พิมพ์หน้านี้
|
ไม่มีเก่าใหม่โลกใบเดียว
โศกเศร้าเท่าไรไม่รู้จบ สงบเท่าไรไร้เสียงศัพท์ บอกเล่าเท่าไรไม่ยอมรับ ตอบฟังสังกัปนับประมวล โลกแบ่งแข่งขันยันออกตก หัวอกสมองเต็มสองส่วน กลับไปมาพบที่ทบทวน มันล้วนเกิดแล้วมิแคล้วคลาด อะไรเล่าเราขลาดเขลากลัว เพียงชั่วขณะหรือประหลาด เรื่องจริงเรื่องแต่งแฝงธรรมชาติ ชีวาตม์ชีวารับอารมณ์ เช่นนี้เช่นนั้นใจฝันใฝ่ เท่าไรเท่านั้นมันสะสม เปลี่ยนแปรแชเชือนรางเลือนลม ปรารมภ์ชมชื่นแสนหมื่นคำ ที่สุดหยุดที่ไม่มีจริง คล้ายนิ่งเคลื่อนไหวใจระส่ำ ที่สุดสุดท้ายคลับคล้ายจำ ตอกย้ำขำขื่นเถอะชื่นใจ ไม่มีอะไรใหม่หรือเก่า เรื่องเล่าตอบถามวาบหวามไหว ทับซ้อนย้อนกลับนับเท่าไร ไม่มีเก่าใหม่โลกใบเดิม |
| << | กรกฎาคม 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | ||
| 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
| 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 |
| 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | ||