้าเงาค่ำจากจำจร ที่นี่ที่ไหนในปลายทางอ้างว้างทางเปลี่ยวเขียว....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 3 กรกฎาคม 2551
คืนนี้ไม่มีดาว
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 81 , 21:27:42 น.  
พิมพ์หน้านี้

............................................คืนนี้ไม่มีดาวจรัสพราวห้วงหาวหนคืนนี้เพราะมีฝนผองผู้คนบ่นหาใคร ?,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,....

อ่านต่อ

....มายาการผ่านมาดั่งพายุ...!
Posted by ปากกาศรีบูรพา , ผู้อ่าน : 67 , 13:20:33 น.  
พิมพ์หน้านี้

มายาการม่านรังสี มายาการผ่านมาดั่งพายุเสียงประทุอสุนีบาตฟาดเปรี้ยงมืดมนอนธการม่านฟ้าเอียงกัมปนาทผาดเสียงขวานเขวี้ยงมา เพลิงพายุปะทุปะทะหนักดับแตกหักปรักซากกระชากหล้าความชั่วมอดทอดดิ่งพสุธาตัวอัตตาโอหังทุรังทุเรศ ฟ้าหลังฝนสร่างซาม่านฟ้าเปิดสยบเชิดเปิดรอบขุมขอบเขตสาดรังสีปีติรุจิเรขจดหมายเหตุปรากฏจดบันทึก เมื่อความชั่วกลัวตายสลายร่างเปิดเส้นทางเคารพสงบศึกสิงสาราสัตว์สามัญส่ำสำนึกนิ่งตกผลึกลึกเร้นเป็นตั....

อ่านต่อ