พิมพ์หน้านี้
|
ฟ้านัยน์ดวงตาข้า ฟ้านัยน์ดวงตาข้า คลุมมืดปิดสนิทผืน ลำเลียงส่งเสียงคลื่น เสียงสะอื้นเสียงสะอึก พายุปะทุค่ำ ปิดดำรูความรู้สึก ใจเต้นอยู่เร้นลึก สู่สำนึกอึกทึกสั่น มืดมนอนธการ ณ ทิศผ่านเมืองบ้านนั้น ม่านฟ้าวิลาวัลย์ เดือนแรมคืนสะอื้นรอ ปีกปรายประกายพรึก แรมร้างดึกอึกทึกหนอ ความรักยากถักทอ ตาต่อตาฟันต่อฟัน เดือนมืดฟ้าจืดจาง รอฟ้าสางร่วมทางฝัน ระทึกบันทึกวัน เธอและฉันหนาวสั่นแล้ว เถิดฟ้านัยน์ตาเปิด งามบรรเจิดพริ้งเพริศแพร้ว ตะวันไก่ขันแจ้ว วันวะแว่วดวงแก้วตา โบยโบกเฆี่ยนโศกศัลย์ เธอและฉันร่วมฟันฝ่า ห้วงดึกสำนึกข้า เมื่อรู้ว่าน้ำตานอง แรมร้างท่ามกลางฟ้า ใจรู้ว่าผืนฟ้าผอง ไม่มีราตรีครอง ทิวาต้องยึดครองมา |
| << | กรกฎาคม 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | ||
| 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
| 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 |
| 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | ||