พิมพ์หน้านี้
|
สมรภูมิร้างทางรัก เพื่อนเอ๋ย ล่วงเกินเลยสะบั้นห้ำหั่นเห็น หมุนเข็มทิศผิดแผกแตกประเด็น ขีดขอบเส้นชี้เป็นชี้ตายนัก รุกรักรบพบพรากซากชำรุด ฝูงมนุษย์สุดท้ายล่มตายหนัก พ่ายแพ้กระแสสายแหวกว่ายวัก เหน็ดเหนื่อยนักพักก่อนจุดฟอนไฟ ก่อไฟให้ไออุ่นเจือจุนหนาว ส่องทางก้าวราวเปลี่ยนแสงเทียนไข ก่อศรัทธามหาประชาไท ลุกมอดไหม้ชั่วร้ายพบปลายทาง ถึงที่สุดมนุษยชาติขาดย่อยยับ ชั่วกัลป์กัปกับมือการรื้อสร้าง ตะวันออกตะวันตกสะทกกลาง สมรภูมิร้างทางรักแตกหักรบ ประวัติศาสตร์ขาดวิ่นแผ่นดินเดือด สายลิ่มเลือดกระชากทุกซากศพ สันติภาพภาพหวังภวังค์พบ มวลจักภพศพซากทบฝากดาว ก้าวมาสุดมนุษย์ชำรุดแก้ หาเหตุแต่ไม่พบเกลื่อนกลบหาว พัวพัลวันพันละตูตู่เรื่องราว สามหาวกร้าวร้าวหนาวเหน็บเจ็บ อีกตายเจ็บเก็บเศร้าเท่าไรจบ อีกกี่ศพซบซากถากถางเหน็บ อีกกี่แผลแผ่ลามตามรอยเล็บ อีกกี่รอยตะเข็บพรมแดนคับแค้นเคือง ใจรบราฆ่าเถิดกำนิดรัก ใจแตกหักสาสมใจปมเขื่อง ใจทุกขั้วหัวใจผลาญไหม้เมือง ใจรุ่งเรืองชำรุดสุดที่รัก |
| << | กรกฎาคม 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | ||
| 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
| 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 |
| 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | ||