..................................................

กวี,ภายใต้วันคืนอันอัปลักษณ์เช่นนี้

ย่อมจักแผ้วทางไว้เผื่อวันคืนอันดีกว่า

เขาคือบุรุษแห่งยุคสมัยของความใฝ่ฝัน

ตีนทั้งสองเหยียบยืนอยู่ ณ ที่นี้

ตาทั้งสองเพ่งมองไปเบื้องหน้าโน้น

เขานั่นเทียว,

โดยไม่คำนึงถึงคำประณามและเยินยอ,

เปรียบเสมือนผู้ทำนายวิถีแห่งอนาคต

จักต้องกระทำสิ่งที่จะมาถึงให้แจ่มจ้า

เสมือนหนึ่งโคมไฟในมืออันอาจรองรับสรรพสิ่งของเขา

ซึ่งกวัดไกวจ้าอยู่เหนือศีรษะของมวลมนุษย์ทุกกาลสมัย.

จิตร  ภูมิศักดิ์ : แปลจาก  "ความสว่างและความมืด"

ของ  victor  hugo  คัดลอกจาก  ดั่งอาทิตย์เมื่ออุทัย

: หนังสืออันเป็นอนุสรณ์คำนึงถึง  ทวีป  วรดิลก,

วัมกุฏกษัตริยาราม,๒๕๔๘

--------------------------------------------------------

ข้อความทั้งหมดข้าพเจ้าลอกมาจากหนังสือกวีนิพนธ์

ยอดเยี่ยมนายอินทร์อะวอร์ด  ประจำปี๒๕๕๑

เหตุเพราะว่าได้รับการ์ดเชิญไปร่วมงานนี้ด้วย

การเดินทางขับรถหลงทางพอควรกว่าจะถึงงาน

เขากำลังมอบรางวัลอันดับหนี่งสองและสามพอดี

ใจจริงข้าพเจ้าอยากได้หนังสือที่เขาจะให้ผู้ผ่านเข้ารอบ

คัดเลือกพิมพ์ซึ่งเป็นหนึ่งในนั้น ชื่อ"หาบสุดท้าย"

ส่วนเนื้อหาสาระอรรถรสทั้งหมดเป็นอย่างไร

คอวรรณกรรมไม่ควรพลาดมีทั้งรวมเล่มเรื่องสั้น สารคดีและอื่นๆ

บังเอิญผมไม่ถนัดลงภาพสักเท่าไหร่  แต่หัวใจอยู่ที่บทกวี

เล่มดังกล่าวส่วนเรื่องราวรูปถาพสวยๆบรรยากาศเป็นอย่างไร

เดี๋ยวคงมีบล็อคเกอร์อื่นลงเผยแผ่

ครับเพราะข้าพเจ้ารักบทกวี 

ไม่มีความคิดอื่นใดแอบแฝง

สนใจตามแผงหนังสือคงวางตลาดแล้ว

หน้าปกหนังสือ "เราอยู่คนละฟากของภูผา"

ของเตือนจิต นวตรังค์  ชินธเนศ

รางวัลยอดเยี่ยม

ขอบคุณที่อ่าน

-------------------------------------------------